I SA/Op 136/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu, Wydział I w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Joanna Kuczyńska po rozpoznaniu w dniu 16 kwietnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie ustalenia zobowiązania w podatku od środków transportowych postanawia: odrzucić skargę Skarżący Z. T. w dniu 22 lutego 2007 r. za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. wniósł skargę do tut. Sądu na decyzję tego organu z dnia [...] [...] utrzymującą w mocy decyzję Burmistrza [...] z dnia [...], nr [...], w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku od środków transportowych za 2001 r. w wysokości 1.205 zł. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w O. zaskarżoną decyzję nadało pocztą na adres skarżącego w dniu 13 listopada 2006 r. wraz z pouczeniem o sposobie oraz terminie wniesienia skargi. Wobec nie podjęcia przesyłki przez skarżącego dokonano jej dwukrotnego awizowania najpierw w dniu 15 listopada 2006 r. a potem w dniu 22 listopada 2006 r. Następnie w dniu 30 listopada została ona zwrócona nadawcy. Jak wynika z akt sprawy skarżący własnoręcznie pokwitował osobisty odbiór przedmiotowej decyzji dopiero w dniu 24 stycznia 2007 r. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w O. wniosło o jej odrzucenie podnosząc, że została ona wniesiona z uchybieniem terminu do dokonania tej czynności, o którym mowa w art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 153, poz. 1270 ze zm.) Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje Skarga podlega odrzuceniu. Jak stanowi przepis art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) /dalej p.p.s.a/ skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W niniejszej sprawie Samorządowe Kolegium Odwoławcze w O. zaskarżoną decyzję przesłało drogą pocztową do skarżącego, który pomimo dwukrotnego awizowania przesyłki tej nie odebrał. W związku z tym, jak stanowi przepis art. 150 § 2 (ostatnie zdanie) ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. nr 8, poz 60 ze zm.), w tej sytuacji należało przyjąć, że doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 tego przepisu prawa, czyli po upływie terminu 14 dni, w którym przesyłka pozostaje w placówce pocztowej, co w niniejszej sprawie oznacza, że był to dzień 29 listopada 2006 r. Następnie od tego dnia rozpoczął bieg termin 30 dni do wniesienia skargi, o którym mowa w cytowanym wcześniej przepisie art. 53 § 1 p.p.s.a. W związku z tym termin ten w niniejszej sprawie upłynął w dniu 29 grudnia 2006 r. Okoliczność, że skarżący osobiście odebrał zaskarżoną decyzję w dniu 24 stycznia 2007 r. nie ma znaczenia w niniejszej sprawie, bowiem już wtedy skarżącemu nie przysługiwał termin do wniesienia skargi. Wniesienie skargi w dniu 22 lutego 2007 r. należało zatem uznać za spóźnione, to zaś musiało skutkować jej odrzuceniem w oparciu o przepis art. 58 § 1 pkt. 2 p.p.s.a.