I SA/Op 12/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu, Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący – sędzia WSA Marta Wojciechowska po rozpoznaniu w dniu 11 lutego 2008r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" T, R, i J.M. spółka jawna na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w O. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiąc kwiecień 2002r. wskutek wniosku skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia: oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Skarżąca spółka wraz ze skargą na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w O. z dnia [...] utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w O. w części określającej skarżącej zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za miesiąc kwiecień 2002r. w kwocie 35.190 zł, złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Jako podstawę prawną wniosku wskazano art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Uzasadniając wniosek skarżąca podniosła, że odmowa udzielenia ochrony w tym zakresie, wobec trudnej sytuacji finansowej spółki i prawdopodobnego podjęcia przez organy czynności egzekucyjnych, doprowadzi do rozwiązania spółki wskutek utraty przez nią płynności. Jako przyczynę trudnej sytuacji finansowej skarżąca wskazała skomplikowaną sytuację na rynku paliwowym, wzrost cen paliwa i związany z tym drastyczny spadek popytu paliwa oraz marż dystrybutorów, co przy stałych kosztach działalności spowodowało zatory płatnicze. Jako dowód na istniejące zaległości i zobowiązania spółka przekazała porozumienie z B z dnia [...] oraz stan zaległości podatkowych spółki na koniec kwietnia 2007r. Nadto, powołała się na konieczność regulowania bieżących zobowiązań oraz powstałych zaległości i stwierdziła, że bieżące dochody netto wynoszą ok. 15.000zł miesięcznie i stanowią źródło utrzymania rodzin trzech wspólników oraz 9 pracowników. Dodatkowo miesięcznie z majątku spółki jest egzekwowana kwota ok. 8.000zł, a kwotę 32.000zł spółka wydaje miesięcznie na uregulowanie należności z porozumienia. Na dowód swojej sytuacji materialnej spółka przedłożyła bilans za 2006r., zestawienie wpłacanych i egzekwowanych kwot z tytułu zaległości podatkowych. Jednocześnie skarżąca podkreśliła, że wskaźnik płynności wyliczony w oparciu o dane z ostatniego bilansu wynosi zaledwie 1,7. Dodatkowo skarżąca wskazała, że wobec usytuowania stacji przy trasie wylotowej z T. jej obroty spadają w okresie zimowym. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części (zaskarżonego) aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z treści wskazanego przepisu wynika, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności ma charakter wyjątkowy i może nastąpić tylko na wniosek skarżącej, w którym uprawdopodobni istnienie przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 powołanej ustawy. Oznacza to, że sąd jest uprawniony do uwzględnienia wniosku jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W przepisie tym chodzi o taką szkodę majątkową lub niemajątkową, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego dobrowolnie lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, a który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę w jej wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków; nie wystarczy samo powtórzenie, a tym bardziej tylko zacytowanie przepisu. Brak właściwego uzasadnienia wniosku uniemożliwia jego merytoryczną ocenę i tym samym wyklucza jego uwzględnienie. Przedstawione przez skarżącą argumenty wraz z przedłożonymi dokumentami wskazują na istniejące zaległości, jak i na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody bądź nieodwracalnych skutków, jednak nie uprawdopodabniają tych elementów. Ogólnikowe stwierdzenia dotyczące pogarszającej się sytuacji na rynku paliw, bez konkretnego wykazania, iż sytuacja ta ma bezpośredni wpływ na kondycję finansową skarżącej, zwłaszcza w sytuacji, gdy załączony bilans za rok 2006 oraz rachunek zysków i strat nie wykazują nagłego i znacznego pogorszenia sytuacji finansowej skarżącej spółki, nie mogą stanowić podstawy do wstrzymania wykonania decyzji. Rachunek o zysków i strat sporządzony na dzień 31 grudnia 2006r. zawiera dane dotyczące zarówno roku 2005 jak i 2006 i w obu tych okresach zysk spółki wynosił ponad 144.300 zł. Przedstawiając aktualną sytuację finansową skarżąca wskazała jedynie na stan zaległości, natomiast nie wykazała żadnymi dokumentami jaka jest faktyczna sytuacja finansowa spółki, a zatem nie uprawdopodobniła podnoszonych okoliczności. Samo stwierdzenie bez wykazania konkretnych przesłanek nie jest wystarczające do oceny zaistnienia przesłanek z art. 61 § 3. Stąd odwołanie się we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do argumentu w postaci konieczności rozwiązania spółki i utraty płynności finansowej nie znajduje poparcia w przedstawionej dokumentacji. Jest oczywistym, iż spółka posiada zaległości i jak wskazuje, realizuje swoje zobowiązania, w tym spłatę zawartego porozumienia, ale zdaniem sądu, fakty te świadczą jedynie o potencjalnych możliwościach finansowych skarżącej, a nie skutkach z art. 61 § 3 wskazywanej ustawy. Zatem, podniesione przez skarżącą okoliczności, nie prowadzą do konsekwencji, o jakich mowa w art. 61 § 3, a rodzaj obowiązku nie wywołuje stanu, który byłby nieodwracalny, skoro chodzi o świadczenie pieniężne z natury rzeczy przecież odwracalne. W przypadku ewentualnego uwzględnienia skargi, istnieje oczywista możliwość zwrotu nadpłaconych kwot. Z tych względów wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji na podstawie art. 61 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało oddalić.