I SA/Op 125/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Judecki po rozpoznaniu w dniu 15 maja 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. N. i K. N. na uchwałę Rady Miasta Opola z dnia 18 grudnia 2025 r., nr XXIV/399/25 w przedmiocie planu ogólnego postanawia umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne ze skargi M. N. M. N. i K. N. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na uchwałę Rady Miasta Opola z dnia 18 grudnia 2025 r., Nr XXIV/399/25 w przedmiocie planu ogólnego. W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta Opola wniósł o jej oddalenie lub ewentualnie odrzucenie z uwagi na jej wniesienie przed wejściem w życie planu ogólnego. Pismem procesowym z dnia 27 marca 2026 r. M. N. oświadczył, że cofa skargę i wniósł o umorzenie postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Postępowanie sądowe w sprawie należało umorzyć. Stosownie do treści art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143, z późn. zm.), dalej zwanej "p.p.s.a.", skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Stosownie do treści art. 161 § 1 p.p.s.a., Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania: 1) jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę; 2) w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania; 3) gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Analizując oświadczenie M. N. zawarte w piśmie procesowym z dnia 27 marca 2026 r., Sąd uznał, że w sprawie nie zachodzą okoliczności, o których mowa w art. 60 p.p.s.a., które uniemożliwiają uznanie, że doszło do skutecznego cofnięcia skargi. Podkreślenia wymaga bowiem, że przedmiotem postępowania dysponuje wyłącznie strona skarżąca i ona jest uprawniona do składania oświadczeń w tym zakresie. W przedmiotowej sprawie wola o cofnięciu skargi przez skarżącego M. N. została wyrażona w jednoznaczny i wyraźny sposób. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji o umorzeniu postępowania. Stosownie natomiast do art. 161 § 2 p.p.s.a. - rozstrzygnięcie to mogło zapaść na posiedzeniu niejawnym.