III SA 3029/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Tadeusz Piskozub Sędzia WSA - Zofia Skrzynecka (spr.) Asesor WSA - Wojciech Czajkowski Protokolant - Anna Fic po rozpoznaniu w dniu 21 października 2004r. na rozprawie sprawy ze skargi E. M. i R. M. o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 listopada 2002r., sygn. akt III SA 803/01 w przedmiocie odmowy zwrotu nadpłaty podatku dochodowego od osób fizycznych p o s t a n a w i a : odrzucić skargę o wznowienie postępowania. E. i R. M. wnieśli o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym orzeczeniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 listopada 2002 r. wydanym w sprawie sygn. akt IIISA 803/01 a dotyczącym skargi na decyzję Izby Skarbowej odmawiającej stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 1999r. Domagali się uchylenia dotychczasowej decyzji. W skardze o wznowienie postępowania wskazywali, że w sprawie zakończonej powyższą decyzją powstały istotne dla sprawy nowe dowody tj. okoliczność odbioru budynku, nadanie temu budynkowi numeru, zameldowanie i zamieszkanie na stałe, sprzedaż mieszkania na wykończenie domu - które to Urząd Skarbowy i Izba Skarbowa negowały i przyjęły za główne argumenty odmowy stwierdzenia nadpłaty podatku w trakcie trwania budowy domu. W uzasadnieniu skargi o wznowienie postępowania E. i R. M. przytoczyli fakty jakie miały miejsce po wydaniu wyroku przez NSA , świadczące , ich zdaniem, o tym, że wybudowany przez nich budynek jest budynkiem mieszkalnym służącym zaspokojeniu potrzeb mieszkaniowych właścicieli i ich syna. Wyjaśnili, że w czasie wydawania wyroku budynek ten nie był wykończony, trwały prace budowlane , nie było więc możliwe wykazanie spełnienia warunków jakie założył NSA w uzasadnieniu wyroku. W związku z powyższym, zdaniem strony, dokumenty dołączone do skargi o wznowienie postępowania nie były wówczas znane sądowi, a ponieważ sąd nie dysponował wówczas pełnym materiałem dowodowym uzasadniony jest wniosek wznowienie postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny ustalił i zważył, co następuje: Na rozprawie w pierwszej kolejności badana jest dopuszczalność wznowienia ( art. 281 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Dz. U. nr 153 poz. 1270 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi cytowanej dalej jako P.p.s.a.) Sąd odrzuca wniosek między innymi jeśli brak ustawowej podstawy do wznowienia. Na marginesie należy zauważyć ,że użycie w ustawie w art.281 i 280 P.p.s.a. określenia "wniosek" wydaje się stanowić oczywisty lapsus ustawodawcy, gdyż powinno być konsekwentnie użyte określenie "skarga o wznowienie postępowania" tak jak w całym rozdziale VII P. p. s. a. dotyczącym wznowienia postępowania. Samo sformułowanie podstawy wznowienia w sposób odpowiadający ustawie nie oznacza jeszcze , że skarga o wznowienie opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. Konieczne jest zbadanie , czy twierdzenia skargi będą stanowiły taką ustawową podstawę. Tak zwane właściwe przyczyny restytucyjne mogące stanowić podstawę do wznowienia postępowania wymienione zostały w art.273 par.2 P.p.s.a. Przepis ten stanowi mianowicie ,że można żądać wznowienia postępowania w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. Przepis ten ma identyczne brzmienie jak art.403 par.2 kpc, zatem przy jego interpretacji nie można wyłączyć dotychczasowego orzecznictwa Sądu Najwyższego, jakie powstało na tle stosowania art.403 par.2 kpc. Określenie" wykrycie" odnosi się do okoliczności faktycznych lub środków dowodowych , które istniały czasie poprzedniego postępowania, lecz z których strona nie mogła skorzystać , gdyż na przykład o nich nie wiedziała ( por. uzasadnienie postanowienia SN z dnia 12 marca 1999 r. I PKN 66/99 OSNP 2000/10/392). Przyjąć więc należy, że środek dowodowy, który powstał po uprawomocnieniu się wyroku nie stanowi podstawy do wznowienia postępowania ( por. uchwałę 7 sędziów SN z dnia 21 lutego 1969 r. III PZP 63/68 OSNC 1969/12/208 ). W wyniku badania dopuszczalności skargi przeprowadzonego na rozprawie na podstawie art.281 P.p.s.a. , należało stwierdzić, że domagający się wznowienia postępowania w niniejszej sprawie powołują się w istocie na dokumenty powstałe już po wydaniu wyroku a potwierdzające fakty zaistniałe też po wydaniu wyroku (za wyjątkiem tych, które dotyczą stanu zdrowia ich syna). Dowody te w części dotyczącej stanu zdrowia syna (pkt 6-10 skargi) pochodzą z 1995 r. , 1991r. i 1992 r. Zatem są to dokumenty, które stronie były znane przed wydaniem wyroku w sprawie 1 III SA 803/01 (tj. przed 20 listopada 2002 r.). Nie wskazano w skardze , że były to małżonkom M. dokumenty wcześniej nieznane i nie było możliwości powołania się na nie do czasu wydania wyroku w sprawie 1 III SA 803/01. Nie można też dopatrzyć się ich związku z decyzją , którą oceniał Naczelny Sąd Administracyjny w tej sprawie. Na taki związek skarżący zresztą w skardze nie wskazują poza stwierdzeniem ,że stan zdrowia syna był przyczyną dla jakiej zdecydowali się na budowę domu. Inne dokumenty powołane w skardze jako nowe dowody datowane są na czas po wydaniu wyroku (18.06.2003r., 22.09.2003r., 20.08.2003r., 29.09.2003r. i 27.10.2003r.). Powstały zatem już po tym jak sprawa prowadzona była przez organy podatkowe i po rozpatrzeniu jej przez NSA. Nie mogą być więc uznane za nowe w rozumieniu art.273 par.2 P.p.s.a. W związku z tym, mimo formalnego powołania się przez stronę na przewidzianą w ustawie Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi podstawę wznowienia, nie są to w rzeczywistości w rozumieniu art.273 par.2 tej ustawy nowe dowody, które mogą wywołać skutek w postaci wznowienia. Termin do wniesienia skargi jest trzymiesięczny i liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o przyczynie wznowienia (art.277 P.p.s.a ). Skarga o wznowienie postępowania wniesiona została do Naczelnego Sądu Administracyjnego 3 listopada 2003 r. Dokumenty powołane w skardze wymienione pod pozycjami 2-5 i 11 powstały takim czasie, można mówić o zachowaniu trzymiesięcznego terminu od powzięcia wiadomości o podstawie wznowienia. W wypadku pozostałych dokumentów termin ten został niewątpliwie przekroczony . W związku powyższym należało na podstawie art. 280 P.p.s.a. w . odniesieniu do dowodów wymienionych w pkt. 6-1 O skargi i na podstawie art. 281 P.p.s.a. w odniesieniu do pozostałych dowodów odrzucić skargę o wznowienie postępowania .