I SA/Op 177/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu Dnia 13 grudnia 2004 r. w składzie następującym: Przewodniczący: asesor sądowy Anna Wójcik po rozpoznaniu w dniu 13 grudnia 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A Sp. z o.o. w O. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych p o s t a n a w i a: 1. umorzyć postępowanie sądowe, 2. zasądzić od Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu na rzecz skarżącej kwotę 3.600,00 zł / słownie: trzy tysiące sześćset / tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. W skardze z dnia 23 września 2004 r. skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skarżąca Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością A wnosiła o uchylenie zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu z dnia [...] nr [...], którą uchylono decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia [...] o numerze [...] w części odnoszącej się do kwoty 84,00 zł w zakresie wysokości należnego za rok 2002 podatku dochodowego od osób prawnych, przez co zobowiązanie to wyniosło kwotę 186.017,00 zł oraz w części odnoszącej się do kwoty 7.7712,40 zł /omyłkowo tak określonej zamiast kwoty 7.712,40 zł/odsetek za zwłokę, w związku z czym odsetki należne od nieterminowej wpłaty zaliczki za miesiąc sierpień 2002 r. na dzień 31 marca 2003 r. wyniosły kwotę 66.854,60 zł. Skarżąca wnosiła również o zasądzenie na swoją rzecz kosztów postępowania oraz kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W uzasadnieniu pełnomocnik skarżącej wskazał, że wskutek dokonanej przez organ kontroli skarbowej korekty kosztów uzyskania przychodów poprzez ich przesunięcie z miesiąca sierpnia do miesiąca lipca 2002r. nastąpiło zawyżenie dochodu – liczonego narastająco - w miesiącu sierpniu 2002 r., co z kolei spowodowało błędne określenie zaliczki na podatek dochodowy należnej za miesiąc sierpień 2002 r. Dalej przestawił on własne obliczenia przychodu, kosztów jego uzyskania po korekcie, dochodu, podstawy opodatkowania po odliczeniu straty za 2001 r. oraz należnej za ten miesiąc zaliczki na podatek, a w załączniku do skargi – wyliczenia tych wielkości za poszczególne miesiące 2002 r. W piśmie z dnia 29 września 2004 r. uzupełniająco zgłoszono zarzut naruszenia zasady dwuinstancyjności, albowiem w decyzji organu I instancji określono zaliczki na podatek za miesiące od stycznia do lipca 2002 r., natomiast Dyrektor Izby Skarbowej uchylając w części decyzję organu I instancji określił zaliczki za miesiąc sierpień. Zatem rozstrzygnął w zakresie nie objętym zaskarżoną odwołaniem decyzją. W piśmie z dnia 22 października 2004 r. skierowanym do Wojewódzkiego Sądu administracyjnego w Opolu Dyrektor Izby Skarbowej w Opolu wniósł o umorzenie postępowania sądowego, albowiem w dniu 22 października 2004 r. wydał decyzję w trybie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. nr 153 poz. 1270/, uwzględniającą w całości skargę Spółki na decyzję tego organu z dnia [...]. Pełnomocnik skarżącej Spółki, wezwany do złożenia oświadczenia o ewentualnym cofnięciu skargi wobec jej uwzględnienia w całości, nie zajął żadnego stanowiska. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Z treści decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu z dnia 22 października 2004 r. nr [...], wydanej na podstawie art. 54 § 3 ustawy wskazanej powyżej wynika, że uchylił on w całości własną decyzję z dnia [...] nr [...] oraz decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w Opolu z dnia [...] w części dotyczącej kwoty 84,00 zł zakresie wymiaru podatku, w związku z czym należny podatek dochodowy od osób prawnych za 2002 r. określony tą decyzją wyniósł 186.017,00 zł, oraz w części dotyczącej kwoty 61.415,90 zł w zakresie odsetek za zwłokę, w związku z czym należne odsetki zwłokę od nieterminowo regulowanych zaliczek, wyliczone na dzień 31.03.2003 r. obliczono na kwotę 13.151,10 zł. W uzasadnieniu decyzji wskazano, że w ostatecznej konkluzji skargi Spółka wniosła o zmianę decyzji w części odnoszącej się do kwoty zaliczki za miesiąc sierpień 2002 r. oraz naliczonych od niej odsetek, zaś merytoryczne wywody skargi odnosiły się wyłącznie do kwestionowania rozstrzygnięcia organu II instancji w zakresie korekty kosztów uzyskania przychodów, polegającej na przesunięciu z miesiąca sierpnia do miesiąca lipca 2002 r. kwoty 2.184.928,75 zł jako kosztu uzyskania przychodu. W takiej zaś sytuacji sporną między stronami pozostała wyłącznie kwestia prawidłowości tej korekty, przy czym organ II instancji w całości podzielił stanowisko skarżącej w tym zakresie i wydał decyzję, w której zgodnie z wnioskami Spółki skorygował koszty uzyskania przychodów, należnego za miesiąc sierpień podatku oraz zaliczki i odsetek za zwłokę. Zgodnie z treścią art. 161 § 1 pkt 3/ ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie stanie się bezprzedmiotowe z innych, niż wymienione w punktach 1 i 2 tego przepisu, przyczyn. W sprawie nie nastąpiło cofnięcie skargi, a przyczyna wskazana w punkcie 2/ nie może mieć – ze względu na charakter prawny strony skarżącej – zastosowania. W rozpatrywanej sprawie bezprzedmiotowość postępowania nastąpiła z powodu wyeliminowania z obrotu prawnego decyzji organu odwoławczego z dnia [...] o numerze [...], będącej przedmiotem skargi. Z treści art. 3 § 2 pkt 1 wskazanej ustawy wynika, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne, przy czym skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeśli przysługiwały one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Skoro więc decyzja będąca przedmiotem skargi została przez organ odwoławczy uchylona w trybie tzw. autokontroli poprzez uwzględnienie skargi w całości zgodnie z żądaniem strony skarżącej /ocenionym w kontekście merytorycznych zarzutów i wskazanej wartości przedmiotu zaskarżenia/, brak jest przedmiotu postępowania sadowego. Zatem zachodzi bezprzedmiotowość postępowania, dająca podstawę do jego umorzenia stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 54 § 4 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi. W myśl art. 161 § 2 tej ustawy umorzenie postępowania nastąpić może na posiedzeniu niejawnym. Koszty postępowania, obejmujące w rozpatrywanej sprawie wyłącznie koszty zastępstwa procesowego, zasądzono na rzecz skarżącej od Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu stosownie do treści art. 201 § 1 i 205 § 2 powołanej wyżej ustawy oraz § 6 pkt 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radę prawnego ustanowionego z urzędu /Dz. U. Nr 163 poz. 1349 ze zm./.