I SA/Op 1093/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Kmiecik po rozpoznaniu w dniu 15 kwietnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej R. C. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 6 lutego 2025 r., sygn. akt I SA/Op 1093/24 w sprawie ze skargi R. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 8 listopada 2024 r., nr SKO. 40.2512.2024.lo w przedmiocie odmowy przyznania dodatku mieszkaniowego postanawia odrzucić skargę kasacyjną. Wyrokiem z dnia 6 lutego 2025 r., sygn. akt I SA/Op 1093/24, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu oddalił skargę R. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 8 listopada 2024 r., nr SKO. 40.2512.2024.lo w przedmiocie odmowy przyznania dodatku mieszkaniowego. Na skutek wniosku skarżącego, ww. orzeczenie wraz z uzasadnieniem i pouczeniem o trybie wniesienia skargi kasacyjnej, zostało doręczone skarżącemu - w dniu 20 marca 2025 r. (por.: karta nr 43 akt). W pouczeniu znajdującym się na pierwszej stronie pisma sądowego poinformowano skarżącego, że skarga kasacyjna, pod rygorem odrzucenia, powinna być sporządzona przez pełnomocnika będącego adwokatem bądź radcą prawnym (por. karta nr 38 akt sądowych). Jednocześnie, na skutek wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy odnotowanego pod sygn. akt I SPP/Op 14/25, postanowieniem starszego referendarza sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Opolu z dnia 28 lutego 2025 r., ustanowiono skarżącemu adwokata z urzędu. Postanowienie to stało się prawomocne wobec utrzymania go w mocy przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w dniu 31 marca 2025 r. Z pisma Okręgowej Rady Adwokackiej w Opolu z dnia 17 marca 2025 r. wynika, że pełnomocnikiem z urzędu skarżącego został ustanowiony adwokat G. K., wykonujący zawód w Kancelarii Adwokackiej w O., przy ul. [...] (por. karta nr 44 akt). Nie godząc się z zapadłym w dniu 6 lutego 2025 r. wyrokiem, skarżący pismem procesowym z dnia 21 marca 2025 r., wywiódł skargę kasacyjną osobiście przez siebie sporządzoną i podpisaną (por.: karta nr 40 akt). Skarga kasacyjna została nadana przesyłką pocztową w dniu 21 marca 2025 r. (por. koperta, karta nr 41 akt). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę kasacyjną sporządzoną osobiście przez skarżącego, należało odrzucić. Zgodnie z art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, z późn. zm.) - zwanej dalej: p.p.s.a., skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Przepisu tego nie stosuje się, jeżeli skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej RP albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (art. 175 § 2 p.p.s.a.). Przepisu § 1 nie stosuje się także wtedy, gdy stroną postępowania jest Prezes Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej, a także wówczas, gdy czynności w postępowaniu za organy administracji rządowej, państwowe jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej lub Skarb Państwa podejmowane są przez Prokuratorię Generalną Rzeczypospolitej Polskiej (art. 175 § 2a p.p.s.a.). W niniejszej sprawie skarga kasacyjna z dnia 21 marca 2025 r., została sporządzona i podpisana osobiście przez skarżącego. Z akt sprawy nie wynika, aby był on adwokatem, radcą prawnym lub innym uprawnionym podmiotem, o którym mowa w art. 175 p.p.s.a. W tym stanie rzeczy wniesiona skarga kasacyjna jest niedopuszczalna, a zastosowanie znajduje przepis art. 178 p.p.s.a., w myśl którego w takim wypadku wojewódzki sąd administracyjny odrzuca skargę kasacyjną na posiedzeniu niejawnym. Warto jednocześnie odnotować, że doręczając korespondencję sądową zawierającą odpis zapadłego w niniejszej sprawie wyroku wraz z uzasadnieniem, pouczono skarżącego o trybie wniesienia skargi kasacyjnej i o obowiązku sporządzenia jej przez profesjonalnego pełnomocnika. Pouczono także o treści zacytowanego wyżej przepisu art. 177 § 3 p.p.s.a. W sprawie istotna jest również okoliczność, że skarżącemu przyznano prawo pomocy w postaci ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika w ramach niniejszego postępowania, a został nim adwokat G. K. Stąd też, stosownie do art. 177 § 3 p.p.s.a., w razie ustanowienia w ramach pomocy adwokata po wydaniu orzeczenia, na wniosek złożony przez stronę, której doręcza się odpis orzeczenie z uzasadnieniem (a taka sytuacja ma miejsce w przedmiotowej sprawie), termin do wniesienia skargi kasacyjnej biegnie od dnia zawiadomienia pełnomocnika o jego wyznaczeniu, jednak nie wcześniej niż od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Zatem, to ustanowiony skarżącemu adwokat winien podjąć czynności i dokonać oceny istnienia podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Wobec powyższego, skargę kasacyjną osobiście sporządzoną przez R. C. należało odrzucić, o czym Sąd działając na podstawie art. 178 p.p.s.a., orzekł w sentencji postanowienia.