V SA 2034/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA del. Do WSA - Józef Waksmundzki Sędziowie WSA - Wiesława Pierechod - Tadeusz Piskozub (spr.) Protokolant - Anna Fic po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 stycznia 2004 r. sprawy ze skargi J. Z. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia "[...]" r. Nr "[...]" w przedmiocie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe skargę oddala. Decyzją z dnia 29 stycznia 2003 roku, nr "[...]" - Naczelnik Urzędu Celnego w O., uznał zgłoszenie celne J. Z. nr "[...]" z dnia 29 maja 2002 roku za nieprawidłowe w części dotyczącej zastosowania na podstawie art. 190/4 § 1 Kodeksu Celnego zwolnienia od cła i określił wysokość długu celnego w wysokości 99.884,40 zł. W uzasadnieniu decyzji pierwszej instancji organ celny wskazał, że J. Z. według dokumentu SAD z dnia 29 maja 2002r. zgłosił do procedury dopuszczenia do obrotu towar w postaci łodzi motorowej typu BMB 38 Sport, o długości 11,92 m, wyposażonej w dwa silniki o mocy 210 KW, wnioskując o zwolnienie od cła na podstawie art. 190/4 Kodeksu Celnego, załączając dokumenty, co stanowiło podstawę do zastosowania zwolnienia od cła. Urząd Celny w O. kontrolując dokumenty stwierdził, że zaistniały przesłanki uniemożliwiające zwolnienie od cła na podstawie art. 190/4 Kodeksu Celnego, z uwagi na brak rejestracji tej łodzi na terenie Niemiec i wymaganego 6 miesięcznego okresu jej używania w Niemczech. Nadto organ celny ustalił, że J. Z. nie załączył do zgłoszenia celnego dowodu rejestracyjnego przedmiotowej łodzi, wydanego w Niemczech, wystawionego co najmniej 6 miesięcy przed zakończeniem pobytu osoby fizycznej za granicą, zgodnie z § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 10 grudnia 2001 roku w sprawie zwolnienia od cła rzeczy osobistego użytku niektórych osób fizycznych (Dz. U. nr 149, poz. 1667 i zm.). W drodze korespondencji służbowej, Urząd Celny w O. uzyskał informację o rejestracji łodzi motorowych w Niemczech, w wyniku czego organ celny ustalił, że łodzie motorowe z silnikami powyżej 2,21 KW podlegają w Niemczech obowiązkowej rejestracji na podstawie federalnego rozporządzenia z dnia 21 lutego 1995 roku. Organ celny nie uwzględnił dokumentu Skarżącego i jego wyjaśnień, że łodzie sportowe o długości do 15 m, na niemieckich szlakach wodnych nie podlegają rejestracji. Organ I instancji ustalił, że nie został spełniony ustawowy warunek umożliwiający zwolnienie od cła dotyczący co najmniej 6 miesięcznego jej użytkowania przed zakończeniem pobytu w Niemczech. Taki wniosek organ celny ustalił na podstawie dokumentu - rachunek nr "[...]" z którego wynika, że została ona nabyta w dniu 20.04.2002 r., natomiast pobyt w Niemczech został zakończony w dniu 08.05.2002 roku. Organ celny nie uwzględnił załączonych przez Skarżącego dokumentów w postaci zamówienia wstępnego z dnia 10.09.2001 r. i dowodu nabycia łodzi przez pośrednika wg rachunku nr "[...]" z dnia 17.10.2001r. - jako dowodów wyczerpujących dyspozycję art. 190/4 Kodeksu Celnego, dotyczącego 6 miesięcznego okresu używania, tym bardziej, że Skarżący jako świadek stwierdził, iż łódź odebrał z siedziby sprzedającego w momencie transportu jej do kraju. Skarżący J. Z. złożył odwołanie od decyzji organu celnego pierwszej instancji, zarzucając jej: 1. błąd w ustaleniach faktycznych, będących podstawą do zwolnienia od cła rzeczy osobistego użytku osoby fizycznej powracającej z czasowego pobytu za granicą poprzez przyjęcie niewłaściwej daty za początek używania łodzi oraz poprzez przyjęcie, że przepisy kraju poprzedniego pobytu nie ograniczają możliwości rejestracji tego rodzaju prywatnych środków transportu, oraz 2. nie uwzględnienie pochodzenia towaru na podstawie przedłożonego do zgłoszenia świadectwa EUR 1 nr "[...]" i zastosowaniu niewłaściwej konwencyjnej stawki celnej 9%, w konkluzji wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości. Dyrektor Izby Celnej w O. decyzją z dnia 22.04.2003r. nr "[...]" - uchylił zaskarżoną decyzję organu I instancji w części dotyczącej długu celnego, który orzekł w wysokości 0,00 zł, a w pozostałej części utrzymał w mocy. Organ II instancji w uzasadnieniu stwierdził, że objęto procedurą celną dopuszczenia do obrotu za granicy łodzi motorowej nr konstrukcyjny "[...]", długość 11,92 m, wyposażonej w silniki o mocy 2 x 210 KW, nr "[...]", z wnioskiem o zwolnienie od cła jako mienia przesiedleńczego na podstawie art. 190/4 Kodeksu Celnego. Organ II instancji w pełni podzielił ustalenia Urzędu Celnego w O., że J. Z. nie użytkował łodzi na terenie Niemiec co najmniej 6 miesięcy ani też jej tam nie zarejestrował. Zdaniem organu celnego II instancji dopiero w dniu 20.04.2002r. A., na podstawie rachunku nr "[...]" dokonał sprzedaży zamówionej łodzi J. Z., a w dniu 23.05.2002r. B. potwierdziła w książce jachtu (Yachtbrief) na stronie dowód właściciela poprzez przystawienie pieczęci i podpisem uprawnionej osoby- przeniesienie własności jachtu silnikowego na J. Z. W postępowaniu tym J. Z. zeznał w dniu 10.12.2002r., że łódź znajdowała się na terenie sprzedawcy- firmy A., do czasu odbioru, w dniu wyjazdu do Polski. Dyrektor Izby Celnej zgodnie z art. 16 Protokołu Nr 4 Układu Europejskiego, w związku z art. 13 § 4 Kodeksu Celnego oraz w związku z załączeniem do odwołania świadectwa EUR 1 Nr "[...]" oraz udokumentowania bezpośredniego przywozu towaru z kraju eksportu, przyjął że spełnione są do przedmiotowej łodzi warunki do zastosowania obniżonej stawki celnej i w tym zakresie zmienił zaskarżoną decyzję stosując stawkę celną " 0", a w pozostałej części utrzymał ja w mocy. Pismem z dnia 23 maja 2003r. Skarżący wniósł skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie zarzucając zaskarżonej decyzji naruszenie przepisu art.190/4 Kodeksu Celnego poprzez jego niezastosowanie, w wyniku poczynionych wadliwie ustaleń faktycznych i wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji II instancji. Skarżący wskazał w uzasadnieniu skargi, że 6 miesięczny okres używania jachtu rozpoczął się w dniu 12 listopada 2001r, tj. od wydania jachtu Skarżącemu oraz że załączony do zgłoszenia Yachtbrief (książka jachtu) jest dowodem potwierdzającym rejestrację takiego środka transportu w Niemczech. Skarżący wskazał nadto na błędną interpretację przepisów prawa niemieckiego, w zakresie obowiązku rejestracji łodzi motorowych. W odpowiedzi na złożoną skargę Dyrektor Izby Celnej w O. wniósł o jej oddalenie, argumentując swoje stanowisko podobnie jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie, zważył co następuje: Skarga nie jest zasadna. W niniejszej sprawie organ celny II instancji słusznie ocenił przesłanki do odrzucenia zarzutów odnoszących się do twierdzenia o braku obowiązku rejestracji łodzi motorowych w Niemczech oraz okresu jej używania, przed datą przyjazdu do Polski. Organ celny oparł swoje twierdzenie zarówno na materiale dowodowym załączonym do zgłoszenia celnego jak i uzyskanym w wyniku pomocy prawnej udzielonej Dyrektorowi Izby Celnej przez Wydział Konsularny Ambasady Rzeczypospolitej Polskiej w Berlinie. Informacje przedstawione przez Stronę i uzyskane przez organy celne są zbieżne i pochodzą z tego samego źródła tj. Wasser- und Schfffahrtsverwaltung des Bundes Wasser- und Schifffahrtsdirektion Ost (Administracja Dróg Wodnych i Żeglugi Śródlądowej Republiki Federalnej Dyrekcja Wód oraz Żeglugi Śródlądowej Wschód). Skarżący podnosił, że na niemieckich szlakach wodnych nie ma obowiązku rejestrowania łodzi sportowych poniżej 15 m. długości, zaś z informacji uzyskanych przez organ celny wynika, że istniał obowiązek oznakowania wszystkich łodzi o długości krótszej niż 20m, z wyjątkiem małych łodzi napędzanych jedynie siła mięśni. Prawdziwa zatem jest informacja, że na niemieckich szlakach wodnych nie ma obowiązku rejestrowania łodzi sportowych poniżej 15 m. długości. Ustalono jednakże, że w sytuacji gdy łódź wyposażona jest w silniki o mocy powyżej 2,21 KW, jak to w przypadku łodzi zgłoszonej przez Skarżącego, taki obowiązek istnieje. Przepisy prawa kraju poprzedniego pobytu Skarżącego, przy istniejącym obowiązku rejestracji łodzi motorowych o mocy silnika powyżej 2,21 KW, nie ograniczały prawa do rejestracji takiego prywatnego środka transportu. Zgodnie z treścią tłumaczonej na język polski Instrukcji Ministerstwa Transportu Budownictwa oraz Mieszkalnictwa o znakowaniu małych łodzi w żegludze śródlądowej, sporządzonej w oparciu o postanowienia wyżej cyt. Rozporządzenia federalnego, oznakowanie przydzielane jest w procesie rejestracyjnym po uwierzytelnieniu najważniejszych danych technicznych łodzi oraz stosunku własności na podstawie dokumentów np. umowy sprzedaży. Znajdujący się w aktach sprawy Yachtbrief zawiera numery fabryczne wyrobu, parametry i dane techniczne odnoszące się do łodzi, datę opuszczenia stoczni oraz nazwiska jej kolejnych właścicieli. Nie jest to zatem dokument potwierdzający rejestrację i nadanie jednostce znaków identyfikacyjnych. Treść załączonej do materiału dowodowego metryki jachtu wskazuje, że z datą 12 listopada 2001r. należy wiązać dzień opuszczenia stoczni. Prawo własności łodzi w tym dniu, nabyte na podstawie rachunku nr "[...]" z 17.10.2002r. wystawionego przez B. z siedzibą w G., posiadał A. z siedzibą w D. ( tłumaczenie na język polski). Uzyskanie praw przez Skarżącego do użytkowania łodzi należy wiązać z dniem jej zakupu tj. 20 kwietnia 2002r. w którym to, A., na podstawie rachunku nr "[...]" dokonała sprzedaży J. Z. zamówionej w dniu 10 września 2001 r. łodzi. W następstwie czego, wystawca metryki łodzi B. potwierdziła 23 maja 2002r. w książce jachtu (Yachtbrief) na stronie " dowód właściciela", przeniesienie własności opisanego w nim jachtu silnikowego na J. Z. W ocenie Sądu słusznie organ II instancji celnej ustalił, że początkiem okresu użytkowania łodzi nie może być dzień 12.11.2001r. Dokonując tego ustalenia organ celny kierował się zasadą swobodnej oceny dowodów, przy czym ocena ta jest zgodna z wymogami wiedzy i logiki. Zdaniem Sądu, trafnie organ celny II instancji posłużył się dokumentami sprzedaży jachtu motorowego z dnia 20.04.2002r. , w którym to dniu A. dokonał sprzedaży J. Z. zamówionego jachtu, w następstwie czego wystawca metryki łodzi B. potwierdziła w dniu 23 maja 2002r. w książce jachtu (Yachtbrief) na stronie dowód właściciela przeniesienie własności na J. Z. Sąd uznał, że właściwą datą przyjęcia łodzi do użytkowania przez Skarżącego jest dzień 20 kwietnia 2002r., dlatego też nie został spełniony warunek 6 miesięcznego okresu użytkowania łodzi przez Skarżącego na terenie Niemiec, gdy tę łódź sprowadzono na polski obszar celny w dniu 29.05.2002r. zgodnie z art. 190/4 § 1 pkt 1 Kodeksu Celnego. Na podstawie powołanego art. 190/4 § 1 Kodeksu Celnego muszą być spełnione wszystkie warunki do uznania towaru za zwolniony od cła w tym trybie, z chwilą sprowadzenia go na polski obszar celny. W tym stanie rzeczy skoro zaskarżona decyzja nie naruszała prawa, skargę należało oddalić jako niezasadną na podstawie art. 151 ustawy- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie orzekł w sprawie na podstawie art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1271 i zm.).