I SA/Op 166/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Wójcik po rozpoznaniu w dniu 17 września 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. D. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu z dnia 12 marca 2012 r. Nr [...] w przedmiocie określenia w podatku od towarów i usług za II kwartał 2008 r. nadwyżki podatku naliczonego nad należnym postanawia : odrzucić skargę Skarżący Z. D. wniósł do tut. Sądu skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu z dnia 12 marca 2012 r. w przedmiocie określenia w podatku od towarów i usług za II kwartał 2008 r. nadwyżki podatku naliczonego nad należnym. W związku z powyższym zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 18 maja 2012 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 166 zł w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Doręczony odpis zarządzenia zawierał podstawę prawną obliczenia wysokości wpisu tj. § 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193) – dalej jako: [rozporządzenie], a także tryb i sposób jego opłacenia. W związku z powyższym wezwaniem skarżący w terminie zakreślonym do uiszczenia wpisu złożył na urzędowym formularzu "PPF" wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w całości oraz ustanowienia adwokata. Uznając za niewystarczające informacje przedstawione przez skarżącego we wniosku o przyznanie prawa pomocy, zarządzeniem z dnia 14 czerwca 2012 r. wezwano go do przekazania, w terminie siedmiu dni od dnia otrzymania wezwania, dodatkowych informacji i dokumentów dotyczących jego stanu majątkowego, rodzinnego i dochodów. Postanowieniem referendarza sądowego tut. Sądu z dnia 9 lipca 2012 r. odmówiono przyznania skarżącemu prawa pomocy we wnioskowanym zakresie, a następnie zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 8 sierpnia 2012 r. ponownie wezwano go do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 166 zł, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi, wskazując jako podstawę ustalenia wysokości wpisu § 1 pkt 1 rozporządzenia. Powyższe wezwanie doręczone zostało do rąk skarżącego w dniu 22 sierpnia 2012 r. W wymaganym siedmiodniowym terminie, który upłynął z dniem 29 sierpnia 2012 r. wpis nie został uiszczony, co wynika z ustaleń pracownika sekretariatu poczynionych w oddziale finansowo – budżetowym tut. Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zasadą jest, że (o ile ustawa nie stanowi inaczej), do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki (art. 214 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012r., poz. 270 t.j.) – dalej jako: [p.p.s.a.]). Natomiast zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Skutek pozostawienia nieopłaconego pisma bez rozpoznania nie powstaje jednak w przypadku, gdy należna opłata nie zostanie uiszczona od skargi, skargi kasacyjnej, zażalenia lub skargi o wznowienia postępowania. W takiej bowiem sytuacji zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a., jeżeli od tych pism pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają one odrzuceniu przez sąd. Jak wynika z akt sprawy, wezwanie do uiszczenia wpisu, skutecznie doręczone skarżącemu w dniu 22 sierpnia 2012 r., zawierało wszystkie niezbędne dane, a więc dokładne określenie kwoty, terminu i sposobu uiszczenia opłaty, jak też zastrzegało rygor w postaci odrzucenia skargi na wypadek jej nieuiszczenia w terminie. Pomimo spełnienia tych wszystkich formalnych przesłanek skutecznego wezwania o uiszczenie wpisu od skargi, skarżący w wyznaczonym siedmiodniowym terminie wpisu nie uiścił, co sprawia, że skargę należało odrzucić na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a.