I SA/Op 152/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Wójcik po rozpoznaniu w dniu 30 czerwca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu z dnia 22 stycznia 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2005 r. postanawia: odrzucić skargę W związku ze skargą wniesioną przez J. M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu z dnia 22 stycznia 2010 r. utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Opolskiego Urzędu Skarbowego w Opolu z dnia 18 września 2009 r. odmawiającą stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2005 r., zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 17 marca 2010 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 100,00 zł. Ponieważ skarżący zamieszkuje Niemczech, wyznaczono dwumiesięczny termin do uiszczenia wpisu, podając tryb i sposób jego opłacenia i zastrzegając rygor w postaci odrzucenia skargi w przypadku nieuiszczenia wpisu w wyznaczonym terminie, jak również przy doręczaniu odpisu odpowiedzi na skargę pouczono skarżącego o możliwości złożenia wniosku o prawo pomocy. Równocześnie zarządzeniem z tej samej daty wezwano skarżącego do ustanowienia w terminie dwóch miesięcy pełnomocnika do doręczeń w kraju z zastrzeżeniem, że w razie niedopełnienia tego obowiązku pisma w postępowaniu sądowym pozostawia się w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia (art. 299 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) – dalej jako: [p.p.s.a.]. Pomimo doręczenia powyższego wezwania w dniu 24 marca 2010 r. na adres wskazany w skardze, do dnia 17 czerwca 2010 r. wymagany wpis nie został uiszczony, co wynika z zapisku urzędowego pracownika sekretariatu tut. Wydziału. Skarżący nie złożył też wniosku o prawo pomocy. Wojewódzki Sąd Administracyjnym zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zasadą jest, że (o ile ustawa nie stanowi inaczej), do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki (art. 214 § 1 p.p.s.a.). Jednakże zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenie wezwania. W razie bezskutecznego upływu terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Jak stanowi § 2 tego przepisu, jeżeli pismo wniosła osoba zamieszkała lub mająca siedzibę za granicą, która nie ma w kraju przedstawiciela, przewodniczący wyznaczy termin do uiszczenia opłaty nie krótszy niż dwa miesiące. Skutek pozostawienia nieopłaconego pisma bez rozpoznania nie powstaje jednak w przypadku, gdy należna opłata nie zostanie uiszczona od skargi, skargi kasacyjnej, zażalenia lub skargi o wznowienie postępowania. W takim bowiem przypadku, zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a., jeżeli od tych pism wnoszonych przez stronę, pomimo wezwania, nie został uiszczony należny wpis, podlegają one odrzuceniu przez sąd. Jak wynika z akt sprawy, wezwanie do uiszczenia wpisu, doręczone stronie w dniu 24 marca 2010 r., zawierało wszystkie niezbędne dane, a więc dokładne określenie kwoty, terminu i sposobu uiszczenia opłaty, zastrzegało rygor w postaci odrzucenia skargi na wypadek nieuiszczenia opłaty w terminie. Zgodnie z art. 220 § 2 p.p.s.a. ze względu na zamieszkanie strony za granicą wyznaczono jej dwumiesięczny termin do uiszczenia wpisu. Pomimo spełnienia tych wszystkich formalnych przesłanek skutecznego wezwania o uiszczenie wpisu od skargi, w wyznaczonym dwumiesięcznym terminie skarżący wpisu nie uiścił. Powoduje to, że skargę należało odrzucić na podstawie art. 220 § 2 i § 3 p.p.s.a. Dodać też należy, iż skarżący mimo upływu dwumiesięcznego terminu określonego w zarządzeniu przewodniczącego wydziału z dnia 17 marca 2010 r. (doręczonego w dniu 24 marca 2010 r.) nie ustanowił pełnomocnika do doręczeń w kraju.