I SA/Op 170/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: asesor sądowy Anna Wójcik po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 17 lipca 2006 r. sprawy ze skargi A spółka z o.o. w O. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych postanawia: odrzucić skargę. Skargą skierowaną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu spółka z ograniczoną odpowiedzialnością A z siedzibą w O., reprezentowana przez pełnomocnika będącego adwokatem, zaskarżyła postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu z dnia [...] nr [...] utrzymujące w mocy postanowienie Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w Opolu z dnia [...] nr [...] w sprawie zaliczenia wpłaty z dnia 14 lipca 2005 r. w wysokości 38.299,63 zł na zaległości w podatku dochodowym od osób prawnych za 1999 r. wraz z odsetkami za zwłokę. Od skargi tej nie został uiszczony wpis stały w wysokości 100,00 zł, ani na rachunek bankowy Sądu, ani poprzez dokonanie wpłaty w kasie Sądu – a więc w sposób określony treścią art. 219 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) [dalej: p.p.s.a.], co wynika z ustaleń pracownika sekretariatu poczynionych w oddziale finansowo-budżetowym tut. Sądu. Załączony do akt sprawy dokument pełnomocnictwa wskazuje, że udzielone ono zostało do wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu oraz do reprezentowania Spółki przed tym sądem oraz kolejnymi instancjami, a udzielenie pełnomocnictwa nastąpiło przez osoby wchodzące w skład organu uprawnionego do reprezentowania Spółki (co wynika z odpisu aktualnego z rejestru przedsiębiorców KRS). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z brzmieniem art. 220 § 1 powołanej wyżej ustawy Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata, przy czym w myśl jej art. 214 § 1 do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki (chyba że ustawa stanowi inaczej). W myśl art. 219 § 1 p.p.s.a. opłatę sądową należy uiścić przy wniesieniu do sądu pisma podlegającego opłacie. Zasadą jest, że po wniesieniu skargi do Sądu przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby w terminie tygodniowym od doręczenia mu wezwania uiścił należną opłatę, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, a jeśli pismem tym jest skarga, pod rygorem jej odrzucenia (art. 220 § 1 i § 3). Jednakże art. 221 p.p.s.a. wprowadził wyjątek od powyższej zasady stanowiąc, że pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. Zgodnie z brzmieniem § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221 poz. 2193 ze zm.), wpis stały bez względu na przedmiot zaskarżonego aktu lub czynności wynosi w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, egzekucyjnym i zabezpieczającym – 100 zł. W rozpatrywanej sprawie przedmiotem skargi stało się postanowienie wydane przez organ odwoławczy w postępowaniu administracyjnym (podatkowym), a więc skarga podlegała wpisowi stałemu w wysokości 100 zł. Jak wynika z powyższego przepisu, taka wysokość wpisu stałego została ustalona dla wszelkiej kategorii postanowień - bez względu na przedmiot zaskarżonego aktu. Do dnia 17 marca 2006 r. przepis § 5 ust. 2 powołanego rozporządzenia ustanawiał obowiązek wzywania do uiszczenia wpisu od skargi nawet wówczas, gdy skarga była wnoszona przez adwokata lub radcę prawnego, a wpis miał charakter stały. Jednakże z dniem 17 marca 2006 r., w związku z wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 7 marca 2006 r. sygn. akt SK 11/05 (Dz. U. Nr 45 poz. 322 z dnia 17 marca 2006 r.) stwierdzającym niezgodność przepisu § 5 ust. 2 wskazanego rozporządzenia z przepisem art. 221 p.p.s.a. oraz z art. 2 Konstytucji RP, powołany przepis rozporządzenia utracił moc obowiązującą. Oznacza to, że od tej daty wpis stały od skarg, jeśli są one wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, powinien być uiszczony bez wezwania. Jak podaje H. Knysiak-Molczyk w publikacji: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz Wyd. Prawnicze LexisNexis Warszawa 2005 r. teza 7 do art. 221 p.p.s.a., wpis ten nie musi być dokonany równocześnie z wniesieniem pisma, natomiast powinien być uiszczony w takim terminie, jaki jest dopuszczalny dla złożenia danego pisma, w tym przypadku – skargi. W rozpatrywanej sprawie termin ten upłynął z dniem 15 maja 2006 r., lecz do tej daty należny wpis od skargi nie został uiszczony. Uchybienie temu wymogowi powoduje zatem, że pismo wniesione do Sądu nie zostało należycie opłacone, a ponieważ pismem tym jest skarga, to jako wniesiona przez należycie umocowanego pełnomocnika będącego adwokatem podlega ona odrzuceniu stosownie do treści art. 221 p.p.s.a. Mając zatem na względzie przedstawiony stan sprawy oraz powołane przepisy skargę należało odrzucić.