I SA/Op 169/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Gocki Sędziowie: NSA Joanna Kuczyńska ( spr. ) Asesor sądowy Marta Wojciechowska Protokolant st. sekretarz sądowy Iwona Bergiel po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 czerwca 2005 r. sprawy ze skargi R. W. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług oddala skargę Przedmiotem skargi jest postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu z dnia [...] o nr [...], utrzymujące w mocy postanowienie Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w Opolu z dnia [...] nr [...] w sprawie zaliczenia części nadpłaty podatku od towarów i usług w kwocie 468.634,65 zł na poczet zaległości w podatku od towarów i usług za m-c sierpień 1999r. W dniu [...] Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w Opolu wydał postanowienie nr [...], którym zaliczył część nadpłaty podatku od towarów i usług w kwocie 468.634,65 zł - wynikającą z decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu z dnia 12 marca 2004r. nr [...] - wraz z naliczonym na dzień 14 kwietnia 2004r. oprocentowaniem w wysokości 401.900,40 zł na zaległość w podatku od towarów i usług za m-c sierpień 1999r. w wysokości 336.404,75 zł i na odsetki za zwłokę w wysokości 422.137,70 zł, oraz z tytułu dodatkowego zobowiązania w podatku od towarów i usług za m-c sierpień 1999r. w wysokości 101.178,00 zł i na odsetki za zwłokę w wysokości 10.815,00 zł. Postanowienie stało się przedmiotem odwołania, w którym pełnomocnik podatnika wnosił o jego uchylenie w całości i zwrot nadpłaty. W uzasadnieniu wskazano, iż zażalenie jest wynikiem odwołania od decyzji orzekającej o odpowiedzialności Pana R. W., jako osoby trzeciej z tytułu pełnienia funkcji członka zarządu, za zaległości podatkowe A S.A. Zdaniem pełnomocnika brak było jakichkolwiek podstaw do wydania decyzji o takiej odpowiedzialności. Stąd też zaliczenie części nadpłaty Pana R. W. na poczet zaległości Spółki nie było zasadne. W wyniku decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu z dnia 12 marca 2004r. nr [...] wydanej w przedmiocie podatku od towarów i usług za m-ce od lutego do października i za m-c grudzień 1998r na koncie Pana R. W. powstała nadpłata w wysokości 721.787,00 zł. Jak wynika z akt sprawy, w dniu 14 kwietnia 2004r. Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w Opolu decyzją nr [...] orzekł o odpowiedzialności podatkowej Pana R. W. jako osoby trzeciej z tytułu pełnienia funkcji członka zarządu A S.A. w O. z tytułu podatku od towarów i usług za m-c sierpień 1999r. wraz z odsetkami za zwłokę. Termin płatności zobowiązań wynikających z w/w decyzji, zgodnie z art. 47 § l w związku z art. 109 Ordynacji podatkowej, upłynął w dniu 6 maja 2004r. Ponieważ zobowiązania nie zostały uregulowane we wskazanym terminie, na koncie Pana R. W. powstała zaległość. Stąd organ podatkowy I instancji, był władny dokonać zaliczenia części nadpłaty w kwocie 468.634,65 zł na w/w zaległości (pozostałą część nadpłaty w kwocie 253.152,35 zł wraz z naliczonym oprocentowaniem zwrócono w dniu 29 kwietnia 2004r. na rachunek bankowy podatnika). Jednocześnie wskazał organ, iż decyzja Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w Opolu z dnia 14 kwietnia 2004r. nr [...] (od której złożono odwołanie do Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu) znajduje się w obrocie prawnym i nie została zmieniona bądź uchylona. W związku z powyższym do chwili jej ewentualnego uchylenia bądź zmiany, jest wiążąca zarówno dla Pana R. W. jak i Urzędu Skarbowego. Tak więc Urząd Skarbowy zobowiązany był do podjęcia działań zmierzających do wykonania tej decyzji tj. m. in. do dokonania zaliczenia nadpłaty na zaległości podatkowe, ponieważ - zgodnie z art. 224 Ordynacji podatkowej -wniesienie odwołania od decyzji organu podatkowego nie wstrzymuje jej wykonania. Postanowienie dyrektora Izby Skarbowej stało się przedmiotem skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, w której pełnomocnik skarżącego wnosił o stwierdzenie nieważności zaskarżonego postanowienia ewentualnie jego uchylenie a także uchylenie w całości postanowienia organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu pełnomocnik wskazał, że organ podatkowy wydając zaskarżone postanowienie nie uwzględnił faktu, że decyzją Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 21 lipca 2004 r. określono nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym za miesiące od stycznia do lipca 2000 r., co spowodowało, że zaległość podatkowa A S.A. uległa zmniejszeniu. Ta okoliczność spowodowała zdaniem pełnomocnika, że nie istniała podstawa do zaliczenia pełnej nadpłaty na poczet zaległości podatkowej A S.A. Dodatkowo wskazał pełnomocnik, że zgodnie z art. 91 Ordynacji podatkowej odpowiedzialność solidarna za zobowiązania podatkowe rozpatrywana jest zgodnie z art. 375 § 2 kc a ten stanowi, iż wyrok zapadły na korzyść jednego z dłużników solidarnych zwalnia współdłużników. W odpowiedzi na skargę Izba Skarbowa podtrzymała swoje stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, wnosząc o oddalenie skargi. Dodatkowo wyjaśniła Izba, że zarzut nie uwzględnienia przy wydawaniu zaskarżonego postanowienia faktu wydania decyzji z dnia 21 lipca 2004 r. jest nieuzasadniony, bowiem decyzja ta dotyczy podatku VAT za styczeń- lipiec 2000 r. i nie ma związku z zaległością dotyczącą miesiąca sierpnia 1999 r. na którą została zaliczona nadpłata. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżone postanowienie nie narusza prawa w stopniu, który uzasadniałoby jego wyeliminowanie z obrotu prawnego. Mając na uwadze artykuł 76 § l Ordynacji podatkowej, który stanowi, iż nadpłaty wraz z ich oprocentowaniem podlegają zaliczeniu - z urzędu - na poczet zaległości podatkowych wraz z odsetkami za zwłokę oraz bieżących zobowiązań podatkowych, a w razie ich braku podlegają zwrotowi z urzędu, chyba, że podatnik złoży wniosek o zaliczenie nadpłaty w całości lub części na poczet przyszłych zobowiązań podatkowych - organom podatkowym nie pozostawiono żadnej dowolności co do sposobu postępowania z nadpłatą czy też zwrotem podatku. Jeżeli na koncie podatnika istnieje zaległość to powstałą nadpłatę lub zwrot podatku organ zarachowuje na jej poczet, według zasady określonej w art. 55 § 2 Ordynacji podatkowej. W dacie wydania zaskarżonego postanowienia tj. [...] istniała zaległość w podatku od towarów i usług za miesiąc sierpień 1999 r. wraz z odsetkami za zwłokę oraz dodatkowym zobowiązaniem podatkowym także z zaległymi odsetkami - co w sprawie jest niesporne. Nie budzi wątpliwości również okoliczność powstania nadpłaty a to w wyniku decyzji z dnia 12 marca 2004 r. w kwocie 468.634,65 zł wraz z odsetkami na dzień 14 kwietnia 2004 r. Te wskazane wyżej fakty stwarzają podstawę do zastosowania art. 76 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa. Podnoszone przez skarżącego zarzuty dotyczące przedwczesnego działania organów bez uwzględnienia w postępowaniu przed organami trybu odwołań od wydanych aktów są w sprawie bez znaczenia, bowiem organy podejmują ryzyko związane z oprocentowaniem ewentualnie błędnie przeprowadzonych zarachowań nadpłaty na zaległość podatkową. Zwrócić też trzeba uwagę na to, że zaległość podatkowa jest stanem techniczno-rachunkowym a to z uwagi na ciągłą możliwość dokonywania bądź zarachowania wpłat wobec czego nie ma ona przymiotu stabilności to zaś powoduje, że z uwagi na możliwość permanentnej modyfikacji jej wielkość nie jest praktycznie przydatna do określenia jej w ramach decyzji podatkowej. Mając na względzie powyższe należy zatem uznać, że zaskarżone postanowienie nie narusza prawa, bowiem w dacie jego wydania spełnione zostały przesłanki do zaliczenia nadpłaty na poczet istniejącej zaległości podatkowej. Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1270/.