I SA/Op 157/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marta Wojciechowska po rozpoznaniu w dniu 8 maja 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. C. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 9 marca 2018 r., nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne i zdrowotne postanawia: odrzucić skargę kasacyjną. Wyrokiem z dnia 22 sierpnia 2018 r., sygn. akt I SA/Op 157/18, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu oddalił skargę S. C. (dalej jako: strona, skarżący) na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 9 marca 2018 r., w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne i zdrowotne. Wobec braku złożenia przez skarżącego stosownego wniosku, w sprawie nie sporządzono uzasadnienia wyroku, a orzeczenie stało się prawomocne od dnia 22 września 2018 r. Pismem z dnia 15 kwietnia 2019 r., skierowanym bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego, skarżący zaskarżył powyższy wyrok sporządzoną osobiście skargą kasacyjną (nazwaną błędnie odwołaniem). Równocześnie skarżący zwrócił się z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia tego środka zaskarżenia. Naczelny Sąd Administracyjny, za pismem z dnia 23 kwietnia 2019 r. przekazał tut. Sądowi skargę kasacyjną skarżącego wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu. Stosownie do treści art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.) - /dalej jako "ppsa"/ skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Zgodnie zaś z treścią art. 141 § 2 ppsa, w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku albo doręczenia sentencji wyroku. Z powołanych regulacji wynika, iż konieczną przesłanką skutecznego wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku sądu administracyjnego pierwszej instancji jest doręczenie stronie odpisu uzasadnienia zaskarżonego orzeczenia. Niewystąpienie więc z wnioskiem o sporządzenie uzasadnienia wyroku stanowi "inną przyczynę" niedopuszczalności skargi kasacyjnej uzasadniającą jej odrzucenie na podstawie art. 178 ppsa (post. NSA z dnia 12 maja 2010 r., sygn. II OZ 422/10 - dostępne na stronie internetowej www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Brak uzasadnienia pozbawia bowiem skarżącego możliwości racjonalnego sformułowania podstaw kasacyjnych, przedstawienia okoliczności uzasadniających rozpoznanie kasacji. Stosownie zaś do treści art. 178 ppsa, wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. W rozpoznawanej sprawie skarżący złożył skargę kasacyjną, nie wnosząc wcześniej wniosku o sporządzenie uzasadnienia. Nadmienić przy tym należy, że w doręczonym skarżącemu zawiadomieniu o rozprawie (k. nr 22 akt sądowych), zawarto wskazówki dotyczące zasad sporządzania uzasadnienia i terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia. Nadto po ogłoszeniu wyroku w dniu 22 sierpnia 2018 r. Przewodniczący składu orzekającego również pouczył stronę o zasadach i terminach składania wniosku o sporządzanie uzasadnienia oraz zasadach i terminach wnoszenia skargi kasacyjnej od wydanego wyroku. Tym samym wniesioną przez skarżącego skargę kasacyjną, na podstawie art. 178 ppsa, należało uznać za niedopuszczalną. Ponadto, o niedopuszczalności wniesionej skargi kasacyjnej decyduje też okoliczność jej sporządzenia osobiście przez skarżącego. W myśl bowiem art. 175 § 1 ppsa, skarga kasacyjna może być sporządzona jedynie przez adwokata lub radcę prawnego, a w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami może zostać sporządzona również przez doradcę podatkowego (art. 175 § 3 pkt 1 ppsa). Przepisu art. 175 § 1 ppsa nie stosuje się jedynie wtedy, gdy skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem, albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (§ 2). Te okoliczności jednak w niniejszej sprawie nie występują. Przepisy powyższe mają charakter bezwzględnie obowiązujący. Uprawnionymi do sporządzenia skargi kasacyjnej są więc wyłącznie podmioty wymienione w art. 175 § 1 – 3 ppsa (adwokat, radca prawny lub doradca podatkowy), natomiast sporządzenie skargi kasacyjnej z zachowaniem wymogów określonych w ww. przepisach jest warunkiem koniecznym dopuszczalności tego środka zaskarżenia. Sądy administracyjne są z urzędu zobowiązane do badania, czy ww. wymogi zostały zachowane. Przy czym żadne szczególne okoliczności nie uprawniają do jakichkolwiek odstępstw w tym zakresie. Biorąc zatem pod uwagę to, że skarżący samodzielnie sporządził skargę kasacyjną od wyroku tut. Sądu z dnia 22 sierpnia 2018 r., tj. z naruszeniem wymogu określonego w art. 175 § 1-3 ppsa, także z tej przyczyny skarga kasacyjna musiała zostać odrzucona. Z tych przyczyn faktycznych i prawnych orzeczono jak w sentencji