IV SA 5102/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Zbigniew Ślusarczyk (Spr.) Sędziowie S.O. del. do WSA Maria Matyja Asesor WSA Irena Szczepkowska Protokolant Grażyna Wojtyszek po rozpoznaniu w dniu 16 kwietnia 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi E. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" r. Nr "[...]" w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie wznowienia postępowania w sprawie warunków zabudowy postanawia odrzucić skargę. Zaskarżoną decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze w O. umorzyło wznowione na wniosek E. W. postępowanie w sprawie ostatecznej decyzji Kolegium z dnia 15 czerwca 2001 r. uchylającej w całości decyzję wydaną z upoważnienia Wójta Gminy P. przez Sekretarza Gminy P. w dniu 30 kwietnia 2001 r. w sprawie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego całorocznego jednorodzinnego o wymiarach w rzucie 12 m x 12 m, wraz z przyłączem wodnokanalizacyjnym, energetycznym i zbiornikiem bezodpływowym, na działce 213/3 w obrębie wsi Z. i przekazującej sprawę organowi pierwszej instancji do ponownego rozpatrzenia. Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji SKO jako wydanej z rażącym naruszeniem przepisów art. 151 Kpa. Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o odrzucenie skargi jako, że nie została ona wniesiona po wyczerpaniu środka odwoławczego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 127 § 3 Kpa od decyzji wydanej w pierwszej instancji przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie służy odwołanie, jednakże strona niezadowolona z decyzji może zwrócić się do tego organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy a do wniosku tego stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące odwołań od decyzji. Nie ulega wątpliwości, że skarżąca złożyła skargę na decyzję SKO wydaną jako organ I instancji. Zatem nie wyczerpała przysługującego mu środka odwoławczego. Z przepisów art. 52 § l i 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, póz. 1270 z 2002 r.) wynika, że skargę można wnieść, po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpaniu środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy przewidziany w ustawie. Te okoliczności, czynią w ocenie Sądu skargę wniesioną przez E. W., niedopuszczalną. Dlatego Sąd na podstawie art. 58 § l pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę odrzucił, na co nie mogło mieć wpływu błędne pouczenie skarżącej przez SKO. Ta ostatnia okoliczność może być podstawą podjęcia przez skarżącą innych niż skarga stosownych czynności zmierzających do obrony jej praw.