I SA/Op 176/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu, Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący – asesor sądowy Marta Wojciechowska po rozpoznaniu w dniu 21 maja 2007r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi H. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie ustalenia zobowiązania w podatku od nieruchomości wskutek wniosku skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Skarżąca H. M. wraz ze skargą na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia [...] utrzymującą w mocy decyzję Wójta Gminy T. z dnia [...] w sprawie ustalenia podatku od nieruchomości za rok 2004 w kwocie 3.314,00 zł, złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Zdaniem skarżącej, wniosek taki jest uzasadniony okolicznościami sprawy wskazującymi na prawdopodobieństwo uwzględnienia skargi oraz poniesienie szkody z tytułu kosztów egzekucyjnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Art. 61 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części (zaskarżonego) aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W przepisie tym chodzi o taką szkodę majątkową lub niemajątkową, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego dobrowolnie lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę w jej wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków; nie wystarczy samo powtórzenie, a tym bardziej tylko zacytowanie przepisu. W obszernym uzasadnieniu skargi skarżąca przytoczyła argumenty zwalczające rozstrzygnięcia organów, natomiast nie wskazała okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, w szczególności nie wykazała i nie uzasadniła, iż wykonanie zaskarżonej decyzji wyrządzi jej znaczną szkodę lub doprowadzi do trudnych do odwrócenia skutków. Nie można bowiem zaliczyć do takich argumentów twierdzeń skarżącej dotyczących okoliczności sprawy i prawdopodobieństwa uwzględnienia skargi. Nie są to bowiem przesłanki, od których ustawodawca uzależnił wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Powołanie przez skarżącą argumentu, iż poniesie szkodę z tytułu kosztów egzekucyjnych, również nie uzasadnia w sposób przekonywujący konieczności wstrzymania zaskarżonej decyzji, bowiem ewentualne poniesienie przez skarżącą kosztów egzekucyjnych nie uzasadnia przyjęcia, iż poniesie ona z tego powodu znaczną szkodę. Rozstrzygając w oparciu o art. 61 § 3 sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Ustawa wymienia w tym przepisie dwie przesłanki: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków ( por. postanow. WSA w Białymstoku z dnia 3 sierpnia 2006r., sygn. akt II SA/Bk 352/06, Wybór LEX nr 192964 ). Podkreślić przy tym należy, że spełnienie świadczenia pieniężnego z reguły nie wywołuje skutków nieodwracalnych, gdyż zawsze istnieje możliwość zwrotu sum niesłusznie wyegzekwowanych lub dobrowolnie zapłaconych, a odmowa wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie oznacza stwierdzenia bezskuteczności samej skargi, bowiem w postępowaniu dotyczącym rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji Sąd nie dokonuje oceny słuszności skargi. Z tych względów odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.