I SA/Op 139/04

PostanowienieWSA w Opolu2004-11-10

Skład orzekający: asesor sądowy Marta Wojciechowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy sprawa dotycząca roszczeń odszkodowawczych związanych z niedostatkiem i brakiem godziwych warunków, wynikających ze spłaty bliżej nieokreślonego "domiaru", należy do właściwości sądu administracyjnego?
Ratio decidendi
Sąd administracyjny jest właściwy do kontroli działalności administracji publicznej w zakresie określonym w art. 3 PPSA, obejmującym m.in. skargi na decyzje administracyjne i postanowienia. Sprawa dotycząca roszczeń odszkodowawczych, która nie jest powiązana z konkretną decyzją administracyjną ani innym aktem podlegającym kontroli sądu administracyjnego, nie należy do właściwości tego sądu. Ponadto, skarga może być wniesiona po wyczerpaniu środków zaskarżenia, czego w tej sprawie skarżący nie wykazali.
Stan faktyczny
Skarżący S. I. i Z. I. złożyli pismo zatytułowane "pozew", domagając się zwrotu nadpłaconych "domiarów" od 1966 r. oraz zadośćuczynienia za cierpienia związane ze spłatą tych domiarów, które doprowadziły do śmierci K. I. Sąd wezwał skarżących do wyjaśnienia, czy pismo należy traktować jako skargę na konkretną decyzję administracyjną i wskazania jej numeru lub daty. Skarżący nie uzupełnili tych danych. Izba Skarbowa wniosła o odrzucenie skargi, wskazując, że nie wydawała decyzji dotyczących K. I. i sprawa nie jest sprawą sądowoadministracyjną.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: asesor sądowy Marta Wojciechowska po rozpoznaniu w dniu 10 listopada 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. I. i Z. I. na decyzję Urzędu Skarbowego w Prudniku z dnia - brak danych w przedmiocie zwrotu nadpłaconych domiarów p o s t a n a w i a : odrzucić skargę W dniu 1 lipca 2004 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu wpłynęło pismo S. I. i Z. I. zatytułowane "pozew", w którym wymienieni żądają zwrotu nadpłaconych "domiarów" od 1966 r., wymierzonych przez ówczesny Wydział Finansowy Urzędu Skarbowego w Prudniku. W uzasadnieniu S. I. i Z. I. wskazali, że mąż S. I.- K. I., jako prowadzący działalność gospodarczą, na podstawie kontroli przeprowadzonej przez wydział finansowy został ukarany "domiarem". Aby spłacić dług musiał pozbyć się wszelkiego majątku, a dodatkowo obciążane były jego wynagrodzenia w zakładach pracy. Sytuacja ta spowodowała chorobę i śmierć K. I., a jego rodzina cierpiała głód i niedostatek. W związku z tymi faktami S. I. i Z. I. żądają zadośćuczynienia za 25 lat cierpień i zwrotu nadpłaconych domiarów. W wyniku zarządzenia sędziego WSA w Opolu zwrócono się do Skarżących pismem z dnia 13 lipca 2004 r. o wyjaśnienie w terminie 7 dni, czy złożone pismo należy traktować jako skargę na konkretną decyzję wydana przez organ odwoławczy lub inne rozstrzygniecie zapadłe w postępowaniu administracyjnym oraz o wskazanie numeru i daty zaskarżonego orzeczenia, bądź nadesłanie jego odpisu - w terminie 7 dni. Izba Skarbowa w Opolu wniosła o odrzucenie skargi, gdyż jej zdaniem skarga S. i Z. I. nie stanowi sprawy sądowoadministracyjnej, a Izba nie wydawała jakichkolwiek decyzji dotyczących K. I. Skarżący nie uzupełnili danych, o których mowa w piśmie tut. Sądu z dnia 13 lipca 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył co następuje: Zgodnie z art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi(Dz. U. Nr 153, poz. 1270)- zwaną dalej ustawą, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności organów administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Powołany przepis wyznacza zakres spraw, dla których właściwy jest sąd administracyjny. Z kolei w art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r.- Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U 153, poz. 1269), ustawodawca określił, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Wymienione przepisy wskazują sprawy, w których sądy administracyjne są uprawnione do prowadzenia postępowania. Sprawa, w przedmiocie której S. I. i Z. I. wnieśli skargę do tutejszego Sądu, dotyczy roszczeń odszkodowawczych związanych z niedostatkiem i brakiem godziwych warunków, na które osoby te zostały narażone w związku ze spłatą bliżej nieokreślonego "domiaru". Pomimo pisma wzywającego do sprecyzowania sprawy poprzez wskazanie decyzji, która jest skarżona, Strony nie przekazały uzupełniających danych. Przedmiotem postępowania sądowoadministracyjnego jest kontrola działalności administracji publicznej poprzez orzekanie w sprawach wymienionych w art. 3 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 ustawy-Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Nadto w myśl art. 52 § 1 i 2 wskazanej ustawy skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one Skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków należy rozumieć sytuację, gdy stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie. W niniejszej sprawie S. i Z. I. pozwali "Urząd Skarbowy w Prudniku", a jak wynika z informacji przesłanej przez Izbę Skarbową w Opolu, Izba nie wydawała jakichkolwiek decyzji dotyczących K. I., a zatem nie wyczerpano środków zaskarżenia. Jednocześnie treść pisma skierowanego do tutejszego Sądu wskazuje, że sprawa ta nie dotyczy sprawy objętej zakresem działania sądu administracyjnego, o którym mowa we wskazanym wyżej art. 3 cytowanej ustawy, wobec czego nie należy do właściwości sądu administracyjnego. W związku z powyższymi ustaleniami skarga w myśl art. 58 § 1 pkt 1 i 6 powołanej ustawy -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, podlega odrzuceniu.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło