I SA/Op 163/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Tomasz Judecki po rozpoznaniu w dniu 24 kwietnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. K. na decyzję Wojewody Opolskiego z dnia 26 września 2025 r., nr SO.I.6152.1.102.2022.JM w przedmiocie świadczenia pieniężnego postanawia: odrzucić skargę. W skardze z dnia 28 stycznia 2026 r., wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, I. K. - zwany w dalszej części także "skarżącym", wniósł skargę w której napisał, że nie zgadza się z K. S. Z-cą Dyrektora Wydziału do Spraw Obywatelskich i Cudzoziemców, która podpisała decyzję z 26 września 2025 r., SO.I.6152.1.102.2022. JM. W odpowiedzi na skargę Wojewoda Opolski wniósł o jej oddalenie. Na skutek zarządzenia z dnia 26 lutego 2026 r., wezwano skarżącego pod rygorem odrzucenia skargi, do uzupełnienia jej braków formalnych w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, przez wskazanie numeru PESEL skarżącego. Ponadto wezwano skarżącego do prawidłowego oznaczenie przedmiotu zaskarżenia przez jednoznaczne wskazanie daty oraz numeru zaskarżonego aktu, a w szczególności wyjaśnienia, czy skarga dotyczy decyzji Wojewody Opolskiego z dnia 26 września 2025 r., nr SO.I.6152.1.102.2022.JM, w przedmiocie świadczenia pieniężnego. Skarżący został pouczony, że brak odpowiedzi na to wezwanie w wyznaczonym terminie będzie skutkował przyjęciem, że skarga została wniesiona na ww. decyzję Wojewody Opolskiego z dnia 26 września 2025 r., nr SO.I.6152.1.102.2022. JM. Opisane wezwania zostały przesłane w jednej przesyłce i dwukrotnie awizowane, pierwszy raz w dniu 6 marca 2026 r., drygi w dniu 16 marca 2026 r. (por. k-23 akt sądowych). Z akt sprawy wynika, że skarżący nie odniósł się w żaden sposób do powyższych wezwań sądowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada jej dopuszczalność ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143, z późn. zm.) - zwanej dalej jako: "p.p.s.a." Przesłankami tymi są: niewłaściwość sądu (pkt 1), niezachowanie terminu (pkt 2), nieuzupełnienie braków formalnych (pkt 3), zawisłość sprawy (pkt 4), brak zdolności sądowej lub procesowej (pkt 5), brak interesu prawnego wnoszącego skargę na uchwałę lub akt, o którym mowa art. 3 § 2 pkt 5 i 6 p.p.s.a. (pkt 5a) oraz niedopuszczalność skargi z innych przyczyn (pkt 6). Oceniając dopuszczalność wniesionej skargi wskazać należy, że zawierała ona brak formalny w postaci niepodania przez skarżącego numeru PESEL. Obowiązek w tym zakresie wprowadza art. 46 § 2 pkt 1 p.p.s.a., w którym wymieniono enumeratywnie elementy pierwszego pisma wnoszonego do sądu (w tym skargi), wśród których znalazł się numer PESEL strony skarżącej będącej osobą fizyczną (art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a.). Ponadto, stosownie do art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga jako szczególne pismo procesowe powinna nie tylko czynić zadość ogólnym wymaganiom każdego pisma w postępowaniu sądowym, ale także zawierać dodatkowe elementy, do których zaliczyć należy wskazanie zaskarżonego aktu, oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności dotyczy oraz określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Określenie zarówno numeru PESEL skarżącego, stanowi jej wymóg formalny, zaś skarga, której braków formalnych strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie, podlega odrzuceniu zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. W rozpoznawanej sprawie wezwanie w przedmiocie uzupełnienia braków skargi przez podanie numeru PESEL skarżącego, zostało uznane za doręczone skarżącemu w dniu 20 marca 2026 r., a zatem ostatnim dniem ustawowo określonego 7-dniowego terminu przewidzianego na uzupełnienie tych braków skargi, był dzień 27 marca 2026 r. (piątek). Doręczenie nastąpiło w trybie art. 73 p.p.s.a. Zgodnie z art. 65 § 1 p.p.s.a. sąd dokonuje doręczeń przez operatora pocztowego, przez swoich pracowników lub przez inne upoważnione przez sąd osoby lub organy albo za pomocą środków komunikacji elektronicznej, na warunkach określonych w art. 74a. Stosownie zaś do art. 73 § 1 p.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72 p.p.s.a., pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (§ 2 art. 73 p.p.s.a.). W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (§ 3 art. 73 p.p.s.a). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (§ 4 art. 73 p.p.s.a.). W przytoczonym art. 73 p.p.s.a. ustawodawca wprowadził tzw. fikcję doręczenia, polegającą na uznaniu, że pismo uważa się za doręczone po upływie czternastu dni od dnia złożenia pisma w placówce pocztowej, po uprzednim dokonaniu dwukrotnego zawiadomienia (pozostawienia tzw. awizo). Sąd ustalił, że w niniejszej sprawie doręczenia wezwania dokonano pod adres wskazany przez skarżącego w skardze, z zachowaniem wymogów wynikających z cyt. wyżej przepisu art. 73 p.p.s.a., w tym po dwukrotnym awizowaniu przesyłki (w dniu 6 marca 2026 r. i 16 marca 2026 r.). Zwrot przesyłki nastąpił w dniu 23 marca 2026 r., po uprzednim jej złożeniu w placówce pocztowej na okres czternastu dni. Wobec powyższego Sąd stwierdził, że przesyłka zawierająca wezwanie do opłacenia wpisu została skutecznie doręczona w dniu 20 marca 2026 r. Pomimo upływu terminu skarżący nie wykonał skierowanego do niego wezwania, co obligowało Sąd do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., ze względu na obarczenie jej wyżej opisanymi brakami formalnymi, które nie zostały usunięte. Mając powyższe na względzie, Sąd orzekł jak w sentencji.