IV SA 2118/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Katarzyna Matczak Przewodniczący Asesor WSA po rozpoznaniu w dniu 5 kwietnia 2004 r., na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. i M. L. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia "[...]" r., Nr "[...]" w przedmiocie grzywny w celu przymuszenia postanawia: I. umorzyć postępowanie sądowe; II. zwrócić skarżącej kwotę 10 złotych ( słownie: dziesięć ) uiszczonej tytułem wpisu sądowego. Postanowieniem Nr "[...]" z dnia 19 marca 2002r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w O., działając na podstawie art. 119 §1, art. 121 § 2 i § 4 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 1991 r. Nr 36, póz. 161, ze zm) nałożył na M. L. grzywnę w celu przymuszenia w wysokości 3000 zł z powodu uchylania się od wykonania obowiązku określonego w załączonym tytule wykonawczym. Postanowieniem Nr "[...]" z dnia 22 kwietnia 2002 r. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowanego w O., po rozpatrzeniu zażalenia M. L., utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji. W motywach uzasadnienia organ odwoławczy wyjaśnił, że organ prawidłowo nałożył na żalącego się grzywnę w celu przymuszenia, gdyż do chwili obecnej nie wykonał on nałożonego decyzją, z 18 maja 1998r. obowiązku rozbiórki obudowy studni oraz jej zasypania zlokalizowanej na działce nr 11/2 w K. Gm. M. W skardze wniesionej do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżący M. i M. L. wnieśli o anulowanie postanowienia nadzoru budowlanego odnośnie wykonania obowiązku zasypania studni na działce stanowiącej ich własność. W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w O. podtrzymał dotychczas zajmowane stanowisko i wniósł o oddalenie skargi. W dniu 8 września 2003r. M. L. poinformowała Sąd o śmierci męża M. L. w dniu "[...]" r. i na tę okoliczność przedstawiła kserokopię odpisu skróconego aktu zgonu. Na wezwanie Sądu odnośnie wskazania następców prawnych po zmarłym M. L. podała nazwiska swoich dziewięciorga dzieci. W dniu 3 grudnia 2003r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie i wpłynęło pismo skarżącej M. L., w którym oświadczyła, że złożona skarga sjest nieaktualna. Precyzując ,na wezwanie Sądu, swoje oświadczenie poinformowała, że wnosi o cofnięcie skargi. Oświadczenie powyższe zostało następnie potwierdzone pismem z dnia 12 marca 2004r. przez wszystkich następców prawnych zmarłego M. L. tj. przez E. U., M. L., P. L., L. L., R. L., M. L., M. L., A. L. i C. L. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Stosownie do art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 póz. 1270) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia praw lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Skarżący skutecznie cofnęli skargę. Sąd nie stwierdził zaś, aby zachodziły przesłanki do uznania, iż cofnięcie skargi w niniejszej sprawie jest niedopuszczalne. Wobec powyższego na podstawie art. 161 § l pkt l powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu orzeczono w oparciu o art. 97 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę -Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, póz. 1271, ze zm) w związku z art. 46 § 2 ustawy z dnia 11 maja 1995r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz.U. Nr 74, póz. 368, ze zm).