III SA 1000/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Andrzej Błesiński Sędziowie WSA - Tadeusz Piskozub - Ryszard Maliszewski (spr.) Protokolant - Paweł Guziur po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 września 2004r. sprawy ze skargi "A" Sp. z o.o. na postanowienie Izby Skarbowej z dnia 24 marca 2003r. Nr "[...]" w przedmiocie odmowa przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Urzędu Skarbowego z dnia 24.12.2002r., znak "[...]" I. uchyla zaskarżone postanowienie, II. określa, że zaskarżone postanowienie nie może być wykonane do czasu uprawomocnienia się wyroku. 1 III S.A. 1000/03 Uzasadnienie Decyzją z dnia 24.12.2002 r., znak: "[...]" Urząd Skarbowy odmówił objęcia restrukturyzacją zaległości w podatku dochodowym od osób prawnych w kwocie 32.308,56 zł, podatku od towarów i usług w kwocie 46.230,32 zł oraz podatku dochodowym od osób fizycznych w kwocie 525,50 zł, znanych na dzień 30 czerwca 2002 r. W dniu 11 lutego 2003 r. (data wpływu do Urzędu Skarbowego) Strona złożyła odwołanie od w/w decyzji wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego złożenia. Uzasadniając wniosek o przywrócenie terminu wywodził, iż fakt nie odebrania decyzji Urzędu Skarbowego nastąpił bez Jego winy. Od pięciu miesięcy, z uwagi na ginące awiza, regularnie 1-2 razy w tygodniu osobiście odbiera przesyłki w Urzędzie Pocztowym. W niniejszym postępowaniu również otrzymał wszystkie przesyłki a od października 2002 r. nie było przypadku nieodebrania korespondencji. Tymczasem najistotniejsza w sprawie przenika nie została odebrana. Zaskarżonym postanowieniem Izba Skarbowa odmówiła przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu stwierdziła, że stosownie do art. 162 i art. 163 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. Nr 137, poz. 926 ze zm.), w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na wniosek zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Podanie o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi. Jednocześnie z wniesieniem odwołania należy dopełnić czynności, dla której był określony termin. O braku winy zainteresowanego można mówić wtedy, gdy dołożył on należytej staranności, aby dokonać czynności w terminie, lecz nie mógł ich dokonać z przyczyn od niego niezależnych. Izba Skarbowa przyjęła, iż tego rodzaju sytuacja nie miała miejsca w niniejszej sprawie. Z akt przedmiotowej sprawy wynika, iż przesyłka zawierająca decyzję z dnia 24.12.2002 r., znak: "[...]" została przesłana na adres do korespondencji podany przez Stronę: ul. K. w dniu 27.12.2002 r. Przesyłka była awizowana przez Urząd Pocztowy l dnia 30.12.2002r. Z powodu nieodebrania przesyłka powróciła do Urzędu Skarbowego w dniu 08.01.2003r. Podniesiony argument, iż decyzja nie została odebrana bez winy Strony, gdyż wszystkie przesyłki otrzymuje, nie może zostać uwzględniony. Przeczy temu twierdzenie Strony zawarte we wniosku, że z uwagi na ginące awiza regularnie 1-2 razy w tygodniu odbiera przesyłki w Urzędzie Pocztowym. Izba stwierdziła, iż przedmiotowa przesyłka była przechowywana w Urzędzie Pocztowym przez 7 dni (30.12.2002r.-07.01.2003r.). Zatem Strona miała możliwość odebrania tej przesyłki, natomiast nie przedstawiła żadnych dowodów potwierdzających fakt, iż przedmiotowej przesyłki odebrać nie mogła. Ponadto Strona, prowadzi działalność w zakresie usług prawniczych i doradztwa podatkowego, tym bardziej winna dołożyć należytej staranności, aby dokonać czynności w terminie. W związku z powyższym, Izba Skarbowa nie uznała za uprawdopodobnione, iż nieodebranie decyzji z dnia 24.12.2002r. nastąpiło bez winy Strony. Skargę na powyższe postanowienie złożyła Spółka. Zarzuciła ona naruszenie przepisów prawa, a w szczególności art. 162 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. Nr 137, poz. 926 ze zm.). W uzasadnieniu skarżący podał, że niedobranie przesyłki nastąpiło bez jego winy, gdyż awizo nigdy do niej nie dotarło. W konsekwencji skarżący domagał się uchylenia zaskarżonego postanowienia. W odpowiedzi na skargę Izba Skarbowa wskazała, że decyzja została uznana za doręczoną w dniu 06.01.2003 r. W związku z powyższym termin wyznaczony wspomnianym art. 223 §2 pkt l Ordynacji podatkowej upłynął w dniu 20.01.2003r. Odwołanie zaś od w/w decyzji Strona nadała za pośrednictwem Urzędu Pocztowego w dniu 10.02.2003r, czyli z przekroczeniem ustawowego terminu. Izba zarzuciła skarżącemu, że nie dołożył należytej staranności przy odbiorze korespondencji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest zasadna, ale z innych przyczyn niż wskazuje skarżący. Z dokumentu potwierdzenie odbioru przesyłki (k. 7 akt) nie wynika, aby decyzja dnia 24.12.2002 r., znak: "[...]", którą odmówiono objęcia restrukturyzacją zaległości w podatku dochodowym od osób prawnych w kwocie 32.308,56 zł, podatku od towarów i usług w kwocie 46.230,32 zł oraz podatku dochodowym od osób fizycznych w kwocie 525,50 zł została prawidłowo doręczona. Nie wynika z niego czy i w jaki sposób była ona awizowana. Wątpliwości pogłębia fakt, że doręczyciel podkreślił zapis "przesyłki nie doręczyłem(am), gdyż adresat: wyprowadził się (bez podania adresu). A zatem zachodzi oczywista sprzeczność pomiędzy zapisami na odwrocie zwrotki a kopertą, gdzie wskazano, że przesyłka była awizowana. Takie postępowanie doręczyciela, podważa domniemanie w przedmiocie prawidłowości doręczenia. Stosownie do obowiązującego w dacie doręczania korespondencji Rozporządzenia Ministra Łączności z dnia 15 III 1996r. w sprawie warunków korzystania z usług pocztowych (Dz. U. Nr 40, poz.173 ), w szczególności § 47. 1.w wypadku przesyłek rejestrowanych lub przekazów pocztowych - jeżeli w chwili ich doręczania stwierdza się nieobecność adresata lub innych osób uprawnionych, o którym mowa w § 45 i 46, do odbioru przesyłki lub przekazu pocztowego - zawiadomienie o próbie doręczenia, wraz z informacją o miejscu i czasie ich odebrania w placówce oddawczej, pozostawia się w skrzynce do doręczania korespondencji lub przekazuje w inny powszechnie uznawany sposób. Potwierdzenie odbioru nie zawiera zapisu, że awizo pozostawiono w skrzynce do doręczania korespondencji skarżącego. Skuteczność doręczenia przez awizo warunkuje stwierdzenie, że adresat w sposób nie budzący wątpliwości został zawiadomiony o nadejściu przeznaczonego do niego pisma. Brak tego zawiadomienia, jak też wątpliwości czy dotarło ono (awizo) do adresata, czyni doręczenie bezskutecznym. W związku z nieotrzymaniem decyzji prezes Spółki osobiście udał się do Urzędu Skarbowego i tam w dniu 3 lutego 2003 r. wręczono mu ksero decyzji z 24 XII 2002 r.( k.5 akt). Odwołanie od decyzji wpłynęło do Urzędu Skarbowego 11 lutego 2003 r.( k.8 akt). W związku z tym, że adresat wcześniej nie został zawiadomiony o nadejściu przeznaczonego do niego pisma, to należy uznać dzień 3 lutego 2003 r za dzień odbioru decyzji z dnia 24.12.2002 r., znak: "[...]", którą odmówiono objęcia restrukturyzacją zaległości w podatku dochodowym od osób prawnych w kwocie 32.308,56 zł, podatku od towarów i usług w kwocie 46.230,32 zł oraz podatku dochodowym od osób fizycznych w kwocie 525,50 zł. A zatem odwołanie wpłynęło w terminie. Warunkiem koniecznym do rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu w trybie art.162 i nast. 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 ze zm.). jest ustalenie, że czynność procesowa została podjęta przez stronę z uchybieniem terminu do jej dokonania. O ile w sprawie nie uchybiono terminowi do dokonania czynności procesowej, to złożony wniosek o przywrócenie terminu nie powoduje wszczęcia postępowania w tym przedmiocie, a wniosek taki podlega ocenie w postępowaniu odwoławczym. W takim przypadku organ odwoławczy winien w uzasadnieniu decyzji przedstawić powody, które wpłynęły na nierozpoznanie wniosku o przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej .(wyrok NSA I S.A./Gd 848/01). Z tych też względów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 par. 1 pkt 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w pkt I wyroku. O treści określonej w pkt II wyroku rozstrzygnięto na podstawie art. 152 cytowanej ustawy.