IV SA 2104/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Hanna Raszkowska Zbigniew Ślusarczyk Bogusław Jażdżyk (spr.) Urszula Wojciechowska Przewodniczący Sędzia WSA Sędzia WSA Asesor WSA Protokolant po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 sierpnia 2004r. sprawy ze skargi J. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" r. nr "[...]" w przedmiocie wznowienia postępowania - - skargę oddala. Decyzją z dnia 31 stycznia 2003r. Nr "[...]" Samorządowe Kolegium Odwoławcze w O. utrzymało w mocy własną decyzję z 21 listopada 2002r. Nr "[...]", którą odmówiono wznowienia postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu działki Nr 262 w D., zakończonej ostateczną decyzją Kolegium z 17 grudnia 1999r. Nr "[...]". W uzasadnieniu decyzji Kolegium wyjaśniło, że decyzją Nr "[...]" z dnia 28 października 1999r. Wójt Gminy S. ustalił na wniosek J. K. warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla zamierzenia obejmującego budowę baru szybkiej obsługi. Od decyzji Wójta odwołał się właściciel sąsiedniej nieruchomości C. S., a Kolegium decyzją z 17 grudnia 1999r. uchyliło decyzję organu I instancji przekazując sprawę temu organowi do ponownego rozpatrzenia. J. K. wnioskiem z 20 marca 2000r. zwrócił się do Kolegium o stwierdzenie nieważności decyzji z 17 grudnia 1999r. Kolegium jednak decyzją z dnia 16 czerwca 2000r. Nr "[...]" utrzymało w mocy decyzję własną, którą odmówiło stwierdzenia nieważności tejże decyzji, a Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 4 lipca 2002r. sygn. akt "[...]" oddalił skargę J. K. na decyzję z 16 czerwca 2000r. W dniu 7 września 2002r. J. K. wniósł o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej wymienioną decyzją ostateczną z 17 grudnia 1999r. podając jako przyczynę wznowienia art. 145 § l pkt 4 kpa. Wnioskodawca argumentował, iż bez własnej winy nie brał udziału w postępowaniu odwoławczym toczącym się przed Kolegium, gdyż nie został zawiadomiony o tym postępowaniu, choć był jedną ze stron. Podniósł, iż dopiero z uzasadnienia wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 lipca 2002r. dowiedział się o właściwym trybie dla wzruszenia decyzji ostatecznej. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w O. wyjaśniało dalej w uzasadnieniu decyzji z 31 stycznia 2003r., iż podanie o wznowienie postępowania stosownie do art. 148 § l i 2 wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał decyzję w pierwszej instancji w terminie jednego miesiąca od dnia dowiedzenia się przez stronę o okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia postępowania. Jeżeli strona nie brała udziału w postępowaniu bez własnej winy to ów miesięczny termin do złożenia podania o wznowienie postępowania biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji. Z akt sprawy wynika, iż J. K. o decyzji Kolegium z dnia 17 grudnia 1999r. dowiedział się w dniu jej doręczenia tj. 23 lutego 2000r. Wniosek o wznowienie postępowania został zaś złożony dopiero 9 września 2002r., co zdaniem organu oznacza, iż został on wniesiony ze znacznym uchybieniem terminu. Wskazano dalej, iż faktycznie wnioskiem z 20 marca 2000r. J. K. złożył w Kolegium pismo z którego wynika, iż nie został on zawiadomiony o toczącym się postępowaniu. Jednakże w piśmie tym wnioskodawca wyraźnie żądał stwierdzenia nieważności decyzji z 17 grudnia 1999r. Od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z 31 stycznia 2003r. skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego złożył J. K., wnosząc o uchylenie tejże decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji z 21 listopada 2002r. W skardze wywodzono, iż w dniu 23 marca 2000r. tj. przed upływem terminu określonego w art. 148 § l i 2 kpa do wniesienia podania o wznowienie postępowania, skarżący wniósł pismo, w którym wskazał, że nie został zawiadomiony o wszczęciu postępowania odwoławczego i z tego powodu został pozbawiony możliwości czynnego udziału w tym postępowaniu. Z tego względu wniesiona skarga wina być potraktowana przez Kolegium jako podanie o wznowienie postępowania, tym bardziej, że w piśmie tym zostały podniesione zarzuty przeciwko odwołaniu wniesionemu przez C. S., które spowodowało wszczęcie postępowania przed organem II instancji. Podniesiono, iż w przedziale czasowym od wniesienia tegoż odwołania do wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 4 lipca 2002r. Kolegium naruszyło zasadę czynnego udziału strony określone w art. 10 § l kpa. Wyłącznie z winy Kolegium w tamtym czasie nie doszło do rozpoznania skargi, pomimo podniesienia w niej zarzutów dających podstawę do wznowienia postępowania. Zdaniem skarżącego to na Kolegium ciążył obowiązek wyjaśnienia rzeczywistej treści skargi z 23 marca 2000r., wobec podniesienia zarzutu pozbawienia skarżącego czynnego udziału w sprawie. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w O. wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Podniesiono dodatkowo, iż w skardze z dnia 20 marca 2000r. strona w sposób jednoznaczny domagała się stwierdzenia nieważności decyzji, podając jako podstawę swego żądania art. 156 § l pkt 2 i art. 157 § l kpa. Skarżący nie kwestionował kwalifikacji prawnej żądania w złożonym wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Podkreślono, iż po uchyleniu decyzją z 17 grudnia 1999r. decyzji organu I instancji, Wójt Gminy S. wydał decyzję, którą ustalił warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla zamierzenia inwestycyjnego strony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Stosownie do art. 97 § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 póz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem l stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi. Stąd też pomimo wniesienia skargi do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie orzeczenie zapadło w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie. Podkreślić należy, iż w myśl art. l § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 póz. 1269) sądy administracyjne sprawują kontrolę wykonywania administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Zatem rozpoznając skargę na decyzję Sąd dokonuje jedynie oceny, czy przy jej wydaniu nie zostały naruszone przepisy prawa materialnego bądź też procesowego. W ocenie Sądu zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem. Zgodzić się należy z argumentacją Kolegium, że podanie o wznowienie postępowania z przyczyn określonych w artykule 145 § l pkt 4 winno być wniesione w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji, którą zamierza wzruszyć. Wymóg taki wynika z treści artykułu 148 § 2 kpa, czego nie kwestionuje także skarżący. Sporne natomiast jest między stronami, kiedy zostało wniesione podanie o wznowienie postępowania. Z wywodów skargi wynika, że J. K. już w dniu 20 marca 2000r. złożył podanie o wznowienie postępowania, o czym jego zdaniem świadczyć ma przytoczenie w tym piśmie argumentów związanych z pozbawieniem skarżącego czynnego udziału w postępowaniu odwoławczym. Organ odwoławczy winien ocenić właściwie treść skargi z dnia 20 marca 2000r., gdyż to na nim spoczywał, obowiązek wyjaśnienia rzeczywistej treści skargi. Zdaniem Sądu nie można podzielić argumentacji. Zgodzić należy się z twierdzeniami skarżącego, iż pisma składane w postępowaniu administracyjnym należy oceniać według jego treści. Oceniając pismo z 20 marca 2000r. pod tym względem, należy w sposób jednoznaczny wskazać, iż strona w piśmie tym domagała się stwierdzenia nieważności decyzji powołując się na art. 156 i 157 kpa. Faktem jest, iż skarżący przywołał art., art. 10, 28, 61 § 4, 79 § l kpa wywodząc, że winien być stroną postępowania odwoławczego toczącego się przed Kolegium. Skarżący jednak wskazał te przepisy jako uzasadnienie wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji, podając iż decyzja została wydana z rażącym naruszeniem prawa. Kolegium właściwie więc zakwalifikowało skargę z 20 marca 2000r. jako wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji z dnia 17 grudnia 1999r. wydając następnie stosowne decyzje. Takiej kwalifikacji skargi dokonał też Naczelny Sąd Administracyjny, który wyrokiem z 4 lipca 2002r. oddalił skargę J. K. od decyzji Kolegium z dnia 16 czerwca 2000r., którą odmówiono stwierdzenia nieważności decyzji z 17 grudnia 1999r. Nie jest trafny zarzut skargi zmierzający do wykazania, iż Kolegium miało obowiązek zbadać jakie rzeczywiste intencje miał skarżący wnosząc skargę 20 marca 2000r. i wskazać tryb wzruszenia decyzji ostatecznej, który byłby korzystniejszy dla skarżącego. Takich obowiązków bowiem na organy administracji nie nakładają żadne przepisy. W tym miejscu należy też przypomnieć, iż zgodnie z art. 147 kpa, wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § l pkt 4 kpa (pozbawienie strony udziału w postępowaniu), możliwe jest jedynie na żądanie strony. Bez wniesienia więc stosownego wniosku organowi nie wolno wszczynać postępowania na tej podstawie. Przyjmując wszakże nawet, iż Kolegium winno potraktować pismo J. K. z dnia 20 marca 2000r. jako wniosek o wznowienie postępowania i wydać decyzję w tym przedmiocie, a nie w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji, Naczelny Sąd Administracyjny kontrolując legalność decyzji Kolegium z dnia 16 czerwca 2000r. powinien był uchylić taką decyzję. Tak się jednak nie stało, a Sąd oddalił skargę strony na tą decyzję. Zatem pozbawione są podstawy prawnej twierdzenia skarżącego, że już 20 marca 2000r. złożył on podanie o wznowienie postępowania, a tylko z winy Kolegium podanie to zostało niewłaściwie zakwalifikowane. Podanie o wznowienie postępowania zakończonego decyzją ostateczną Kolegium z 17 grudnia 1999r., zostało złożone przez stronę 9 września 2002r. Z akt administracyjnych wynika, iż decyzja Kolegium z 17 grudnia 1999r. została doręczona skarżącemu 23 lutego 2000r. Podanie winno być więc wniesione w terminie jednego miesiąca od tej daty. Słusznie więc Kolegium przyjęło, że podanie o wznowienie postępowania wniesiono ze znacznym przekroczeniem miesięcznego terminu, o którym mowa w art. 148 § l i 2 kpa, skoro zostało ono doręczone organowi dopiero 9 września 2002r. Z tych względów decyzja Kolegium odmawiająca wznowienia postępowania zakończonego decyzją z 17 grudnia 1999r.jest zgodna z prawem. Należało zatem na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270) skargę oddalić.