I SA/Op 140/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący asesor sądowy WSA Anna Komorowska- Kaczkowska po rozpoznaniu w dniu 24 kwietnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. C. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Opolu z dnia 17 stycznia 20245 r. Nr 1601-IEW.4269.163.2024 w przedmiocie odmowy umorzenia w całości należności z mandatu karnego postanawia : odrzucić skargę. Skargą wniesioną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu J. C. (dalej jako: strona, skarżący) zaskarżył decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Opolu z 17 stycznia 2025 r. w przedmiocie odmowy umorzenia w całości należności z mandatu karnego. W wykonaniu zarządzenia Kierownika Sekcji Finansowej Wydziału I z 26 lutego 2025 r., wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 200 zł, stosownie do § 2 ust. 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przez sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2021 r., poz. 535). W wezwaniu określono siedmiodniowy termin do uiszczenia ww. kwoty, liczony od dnia otrzymania wezwania, sposób jej uiszczenia jak również zastrzeżono rygor w postaci odrzucenia skargi w przypadku nieuzupełnienia wpisu w wyznaczonym terminie. Równocześnie, zarządzeniem z tej samej daty, wezwano stronę do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, przez podanie numeru PESEL. Również w tym przypadku zastrzeżono rygor w postaci odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 . Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm. - dalej jako "ppsa"). Powyższe wezwania zostały wysłane na adres podany przez skarżącego w skardze i pod tym adresem doręczone 10 marca 2025 r., do rąk dorosłego domownika (W. S.), co wynika ze zwrotnego potwierdzeniu odbioru pisma (k. 19 akt sprawy). W zakreślonym terminie, który upływał z dniem 17 marca 2025 r. (poniedziałek) braki formalne i fiskalne skargi nie zostały uzupełnione przez skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje : Badanie merytoryczne skargi poprzedza analiza jej dopuszczalności pod względem formalnym. Dlatego też sąd zobligowany jest do zbadania czy skarga nie zawiera braków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 1-6 ppsa. Warunkiem podjęcia przez sąd czynności na skutek wniesionego pisma jest uiszczenie należnej od tego pisma opłaty. Zgodnie bowiem z art. 220 § 1 ppsa, sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Jak natomiast stanowi art. 220 § 3 wskazanej ustawy, skarga od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Ponadto wniesiona przez skarżącego skarga zawierała brak formalny w postaci niepodania numeru PESEL strony. Obowiązek w tym zakresie wprowadza art. 46 § 2 pkt 1 ppsa, w którym wymieniono enumeratywnie elementy pierwszego pisma wnoszonego do sądu (w tym skargi), wśród których znalazł się numer PESEL strony skarżącej będącej osobą fizyczną (art. 46 § 2 pkt 1 lit. b ppsa). Stosownie natomiast do treści art. 49 § 1 ppsa jeśli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej (art. 49 § 1 ppsa). Taka natomiast sytuacja zachodzi w przypadku pisma procesowego szczególnego rodzaju, jakim jest skarga, gdyż konsekwencją nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi jest jej odrzucenie (art. 58 § 1 pkt 3 ppsa). W rozpatrywanej sprawie korespondencja zawierająca wezwanie do uiszczenia wpisu oraz podania numeru PESEL strony została skutecznie doręczona skarżącemu 10 marca 2025 r. Od tej daty rozpoczął więc swój bieg siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych skargi i upłynął bezskutecznie 17 marca 2025 r. Skoro więc braki fiskalne i formalne skargi nie zostały uzupełnione, Sąd był zobligowany do odrzucenia skargi. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 220 § 3 ppsa, postanowił jak w sentencji.