I SA/Op 141/08

Referendarz Sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Opolu: - Krzysztof Błasiak po rozpoznaniu w dniu 7 maja 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji ustalającej łączne zobowiązanie podatkowe, wskutek wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego, postanawia przyznać prawo pomocy w całości. Przedmiotem skargi S. T. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia [...] Nr [..., którą uchylono w całości decyzję Wójta Gminy P. z dnia [...] Nr [...] ustalającą skarżącemu łączne zobowiązanie pieniężne za 2007 r. w wysokości 411 zł i przekazano sprawę do ponownego rozpatrzenia. Zatem wartość przedmiotu zaskarżenia stanowi kwota 411 zł. W związku z tym skarżący na etapie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu zobowiązany był - zgodnie z postanowieniami § 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 221, 2193 ) – do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł. Na dalsze koszty jakie mogą mieć miejsce w przedmiotowej sprawie składają się opłata kancelaryjna za sporządzenie uzasadnienia wyroku – stosownie do zapisów § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych ( Dz. U. Nr 221, poz. 2192 ) - w kwocie 100 zł oraz wpis od skargi kasacyjnej w kwocie 100 zł ( § 3 rozporządzenia w sprawie wysokości oraz szczególnych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi ). W skardze do tut. Sądu Skarżący zawarł wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych załączając zarazem oświadczenie o stanie majątkowym, majątku, dochodach i źródłach utrzymania. Z kolei na złożonym w dniu 29 kwietnia 2008 r. ( data stempla pocztowego ) urzędowym formularzu, o którym mowa w art. 257 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz.1270 ) - zwanej dalej ustawą, skarżący zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego oraz zwolnienia od kosztów sądowych w całości. W uzasadnieniu wniosku skarżący oświadczył, iż obecnie sam prowadzi gospodarstwo domowe, pozostając bez pracy. W części wniosku dotyczącej oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżący wykazał, że jego majątek stanowi dom mieszkalny o powierzchni 123,5 m² oraz nieruchomość rolna o powierzchni 0,88 ha, zaś źródłem utrzymania są środki pochodzące od pomocy sąsiedzkiej, ze sprzedaży miodu, owoców warzyw i wcześniej zakupionych dóbr oraz z okazyjnie dokonywanych usług transportowych w wysokości od 200 do 300 zł miesięcznie. Dodatkowo skarżący zaznaczył, że posiada status bezrobotnego. Natomiast w wykazanym wyżej oświadczeniu o stanie majątkowym [...] skarżący stwierdził, iż w posiadanym domu w stanie nadającym się do użytkowania znajduje się jedynie pokój i kuchnia o łącznej powierzchni 28 m², na utrzymanie których przeznacza środki w wysokości 32 zł w skali miesiąca ( gaz, energia elektryczna ). Ponadto skarżący oświadczył, iż na mocy decyzji z dnia 26 lutego 2008 r. Nr GOSP-8121/c/10 Gminny Ośrodek Opieki Społecznej przekazał mu środki finansowe w kwocie 91,15 zł na zakup leków. Stosownie do art. 245 ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym, które obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego,a także w zakresie częściowym, obejmującym m.in. zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków. Koszty sądowe obejmują opłaty sądowe i zwrot wydatków ( art. 211 ustawy ). Opłatami sądowymi są wpis i opłata kancelaryjna ( art. 212 § 1 ustawy ). Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym, zgodnie z art. 246 § 1, pkt 1 ustawy, następuje gdy osoba ta wykaże, że nie ma żadnych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania. Natomiast przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym, zgodnie z art. 246 § 1, pkt 2 ustawy, następuje gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Zatem działając na podstawie 258 § 2 pkt 7 ustawy należy rozważyć czy w świetle okoliczności wynikających z materiału dowodowego strona skarżąca spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. Treść powołanych wyżej przepisów art. 246 § 1 ustawy wskazuje bowiem, iż prawo pomocy zarówno w pełnym w zakresie jak i w częściowym stanowi instytucję wyjątkową i dlatego udzielenie tego prawa może nastąpić jedynie w sytuacjach szczególnych. Biorąc pod uwagę informacje wynikające z wniosku o przyznanie prawa pomocy jak i z przedłożonego oświadczenia o stanie majątkowym, majątku, dochodach i źródłach utrzymania należało stwierdzić, iż w przypadku skarżącego zachodzi ustawowa przesłanka uzasadniająca przyznanie wnioskowanego prawa pomocy w zakresie z zwolnienia z kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego. Uznano bowiem, że będąc osobą posiadającą status bezrobotnego, która zmuszona jest korzystać ze wsparcia pomocy społecznej nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego. Takiej oceny nie może zmienić fakt, iż skarżący uzyskuje dochody w skali miesiąca w zakresie 200-300 zł ( sprzedaż miodu, owoców i warzyw ) oraz że ponosi niewielkie koszty utrzymania domu. Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 258 § 2, pkt 7 w/w ustawy, orzeczono jak w sentencji.