I SA/Op 120/10

PostanowienieWSA w Opolu2010-12-02

Skład orzekający: sędzia NSA Joanna Kuczyńska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga wniesiona po terminie, w sytuacji gdy sąd nie przywrócił terminu do jej wniesienia, powinna zostać odrzucona?
Ratio decidendi
Skarga wniesiona po upływie ustawowego terminu, w sytuacji gdy sąd nie przywrócił terminu do jej wniesienia, podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 PPSA. Brak winy w niedochowaniu terminu jest warunkiem koniecznym do uwzględnienia wniosku o przywrócenie terminu, a jego brak uzasadnia odrzucenie skargi.
Stan faktyczny
Strona skarżąca złożyła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu z dnia 26 sierpnia 2009 r. po upływie ustawowego terminu. Sąd pierwszej instancji odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi, uznając, że niedochowanie terminu było wynikiem niedostatecznej dbałości skarżącego. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na postanowienie o odmowie przywrócenia terminu. W związku z tym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu odrzucił skargę jako wniesioną po terminie.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę i zwrócono stronie skarżącej kwotę 100 zł tytułem wpisu sądowego od zażalenia.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia NSA Joanna Kuczyńska po rozpoznaniu w dniu 2 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu z dnia 26 sierpnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia zryczałtowanego podatku dochodowego za 2003 r. od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów postanawia: 1) odrzucić skargę. 2) zwrócić z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu na rzecz strony skarżącej kwotę 100 (sto złotych), uiszczoną tytułem wpisu sądowego od zażalenia. Postanowieniem z dnia 5 lipca 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu odmówił J. S. (dalej Skarżący) przywrócenia terminu do wniesienia skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu z dnia 26 sierpnia 2009 r. w przedmiocie ustalenia zryczałtowanego podatku dochodowego za 2003 r. od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów . W uzasadnieniu sąd stwierdził, iż doręczenie zaskarżonej decyzji nastąpiło prawidłowo, w trybie art. 150 Ordynacji podatkowej, w dniu 10 września 2009 r. Trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi na powyższą decyzję rozpoczął więc swój bieg w dniu 11 września 2009 r. i upłynął z dniem 12 października 2009 r. W tym terminie skargi nie złożono. Sąd nie podzielił poglądu Skarżącego, iż niedochowanie terminu do złożenia skargi jest następstwem okoliczności od niego niezależnych, lecz było wynikiem niedostatecznej dbałości i staranności w prowadzeniu własnych spraw. Nie dopatrując się przesłanki braku winy w niedopełnieniu obowiązku, Sąd, na podstawie art. 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.Nr 153, poz.1270 ze zm.)-dalej p.p.s.a., uznał iż nie było podstaw do uwzględnienia wniosku. W zażaleniu na powyższe postanowienie Skarżący, wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia podniósł zarzut naruszenia art. 86 § 1 p.p.s.a poprzez jego niezastosowanie oraz art. 87 p.p.s.a w związku z art. 149 i 150 Ordynacji. Postanowieniem z dnia 23 września 2010 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje: Wywiedzenie przez Skarżącego skargi na ostateczną decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu z dnia 26 sierpnia 2009 r., nastąpiło z przekroczeniem ustawowego terminu do jej wniesienia. Zgodnie z art. 53 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.(Dz. U. Nr 153, poz.1270), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia Skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Jak wynika z akt sprawy, doręczenie zaskarżonej decyzji nastąpiło w trybie art. 150 Ordynacji podatkowej. Powołany artykuł stwarza fikcję prawną skutecznego doręczenia pisma "podwójnie awizowanego" i nieodebranego przez adresata. W takim przypadku doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w art. 150 § 1 o.p., czyli upływem 14-dniowego terminu przechowywania pisma w urzędzie pocztowym. W niniejszej sprawie należy uznać, iż doręczenie zaskarżonej decyzji nastąpiło zatem w dniu 10 września 2009 r. Ponieważ doręczenie skarżącemu zaskarżonej decyzji nastąpiło w dniu 10 września 2009 r., ustawowy trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upłynął z dniem 12 października 2009 r., który był dniem powszednim (poniedziałek). Ponieważ w tym terminie skargi nie złożono i jednocześnie Sąd nie przywrócił terminu do wniesienia skargi, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270) postanowił jak w sentencji. Równocześnie orzeczono o zwrocie skarżącemu nienależnie uiszczonego przez niego bez wezwania wpisu od zażalenia w kwocie 100,00 zł (zarejestrowanego pod numerem WB 0200139/0001/2010), w sytuacji gdy korzystał on z przyznanego mu już uprzednio zwolnienia w całości od kosztów sądowych.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło