I SA/Op 1012/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Aleksandra Sędkowska po rozpoznaniu w dniu 18 maja 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. W. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Opolu z dnia 6 listopada 2025 r., nr 1601-IEW.4258.2.2025 w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania postanowienia w przedmiocie oddalenia zarzutów w sprawie egzekucji administracyjnej postanawia: odrzucić skargę. Postanowieniem z dnia 6.11.2025 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Opolu (dalej: organ) odmówił wstrzymania wykonania postanowienia z dnia 26.09.2025 r., którym utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w Opolu z dnia 30.07.2025 r. o oddaleniu zarzutów w sprawie egzekucji administracyjnej prowadzonej wobec S. W. (dalej jako skarżący). Postanowienie z 6.11.2025 r. zostało wydane na podstawie art. 61 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej:p.p.s.a.). W uzasadnieniu postanowienia z 6.11.2025 r. organ wyjaśnił, że wstrzymanie wykonania może dotyczyć wyłącznie aktów, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przy tym nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania i w związku z tym nie każdy wymaga wykonania. Organ wyjaśnił, że postanowienie o oddaleniu zarzutów w sprawie egzekucji administracyjnej nie nadaje się do wykonania i nie wymaga wykonania. Nie rozstrzyga o nowych, dodatkowych należnościach poza tymi, które już ciążą na zobowiązanym. W konsekwencji organ odmówił wstrzymania wykonania postanowienia w przedmiocie oddalenia zarzutów w sprawie egzekucji administracyjnej. Pismem z 25.11.2025 r. skarżący wniósł skargę na ww. postanowienie z 6.11.2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest niedopuszczalna, dlatego podlega odrzuceniu. Przed merytorycznym rozpoznaniem skargi sąd administracyjny bada z urzędu jej dopuszczalność. Ustala, czy nie zachodzi jedna z przesłanek odrzucenia skargi, jakie zostały enumeratywnie wymienione w art. 58 § 1 p.p.s.a. Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn (niż wymienione w art. 58 § 1 pkty 1-5a) wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Z treści art. 3 § 2 p.p.s.a. wynika, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2025 r. poz. 1691), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r. poz. 111, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2025 r. poz. 1131, 1423, 1820 i 1863), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających, opinie w sprawie opodatkowania wyrównawczego, opinie zabezpieczające w sprawie opodatkowania wyrównawczego i odmowy wydania opinii zabezpieczających w sprawie opodatkowania wyrównawczego; 4b) opinie, o których mowa w art. 119zzl § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, i odmowy wydania tych opinii; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Dodatkowo z treści art. 3 § 2a oraz § 3 p.p.s.a. wynika, że sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne, zaś przez dopuszczalność skargi należy rozumieć jej przesłanki zarówno przedmiotowe, a więc określenie od jakiego rodzaju form działalności organów administracji publicznej przysługuje skarga, jak i podmiotowe, to jest określenie, jakim podmiotom przysługuje legitymacja do jej wniesienia. Należy zwrócić uwagę, że zaskarżone postanowienie nie mieści się w żadnej kategorii aktów i czynności wymienionych w art. 3 p.p.s.a. W szczególności nie jest postanowieniem wydanym w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończącym postępowanie, a także nie jest postanowieniem rozstrzygającym sprawę co do istoty. Zaskarżone postanowienie jest postanowieniem wydanym w toku postępowania sądowoadministracyjnego, tzw. incydentalnym (wpadkowym) i niezaskarżalnym. Należy wyjaśnić, że jakkolwiek rzeczone postanowienie zostało wydane przez organ podatkowy, to jednak nie można twierdzić, że nastąpiło to w ramach postępowania administracyjnego. Stanowiący podstawę wydania zaskarżonego postanowienia przepis art. 61 § 2 pkt 1 p.p.s.a. znajduje się w ustawie regulującej postępowanie przed sądami administracyjnymi, zaś kompetencja organu podatkowego odnośnie możliwości orzekania w przedmiocie wstrzymania wykonalności aktu, który został zaskarżony do sądu, ma swoje źródło w pośrednim trybie wnoszenia skargi do sądu administracyjnego. Wpadkowy charakter zaskarżonego postanowienia wynika z faktu, że jest to postanowienie wydawane w toku postępowania sądowoadministracyjnego i z zasady służyć ma udzieleniu skarżącemu ochrony tymczasowej, tj. do czasu rozpoznania jego skargi. Niezaskarżalność postanowienia wydawanego na podstawie 61 § 2 pkt 1 p.p.s.a. wynika natomiast z tego, że ustawodawca nie przewidział możliwości zaskarżenia takiego postanowienia. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.