I SA/Op 130/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Judecki Sędziowie Sędzia WSA Elżbieta Kmiecik Sędzia WSA Beata Kozicka (spr.) po rozpoznaniu w dniu 17 kwietnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi W. Sp. z o.o. w C. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 21 października 2024 r., nr SKO.40.1863.2024.li w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy postanawia 1) umorzyć postępowanie, 2) zwrócić stronie skarżącej kwotę 100 (sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu od skargi. W. Sp. z o.o. w C. (dalej zwana stroną skarżącą) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu (zwanego dalej organem) z 21 października 2024 r., nr SKO.40.1863.2024.li, uchylające postanowienie Prezydenta Miasta Opola (zwanego dalej organem pierwszej instancji) z 20 czerwca 2024 r., nr UAB.6730.111.2024.JK, o zawieszeniu postępowania administracyjnego w sprawie ustalenia warunków zabudowy na rzecz strony skarżącej, dla inwestycji polegającej na budowie systemu magazynowania energii wraz z infrastrukturą towarzyszącą, na terenie części działki nr a, obręb K. w O., do czasu uchwalenia planu miejscowego. Zaskarżonym postanowieniem, organ przekazał także sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Z akt sprawy wynika, że strona skarżąca 23 stycznia 2025 r. uiściła wpis od skargi w kwocie 100 zł (por. karta 21 akt sądowych). Pismem z 27 marca 2025 r., strona skarżąca działająca przez profesjonalnego pełnomocnika, cofnęła skargę uzasadniając to faktem, że 19 marca 2025 r. organ pierwszej instancji wydał dla przedmiotowej inwestycji decyzję o warunkach zabudowy nr [...] - zgodnie z wnioskiem inwestora. Tym samym z punktu widzenia interesu prawnego strony skarżącej, rozpoznanie skargi w niniejszej sprawie sądowoadministracyjnej stało się bezprzedmiotowe. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje. Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, z późn. zm.) - dalej zwanej p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Stosownie natomiast do art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym (art. 161 § 2 p.p.s.a.). Z przywołanych regulacji wynika, że cofnięcie skargi oznacza rezygnację strony z kontynuowania postępowania sądowoadministracyjnego. Sąd ma obowiązek uwzględnienia cofnięcia skargi, jeżeli żądanie strony skarżącej w tym zakresie nie jest niedopuszczalne w świetle uregulowania przepisu art. 60 p.p.s.a. W niniejszej sprawie Sąd uznał cofnięcie skargi za dopuszczalne i ocenił, że nie zmierza ono ani do obejścia prawa, ani nie spowoduje utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W tym stanie sprawy Sąd, na podstawie art. 60, art. 161 § 1 pkt 1 i art. 161 § 2 p.p.s.a. orzekł o odrzuceniu skargi, co orzekł jak w pkt 1 sentencji postanowienia. O zwrocie uiszczonego wpisu sądowego w kwocie 100 zł, Sąd orzekł w punkcie 2 sentencji postanowienia na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozprawy.