I SA/Op 111/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grzegorz Gocki po rozpoznaniu w dniu 9 maja 2018r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. Ś., S. Ś. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 8 września 2017r. nr [...] w przedmiocie ustalenia zobowiązania w podatku od nieruchomości za 2017r. postanawia : odrzucić skargę E. i S. Ś. (dalej też jako: "skarżący", "strona skarżąca") wnieśli skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 8 września 2017r. wydaną w przedmiocie ustalenia zobowiązania w podatku od nieruchomości za 2017r. Następnie, w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału wezwano skarżących do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 zł, zgodnie z treścią § 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). Dla dokonania tej czynności wyznaczono stronie siedmiodniowy termin, informując, że jego niedochowanie będzie skutkowało odrzuceniem skargi. Pouczono również, że uiszczenie wpisu przez któregokolwiek ze skarżących zwalnia pozostałe osoby z obowiązku jego uiszczenia. Ponadto w wezwaniu zawarto pouczenie o możliwości ubiegania się o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Odpis zarządzenia wzywającego do uiszczenia wpisu od skargi doręczono skutecznie skarżącym w dniu 11 kwietnia 2018r. Pismem z dnia 29 kwietnia 2018r. skarżący cofnęli skargę, argumentując to bezprzedmiotowością postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Badanie merytoryczne skargi poprzedza analiza jej dopuszczalności pod względem formalnym. Dlatego też sąd zobligowany jest do zbadania czy skarga nie zawiera braków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 1-6 oraz w art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.) – dalej jako: [P.p.s.a.]. Zgodnie z art. 230 § 1 P.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Z art. 230 § 2 P.p.s.a. wynika, że pismami, o których mowa w § 1 są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Natomiast art. 220 § 1 P.p.s.a. stanowi, że sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Ze wspomnianego § 3 wskazanego przepisu wynika natomiast, że skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Uwzględniając powyższe, wskazać należy, że odpis zarządzenia o wezwaniu skarżącej do uiszczenia wpisu należnego od skargi w kwocie 100 zł został prawidłowo doręczony stronie skarżącej w dniu 11 kwietnia 2018r. Powyższe oznacza, że wyznaczony termin do uiszczenia wpisu upłynął w dniu 18 kwietnia 2018 r. Skarżący mimo prawidłowego wezwania, z jednoczesnym pouczeniem o konsekwencjach prawnych niedokonania powyższej czynności, należnej opłaty sądowej nie uiścili, przez co niemożliwe okazało się przyjęcie skargi do jej merytorycznego rozpoznania i rozstrzygnięcia. Stosownie zatem do treści art. 220 § 3 P.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegała odrzuceniu,. Odnosząc się natomiast do zawartego w piśmie z dnia 29 kwietnia 2018 r. wniosku o cofnięcie skargi zauważyć należy, że Sąd nie mógł uwzględnić oświadczenia skarżących o cofnięciu skargi. Wprawdzie zgodnie z art. 60 P.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie takie z reguły wiąże sąd ( chyba, że sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności) , jednakże takie badanie dopuszczalności złożonego oświadczenia o cofnięciu skargi, jak i umorzenie postępowania sądowego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. może mieć miejsce tylko wówczas, gdy skarga wniesiona została skutecznie, tj. gdy wszczęła postępowanie sądowoadministracyjne (por.: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 stycznia 2008 r., sygn. akt I OSK 1829/07 dostępne pod adresem: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). W rozpoznawanej sprawie skarga obarczona była brakiem uniemożliwiającym jej nadanie jej dalszego biegu., skoro nie został od niej skutecznie uiszczony wpis. W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.