I SA/Op 169/09

Referendarz Sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Opolu: - Krzysztof Błasiak po rozpoznaniu w dniu 5 maja 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku L. W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi L. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie zwolnienia płatnika z obowiązku pobierania zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych, p o s t a n a w i a zwolnić skarżącego od kosztów sądowych w całości. Przedmiotem skargi L. W. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu jest decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu z dnia 16 stycznia 2009 r. Nr [...] w przedmiocie zwolnienia płatnika z obowiązku pobierania zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych. W związku z tym skarżący na etapie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu zobowiązany jest - zgodnie z postanowieniami § 2 ust.3 pkt 12 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 221, 2193 ) – do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 500 zł. Na dalsze koszty jakie mogą mieć miejsce w przedmiotowej sprawie składają się opłata kancelaryjna za sporządzenie uzasadnienia wyroku – stosownie do zapisów § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych ( Dz. U. Nr 221, poz. 2192 ) - w kwocie 100 zł oraz wpis od skargi kasacyjnej w kwocie 250 zł ( § 3 rozporządzenia w sprawie wysokości oraz szczególnych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi ). Skarżący L. W. na złożonym w dniu 27 kwietnia 2009 r. urzędowym formularzu, o którym mowa w art. 257 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz.1270 ) - zwanej dalej ustawą, zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w całości. W uzasadnieniu wniosku jako przyczynę braku możliwości poniesienia kosztów sądowych skarżący wskazał trudną sytuację materialną oraz zły stan zdrowia ( m.in. przebyty w 2009 r. udar mózgu ). W części wniosku dotyczącej oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżący wykazał, że sam prowadzi gospodarstwo domowe, zaś jedynym źródłem dochodów jest świadczenie z Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie ( od 1 stycznia 2009 r. nie pobiera już świadczenia rentowego ). Dodatkowo skarżący przedłożył kserokopie: kart informacyjnych leczenia szpitalnego i recept lekarskich oraz zaświadczenia z dnia 4 kwietnia 2009 r. wydane przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział Opole o niepobieraniu renty. Stosownie do art. 245 ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym, które obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego, a także w zakresie częściowym, obejmującym m.in. zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków. Koszty sądowe obejmują opłaty sądowe i zwrot wydatków ( art. 211 ustawy ). Opłatami sądowymi są wpis i opłata kancelaryjna ( art. 212 § 1 ustawy ). Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym, zgodnie z art. 246 § 1, pkt 1 ustawy, następuje gdy osoba ta wykaże, że nie ma żadnych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania. Natomiast przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym, zgodnie z art. 246 § 1, pkt 2 ustawy, następuje gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Zatem działając na podstawie 258 § 2 pkt 7 ustawy należy rozważyć czy w świetle okoliczności wynikających z materiału dowodowego strona skarżąca spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. Treść powołanych wyżej przepisów art. 246 § 1 ustawy wskazuje, iż prawo pomocy zarówno w pełnym w zakresie jak i w częściowym stanowi instytucję wyjątkową i dlatego udzielenie tego prawa może nastąpić jedynie w sytuacjach szczególnych. Przy rozpatrywaniu wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w niniejszej sprawie, w oparciu o informacje zawarte w tym wniosku jak też wynikające z dodatkowo przedłożonych dokumentów, dokonano oceny możliwości finansowych skarżącego do poniesienia kosztów postępowania sądowego. W wyniku tej oceny uznano, że jego sytuacja finansowa ( uzależnienie od pomocy MOPR ) oraz konieczność ponoszenia dodatkowych kosztów związanych z leczeniem i rehabilitacją wypełnia przesłanki do przyznania mu prawa pomocy w żądanym zakresie. Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 258 § 2, pkt 7 w/w ustawy, orzeczono jak w sentencji.