IV SA 1547/02

Dnia 14 stycznia 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym. Przewodniczący Sędzia NSA Sędzia WSA Sędzia WSA Protokolant Janina Kosowska Hanna Raszkowska Zbigniew Ślusarczyk (sprawozdawca) Karolina Alboszta po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 stycznia 2004 r., sprawy ze skargi H. C. i K. C. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia "[...]" r., Nr "[...]", w przedmiocie nakazania wykonania określonych czynności: I uchyla zaskarżoną decyzję oraz decyzję organu I instancjj II zasądza od Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz H. i K. C. kwotę 10 zł (dziesięć) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. 2 IV SA 1547/02 Uzasadnienie W dniu 5 listopada 2001 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w O. wszczął z urzędu postępowanie w sprawie instalacji zbiornikowej na gaz płynny w J. na działce nr 273/2. Zgłoszenia samowoli budowlanej dokonali współwłaściciele ww. działki H. i K. C. Organ nadzoru budowlanego I instancji ustalił, że E. i J. G. współwłaściciele ww. działki wykonali w 1999r. bez przewidzianego prawem pozwolenia na budowę, wymiany kotła w budynku nr "[...]" w J. oraz instalację zbiornikową na gaz płynny zlokalizowaną na działce nr 273/2. Z tych względów decyzją z dnia 17 stycznia 2002r. nakazał inwestorom przedłożyć do dnia 30 kwietnia 2002r. dokumentację w celu doprowadzenia do stanu zgodnego z prawem dotychczas wykonanych robót budowlanych. Decyzją tą nałożono na inwestora szereg określonych tam czynności. Od decyzji w terminie wnieśli odwołanie Państwo C. W odwołaniu podnieśli, że instalacja została wykonana bez pozwolenia na budowę. Wskazano, że jej usytuowanie utrudnia korzystanie z działki zajmowanej przez odwołujących oraz, że ich zgoda na wykonanie instalacji jako współwłaścicieli gruntu została wycofana. Odwołujący wnieśli także o usunięcie zbiornika ze wspólnej posesji powołując się na art. 48 Prawa budowlanego. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w O. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu decyzji podano, że decyzja organu I instancji miała na celu doprowadzenie robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem. Wskazano, że nie jest zasadne żądanie dokonania rozbiórki urządzenia budowlanego, za jakie należy uznać przedmiotową instalację. Zdaniem organu II instancji, art. 48 Prawa budowlanego przewiduje jedynie rozbiórkę obiektu budowlanego postawionego bez zezwolenia wymaganego prawem. Ponadto organ stwierdził, że pozostałe zarzuty podniesione w odwołaniu mają jedynie znaczenie cywilnoprawne i nie mogą być rozpatrywane w sprawie administracyjnej. Od powyższej decyzji skargę wnieśli H. i K. C. W skardze, oprócz już przytoczonych zarzutów podniesionych w odwołaniu podnieśli, że zbiornik na gaz winien być traktowany jako budowla nie zaś jako urządzenie budowlane. Skarżący przyjęli przez to, że skoro powyższy zbiornik nie jest budowlą to można nakazać jego rozbiórkę, gdyż budowla zgodnie z prawem budowlanym jest obiektem budowlanym. Zdaniem skarżących organy nie uznając powyższej instalacji za obiekt budowlany lecz za urządzenie budowlane, co w konsekwencji uniemożliwiało orzeczenie rozbiórki obiektu, rażąco naruszyły prawo budowlane. W odpowiedzi na skargę organ n instancji podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Organ podniósł ponadto, iż traktowanie instalacji zbiornikowej na gaz płynny oraz montaż kotła gazowego jako budowli jest błędną interpretacją art. 3 pkt. 3 ustawy Prawo budowlane. Organ przywołał na poparcie swojego stanowiska uchwałę Siedmiu Sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego (na uchwałę tą powołali się także skarżący), że wykonywanie w obiekcie budowlanym urządzenia budowlanego nie jest budowaniem obiektu budowlanego lub jego części w rozumieniu art. 48 Prawa budowlanego. Zbiornik na gaz połączony z istniejącym obiektem przyłączem jest urządzeniem budowlanym z uwagi na fakt, że jest niezbędny do ogrzewania pomieszczeń. Wskazując na powyższe organ wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: skarga jest zasadna: W sprawie niewątpliwym jest, że skarżący wraz z E. i J. G. są współwłaścicielami nieruchomości oznaczonej jako działka nr 273/2 w miejscowości J. i to, że E. i J. G. bez wymaganego pozwolenia budowlanego zainstalowali na tej nieruchomości zbiornik na gaz płynny typu "[...]" wraz z instalacją zbiornikowy łączącą ten obiekt z budynkiem położonym na tejże nieruchomości. Zgodnie z art. 48 ustawy Prawo budowlane właściwy organ nakazuje, w drodze decyzji rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części, wybudowanego bez pozwolenia na budowę albo zgłoszenia, bądź też, pomimo wniesienia sprzeciwu przez właściwy organ. Natomiast art. 51 ust. l tej ustawy stanowi, że w przypadkach innych niż określone w art. 48, właściwy organ wydaje decyzję nakładającą obowiązek wykonania określonych czynności w celu doprowadzenia wykonywanych robót do stanu zgodnego z prawem i uzyskania pozwolenia na ich wznowienie, oraz określającą termin wykonania tych czynności. Organy nadzoru budowlanego uznając, ze zbiornik i instalacja gazowa jest urządzeniem budowlanym nałożony na E. i J. G. obowiązki w oparciu o treść art. 51 ust. l pkt 2 prawa budowlanego. Skarżący nie zgadzają się z taką oceną stanu faktycznego. Sąd podziela ich stanowisko co do tego, że wykonany zbiornik i przyłącze gazowe nie jest urządzeniem budowlanym lecz obiektem budowlanym, a w konsekwencji o wadliwym zastosowaniu art. ust. l pkt 2 prawa budowlanego. W ocenie Sądu przedmiotowy zbiornik na gaz jest budowlą określoną wyraźnie w art. 3 pkt 3 Prawa budowlanego a razem z instalacją gazową i urządzeniami z nimi związanymi stanowi obiekt budowlany, na co wskazuje treść art. 3 pkt l b Prawa budowlanego. Budowa obiektu budowlanego wymaga pozwolenia na budowę. Budowa których obiektów lub wykonanie których robót budowlanych nie wymaga uzyskania pozwolenia na budowę, wskazana jest w art. 29 ust. l i 2 Prawa budowlanego. Zbiornik na gaz i przyłącza gazowe nie są w tych przepisach wymienione. A contrario, ich budowa wymaga uzyskania pozwolenia na budowę. Zatem jak podano wyżej w sprawie nie można zastosować art. 51 prawa budowlanego. W tej sytuacji organy nadzoru budowlanego zobowiązane będą do zbadania sprawy z punktu widzenia przepisu art. 48 prawa budowlanego, czego domagają się skarżący. Sytuacja ta wymagała podjęcia innych niż dotychczas kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. W tym celu organy nadzoru budowlanego w sposób wyczerpujący zbiorą i rozpatrzą cały dostępny materiał dowodowy ( art. 7 i 77 k.p.a. ). Z powyższych względów Sąd na podstawie art. 145 § l pkt l a i c prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 póz. 1270) decyzję organów nadzoru budowlanego uchylił i na podstawie art. 200 tej ustawy zasądził na rzecz skarżących koszty postępowania.