I SA/Op 171/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Wójcik Sędziowie Sędzia WSA Grzegorz Gocki (spr.) Asesor sądowy Marzena Łozowska Protokolant st. sekretarz sądowy Iwona Bergiel po rozpoznaniu w dniu 22 października 2008r. na rozprawie sprawy ze skargi L. U. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w O. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie przeniesienia odpowiedzialności za zaległości podatkowe w podatku od towarów i usług postanawia zawiesić postępowanie Zaskarżoną decyzją z dnia [...] nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w O. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika {...] Urzędu Skarbowego z dnia [...], w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności podatkowej L. U. jako członka zarządu "A" Sp. z o.o. w likwidacji w B. koło O. z tytułu zaległości spółki w podatku od towarów i usług za miesiąc wrzesień 2002r., wraz z należnymi od tych zaległości odsetkami za zwłokę. W uzasadnieniu organ wskazał, iż ponieważ prowadzone przeciwko Spółce postępowanie egzekucyjne okazało się bezskuteczne, uzasadnione było wszczęcie postępowania w sprawie przeniesienia odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki na skarżącego pełniącego, w okresie którego dotyczy przedmiotowa zaległość, funkcję Prezesa Zarządu. Jednocześnie, w ocenie organu, nie zostały spełnione przesłanki, które uzasadniałyby wyłączenie odpowiedzialności skarżącego. Nie godząc się z powyższą decyzją, skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, zarzucając jej między innymi naruszenie art. 116 oraz art. 133 Ordynacji podatkowej. W ocenie skarżącego organy podatkowe nie wykazały w toku prowadzonego postępowania przesłanki bezskuteczności postępowania egzekucyjnego wobec samej Spółki, co jest warunkiem niezbędnym dla ewentualnego orzeczenia o odpowiedzialności osoby trzeciej. Nadto zwrócił uwagę, że przewidziana w ramach uregulowania art. 116 Ordynacji podatkowej odpowiedzialność członków zarządu ma charakter solidarny, a zatem dotyczy wszystkich osób będących członkami zarządu. Tym samym zgodnie z art. 133 Ordynacji podatkowej stronami postępowania dotyczącego przeniesienia odpowiedzialności za zaległości podatkowe Spółki, prowadzonego w oparciu o uregulowanie art. 116 Ordynacji podatkowej, winni być łącznie wszyscy członkowie jej zarządu. Na rozprawie w dniu 20 października 2008r. pełnomocnik skarżącego, w związku z ujawnieniem przez Sąd okoliczności złożenia przez Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego wniosku z dnia 29 sierpnia 2008 r. nr BO-4660-33/08 o podjęcie uchwały wyjaśniającej w składzie siedmiu sędziów NSA, w kwestii -"Czy stwierdzenie przez organ podatkowy bezskuteczności egzekucji, o której mowa w art. 116 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. nr 8, poz. 60 ze zm.), powinno być dokonane na podstawie formalnego aktu procesowego wydanego przez organ egzekucyjny po przeprowadzeniu postępowania egzekucyjnego czy też ustalenie wspomnianej bezskuteczności może nastąpić na podstawie każdego dowodu" - oraz postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 sierpnia 2008r. sygn. akt I FSK 982/07 o przedstawieniu do rozstrzygnięcia składowi siedmiu sędziów zagadnienie prawne dotyczącego kwestii - "czy organ podatkowy może prowadzić postępowanie w sprawie orzeczenia o odpowiedzialności podatkowej osób trzecich, przewidzianej w art. 116 § 1 Ordynacji podatkowej, tylko z udziałem jednego z członków zarządu spółki wymienionej w tym przepisie, a w stosunku do każdego z pozostałych członków-prowadzić odrębne postępowanie( oczywiście w sytuacji ,gdy w danym okresie zarząd spółki był wieloosobowy) , czy powinien prowadzić jedno postępowanie z udziałem wszystkich osób będących w danym okresie członkami zarządu takiej spółki"- wniósł o zawieszenie postępowania sądowego w niniejszej sprawie. Pełnomocnik Dyrektora Izby Skarbowej w O. przychylił się do wniosku strony. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 126 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U.Nr 153,poz. 1270 z zm.) [zwanej dalej p.p.s.a] Sąd może zawiesić postępowanie na zgodny wniosek stron. W powyższym przepisie ustawodawca nie określił wprawdzie jakichkolwiek powodów, na które mogą powołać się strony składając takowy wniosek, pozostawiając w tym zakresie stronom swobodę w kształtowaniu podstaw zawieszenia postępowania, zastrzegając jednakże prawo Sądu do ich oceny. Odnosząc się do złożonego przez strony zgodnego wniosku o zawieszenie postępowania Sąd uznał, iż wskazywana przez nie okoliczność zawiśnięcia przed Naczelnym Sądem Administracyjnym zagadnień prawnych przekazanych do rozstrzygnięcia składowi siedmiu sędziów, uzasadnia uwzględnienie wniosku stron , a w konsekwencji zawieszenie postępowania w niniejszej sprawie. Wobec faktu, iż przedmiotem sporu w niniejszej sprawie jest między innymi kwestia interpretacji pojęcia bezskuteczność egzekucji, zwłaszcza ,czy owa bezskuteczność musi być formalnie stwierdzona, uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego, niewątpliwie rzutować będzie, zdaniem Sądu, także na rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie. Należy bowiem zauważyć ,iż uchwała składu siedmiu sędziów NSA ma tzw. ogólną moc wiążącą, wynikającą z art. 269 § 1p.p.s.a., co oznacza, że żadnemu składowi sądu administracyjnego nie wolno rozstrzygnąć innej sprawy w sposób sprzeczny ze stanowiskiem zawartym w uchwale powiększonego składu NSA. Analogiczne znaczenie dla rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie , w związku z zarzutem skarżącego dotyczącym naruszenia art. 133 Ordynacji podatkowej , ma drugie z zagadnień objętych przedstawionym składowi siedmiu sędziów pytaniu prawnym, co do ewentualnego przymiotu strony wszystkich członków zarządu spółki, w ramach jednego postępowania podatkowego. Wprawdzie uchwała składu siedmiu sędziów NSA podjęta w wyniku zagadnienia prawnego przekazanego składowi siedmiu sędziów przez skład NSA jest wiążąca zarówno w danej sprawie ( art. 187 § 2p.p.s.a), jednakże również ma ona tzw. ogólną moc wiążącą, wynikającą z art. 269 § 1p.p.s.a.. Uwzględniając wniosek stron, Sąd wziął także pod uwagę okoliczność, że wskazywana przez strony przyczyna zawieszenia przemawia za dłuższym, co najmniej trzymiesięcznym przerwaniem biegu postępowania (art. 129 p.p.s.a.). Z tych też względów, Sąd uwzględniając zgodny wniosek stron, działając w oparciu o art. 126 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia. W razie zawieszenia postępowania na zgodny wniosek stron podjęcie postępowania następuje na wniosek którejkolwiek z nich, nie wcześniej niż po upływie trzech miesięcy od zawieszenia postępowania ( 129 p.p.s.a.), a jeżeli wniosek o podjęcie postępowania nie zostanie zgłoszony w ciągu trzech lat od daty postanowienia o zawieszeniu, Sąd umarza postępowanie ( art.130 § 1 p.p.s.a.).