III SA 3353/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący asesor WSA Renata Kantecka po rozpoznaniu w dniu 25 czerwca 2004r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. B. i J. B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]" Nr "[...]" w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za rok 2001 postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowe, 2. zasądzić od Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz skarżących kwotę 132,80 (sto trzydzieści dwa 80/100) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania. Odpowiadając na skargę Dyrektor Izby Skargowej wniósł o umorzenie postępowania, bowiem działając na podstawie art.54§3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz.1270, cyt. dalej jako p.p.s.a.) uwzględnił skargę w całości i decyzją z dnia 2 czerwca 2004r. Nr "[...]", "[...]" zmienił zaskarżoną decyzję w ten sposób, że uchylił w całości decyzję organu pierwszej instancji z dnia 31 lipca 2003r. Nr "[...]" i umorzył postępowanie w sprawie. Nadto pismem z dnia 18 czerwca 2004r., skierowanym do tutejszego Sądu, skarżący poinformowali, iż wobec decyzji wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 2 czerwca 2004r. nie popierają skargi i powołując się na art.201 § 1 i 209 p.p.s.a., wnieśli o zasądzenie kosztów postępowania w wysokości 144,30 zł. W tym stanie rzeczy wydanie wyroku stało się zbędne i dlatego, na podstawie art.161§1 pkt 3 w związku z art.54§3 p.p.s.a., postępowanie jako bezprzedmiotowe umorzono. Stosownie do art.201§1 p.p.s.a. w razie umorzenie postępowania z przyczyny określonej w art. 54§3 (uwzględnienie skargi w trybie autokontroli) skarżącemu przysługuje od organu zwrot kosztów postępowania. Zwrot ten obejmuje jednakże wyłącznie koszty postępowania sądowego, a nie administracyjnego, przy czym jest on ograniczony do kosztów niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Katalog niezbędnych kosztów postępowania zawiera art.205 p.p.s.a. Zgodnie z powołanym przepisem do kosztów tych - w wypadku postępowania prowadzonego przez stronę osobiście lub przez pełnomocnika, który nie jest adwokatem lub radcą prawnym zalicza się poniesione przez stronę koszty sądowe, koszty przejazdów do sądu strony lub pełnomocnika oraz równowartość zarobku utraconego wskutek stawiennictwa w sądzie. Zgodnie z powyższym Sąd zasądził od organu na rzecz skarżących zwrot kwoty 132,80 zł uiszczonej tytułem wpisu sądowego.