I SA/Op 1016/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Judecki po rozpoznaniu w dniu 28 marca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. S. na decyzję Samorządowego Kolegium odwoławczego w Opolu z dnia 20 września 2024 r., nr SKO.40.1075.2024.dr w przedmiocie odmowy uchylenia, we wznowionym postępowaniu, decyzji nakładającej obowiązek zapłaty kosztów usunięcia i przechowania pojazdu odrzucić skargę. A. S. (zwana dalej "skarżącą") wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 20 września 2024 r., nr SKO.40.1075.2024 w przedmiocie odmowy uchylenia, we wznowionym postępowaniu, decyzji nakładającej obowiązek zapłaty kosztów usunięcia i przechowania pojazdu. W skardze skarżąca złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, został on zarejestrowany pod sygn. akt I SPP/Op 147/24 i postanowieniem z dnia 8 stycznia 2025 r. starszy referendarz sądowy w tut. Sądzie odmówił przyznania prawa pomocy skarżącej. Wobec tego na skutek zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I tut. Sądu z dnia 31 stycznia 2025 r. wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 200 zł. Wezwanie zawierało pouczenie, że niezastosowanie się do niego w terminie 7 dni od dnia doręczenia spowoduje odrzucenie skargi. Zostało ono wysłane skarżącej na adres wskazany w skardze i było dwukrotnie awizowane, pierwszy raz w dniu 7 lutego 2025 r., a drugi raz w dniu 17 lutego 2025 r., co dokumentują adnotacje na zwróconej przesyłce pocztowej (k. 23 akt sądowych). Zwrot przesyłki do nadawcy nastąpił w dniu 25 lutego 2025 r. Z akt sprawy wynika, że skarżąca nie uiściła wpisu sądowego od skargi, co potwierdza zapisek urzędowy w aktach sądowych sprawy (k. 32 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Zgodnie z art. 230 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, z późń. zm.) zwanej dalej: "p.p.s.a.", od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, a do takich pism należy skarga, pobiera się wpis. Natomiast w myśl art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Zarządzenie Sądu z dnia 31 stycznia 2025 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi zostało uznane za doręczone skarżącej w dniu 21 lutego 2025 r. w trybie art. 73 p.p.s.a. Zgodnie z art. 65 § 1 p.p.s.a. sąd dokonuje doręczeń przez operatora pocztowego, przez swoich pracowników lub przez inne upoważnione przez sąd osoby lub organy albo za pomocą środków komunikacji elektronicznej, na warunkach określonych w art. 74a. Stosownie zaś do art. 73 § 1 p.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72 p.p.s.a., pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (§ 2 art. 73 p.p.s.a.). W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (§ 3 art. 73 p.p.s.a). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (§ 4 art. 73 p.p.s.a.). W przytoczonym art. 73 p.p.s.a. ustawodawca wprowadził tzw. fikcję doręczenia, polegającą na uznaniu, że pismo uważa się za doręczone po upływie czternastu dni od dnia złożenia pisma w placówce pocztowej, po uprzednim dokonaniu dwukrotnego zawiadomienia (pozostawienia tzw. awizo). Sąd ustalił, że w niniejszej sprawie doręczenia wezwania dokonano pod adres wskazany przez skarżącą, z zachowaniem wymogów wynikających z cyt. wyżej przepisu art. 73 p.p.s.a., w tym po dwukrotnym awizowaniu przesyłki (7 lutego 2025 r. i 17 lutego 2025 r.). Zwrot przesyłki nastąpił w dniu 25 lutego 2025 r., po uprzednim jej złożeniu w placówce pocztowej na okres czternastu dni. Wobec powyższego Sąd stwierdził, że przesyłka zawierająca wezwanie do opłacenia wpisu została skutecznie doręczona w dniu 21 lutego 2025 r. Zakreślony siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu od skargi rozpoczął, zatem bieg w dniu 22 lutego 2025 r. i upływał z dniem 28 lutego 2025 r. (piątek). W wyznaczonym terminie skarżąca nie uiściła wpisu sądowego od skargi w związku z tym skarga, jako nieopłacona, podlega odrzuceniu. Z tych względów, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.