IV SA 4628/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Hanna Raszkowska (spr.) Sędzia WSA Adam Matuszak Asesor WSA Irena Szczepkowska Protokolant Romualda Gumińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 września 2004 r. sprawy ze skargi D. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" r., Nr "[...]" w przedmiocie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu - oddala skargę. Burmistrz Miasta B. decyzją z dnia 10 lipca 2003r., Nr "[...]" ustalił na wniosek B. i Z. K. warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na wykonaniu przebudowy połączonej z rekonstrukcją, w tym zastąpienie starej, zniszczonej substancji budowlanej nową, budynku użytkowanego jako mieszkalny (z lokalem użytkowym w części parterowej) i dokonaniu zmiany sposobu użytkowania z przeznaczeniem budynku na funkcję hotelową, posadowionego na terenie działki o numerze geodezyjnym 24/28 przy Placu "[...]" w B., oraz na dobudowie części przeznaczonej na powiększenie bazy noclegowej i restauracyjnej przyległego hotelu na terenie działki o numerze geodezyjnym 24/30, na warunkach i wytycznych zawartych w załączniku nr l, stanowiącym integralną część decyzji. Od powyższej decyzji odwołanie wniosły D. W., M. L i D. Z., podając, że nie wyrażają zgody na dobudowanie części przeznaczonej na powiększenie bazy noclegowej. Po rozpatrzeniu odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze w O. decyzją z dnia l września 2003r., Nr "[...]" uchyliło w całości decyzję będącą przedmiotem odwołania i przekazało sprawę organowi pierwszej instancji do ponownego rozpatrzenia. W uzasadnieniu wskazano m.in. na konieczność wyjaśnienia wszystkich okoliczności istotnych w sprawie oraz brak rozstrzygnięcia w zakresie budowy jednokondygnacyjnego budynku z przeznaczeniem na basen kąpielowy. W dniu 10 października 2003r. Z. K. cofnął wniosek o wydanie decyzji o warunkach zabudowy, dotyczący remontu i rozbudowy budynku nr 3 oraz budowy basenu kąpielowego. Wobec powyższego Burmistrz Miasta B. decyzją z dnia 27 listopada 2003r., Nr "[...]" umorzył postępowanie w sprawie. Od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia l września 2003r. skargę wniosła D. W. W uzasadnieniu powołała się na fakt niewłaściwego zagospodarowania podwórka oraz pogorszenia się warunków mieszkaniowych wskutek rozbudowy hotelu sąsiadującego z budynkiem zamieszkiwanym przez skarżącą. W odpowiedzi na skargę organ II instancji podtrzymał stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Stwierdził, że w skardze nie wskazano na naruszenie przepisów prawa materialnego lub postępowania administracyjnego. Zauważył również, że argumentacja skargi wykracza poza zakres przedmiotowy zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Przedmiotowa skarga, w związku z reformą sądownictwa administracyjnego, podlega rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie na podstawie art. 97 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1271 z późn. zm.). Przechodząc do oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji stwierdzić należy, iż sąd administracyjny kontroluje zaskarżoną decyzję wyłącznie w aspekcie jej zgodności z prawem i może ją wzruszyć jedynie wówczas, gdy narusza ona przepisy prawa materialnego lub postępowania w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy (art. 3 § l w zw. z art. 145 § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz.1270 z późn. zm./). Tego rodzaju naruszeń prawa nie można przypisać wydanej w sprawie ostatecznej decyzji administracyjnej. Skarżąca nie podniosła żadnych argumentów wskazujących na naruszenie prawa materialnego bądź procedury administracyjnej. Prawidłowo organ II instancji ocenił, iż nie wszystkie okoliczności istotne w sprawie a mające wpływ na rozstrzygnięcie zostały wyjaśnione. Brak określenia granic terenu objętego wnioskiem, przedstawionych na kopii mapy zasadniczej lub kopii mapy ewidencyjnej jest naruszeniem art. 41 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U.Nr 15, póz. 139 z 1999 r. ze zmianami) i wystarczającą podstawą do uchylenia decyzji a biorąc pod uwagę inne uchybienia wskazane w uzasadnieniu decyzji przez Organ II Instancji należy stwierdzić, że wydane przez ten organ rozstrzygnięcie jest słuszne. Zasadnie wskazano w zaskarżonej decyzji, iż na etapie postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu, nie ma znaczenia brak zgody właścicieli (współwłaścicieli) sąsiedniej nieruchomości. Przedwczesna też byłaby ocena planowanego zamierzenia budowlanego z punktu widzenia jego zgodności z przepisami techniczno -budowlanymi, zatem kwestia ewentualnego przyszłego ograniczenia dostępu światła dziennego do pomieszczeń mieszkalnych nie mogła być brana pod uwagę przy rozpatrywaniu wniosku o ustalenie warunków zabudowy. Kontroli Sądu podlegało również to, czy organ wydający decyzję kasacyjną nie przekroczył swoich uprawnień określonych w art. 138 § 2 k.p.a., zgodnie z którym organ odwoławczy może uchylić zaskarżoną decyzję w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji, gdy rozstrzygnięcie sprawy wymaga uprzedniego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w całości lub znacznej części. Ten sposób rozstrzygnięcia dopuszczalny jest wówczas, gdy organ odwoławczy stwierdzi istnienie podstaw do merytorycznego rozstrzygnięcia danej sprawy, ale to rozstrzygnięcie wymaga uprzedniego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego. Będzie to miało miejsce m.in. wówczas, gdy postępowanie w pierwszej instancji dotknięte było istotnymi uchybieniami w zakresie prowadzonego postępowania wyjaśniającego. Na takie uchybienia w mniejszej sprawie wskazano w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. W tym stanie rzeczy, wobec braku podstaw do kwestionowania zgodności zaskarżonej decyzji z prawem, należało skargę jako nieuzasadnioną oddalić na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270 z późn. zm.). Niezależnie od powyższego należy zauważyć, że w toku ponownego rozpatrywania sprawy przez organ I instancji wniosek o wydanie decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, dotyczący remontu i rozbudowy budynku nr 3 oraz budowy basenu kąpielowego, którym wszczęto postępowanie w sprawie, został cofnięty. W tej sytuacji Burmistrz Miasta B. decyzją z dnia 27 listopada 2003r., Nr "[...]" umorzył na podstawie art. 105 § 2 k.p.a. postępowanie w sprawie. Na tle niniejszej sprawy powyższe oznacza, iż Burmistrz Miasta B., nie rozstrzygając merytorycznie sprawy, zakończył postępowanie administracyjne w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu.