V SA 2060/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Hanna Raszkowska Sędzia NSA Józef Waksmundzki (sprawozdawca) Asesor WSA Katarzyna Matczak Protokolant Romualda Gumińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 lutego 2004 r., sprawy ze skargi J. S. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia "[...]" r., Nr "[...]" w przedmiocie odmowy przyznania uprawnień do świadczenia pieniężnego: I. Stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji oraz utrzymującej ją decyzji Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia "[...]" r., II. Zasądza od Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych na rzecz J. S. kwotę 10 (dziesięć) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. 0. Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych decyzją z dnia 31 grudnia 2001 r., Nr "[...]" na podstawie art.127 § 3 i 105 § l kpa oraz art. 4 ust. 5 ustawy z dnia 31 maja 1996 r. o świadczeniu pieniężnym przysługującym osobom deportowanym do pracy przymusowej oraz osadzonym w obozach pracy przez III Rzeszę i ZSRR (Dz. U. Nr 87, poz. 395 z późn. zm.) po rozpoznaniu wniosku J. S. o ponowne rozpatrzenie sprawy utrzymał w mocy decyzję własną z dnia 19 października 2001 r. Nr "[...]" o umorzeniu postępowania administracyjnego. W uzasadnieniu decyzji podano, że zgodnie z art. 4 ust. 5 pow. ustawy z dnia 31 maja 1996 r. o świadczeniu pieniężnym przysługującym osobom deportowanym do pracy przymusowej oraz osadzonym w obozach pracy przez III Rzeszę i ZSRR (Dz. U. Nr 87, póz.395 z późn. zm.) wnioski o przyznanie uprawnienia do świadczenia osoby zainteresowane mogły składać do Kierownika Urzędu do dnia 31 grudnia 1999 r., strona zaś złożyła swój wniosek w dniu 8 marca 2001 r. W związku z tym organ administracji orzekł jak wyżej. Powyższą decyzję J. S. zaskarżył do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Skarżący stwierdził, że nie był zorientowany, iż wnioski o przyznanie świadczeń pieniężnych w trybie cytowanej wyżej ustawy należy składać w określonym terminie. Podniósł, że jest on w trudnej sytuacji materialnej. W odpowiedzi na skargę organ administracji wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Skarga jest zasadna aczkolwiek z innych przyczyn niż w niej wskazano. Otóż Trybunał Konstytucyjny wyrokiem z dnia 17 czerwca 2003 r. stwierdził niezgodność art. 4 ust.5 cytowanej na wstępie ustawy z art.2 i art. 32 ust. l Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Oznacza to, że niekonstytucyjność przepisu działa ex tunc, od daty wejścia w życie zakwestionowanego przepisu w rozpoznawanej w sprawie wskazanego w podstawie zaskarżonej decyzji. W tych okolicznościach należy uznać, że zaskarżona decyzja została wydana bez podstawy prawnej i w związku z tym na zasadzie art. 145 § l pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi" orzeczono jak w wyroku. Należy nadto wyjaśnić, że mimo iż skarga wpłynęła do Naczelnego Sądu Administracyjnego, to zgodnie z art. 97 § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. " Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi", właściwym do rozpoznania sprawy jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie.