I SA/Op 159/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marta Wojciechowska po rozpoznaniu w dniu 29 maja 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu (obecnie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Opolu) z dnia 16 grudnia 2016 r., nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2010 r. postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącemu ze środków finansowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu kwotę 500,00 zł (słownie: pięćset złotych 00/100), uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi. W dniu 5 kwietnia 2017 r. do tut. Sądu wpłynęła skarga pełnomocnika S. P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu (obecnie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Opolu) z dnia 16 grudnia 2016 r. w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2010 r. Skargę wniesiono z pośrednictwem Dyrektora Izby w dniu 7 marca 2017 r. Nadto wnioskiem złożonym w dniu 7 marca 2017 r. pełnomocnik skarżącego, zwrócił się o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na w/w decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu. Od skargi w dniu 6 marca 2017 r. uiszczono wpis sądowy w kwocie 500 zł. Postanowieniem z dnia 28 kwietnia 2017 r. WSA w Opolu odmówił przywrócenia terminu. Postanowienie to doręczono organowi w dniu 4 maja 2017 r. i pełnomocnikowi skarżącego w dniu 8 maja 2017 r., zatem termin jego zaskarżenia upływał odpowiednio w dniu 11 maja 2017 r. i w dniu 15 maja 2017 r. Od postanowienia nie wniesiono zażalenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga podlega odrzuceniu, bowiem została wniesiona z przekroczeniem ustawowego terminu do jej wniesienia. Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), - /dalej jako: ppsa/ skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Jak wynika z akt sprawy, doręczenie zaskarżonej decyzji nastąpiło w trybie art. 150 Ordynacji podatkowej w dniu 3 stycznia 2017 r. Przepis ten stwarza fikcję prawną skutecznego doręczenia pisma "podwójnie awizowanego" i nieodebranego przez adresata, a doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w art. 150 § 1 Ordynacji podatkowej, czyli upływem 14-dniowego terminu przechowywania pisma w urzędzie pocztowym. Ponieważ doręczenie skarżącemu zaskarżonej decyzji nastąpiło w dniu 3 stycznia 2017 r., ustawowy trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upłynął z dniem 2 lutego 2017 r. (czwartek). W tym terminie skargi nie złożono i Sąd nie przywrócił terminu do jej wniesienia, zatem na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ppsa, skargę jako wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia należało odrzucić. Równocześnie, na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ppsa, orzeczono o zwrocie skarżącemu nienależnie uiszczonego przez niego bez wezwania wpisu od skargi w kwocie 500,00 zł (zarejestrowanego pod numerem [...]), albowiem zgodnie z tym przepisem Sąd zwraca z urzędu stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.