I SA/Op 180/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marzena Łozowska po rozpoznaniu w dniu 16 listopada 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. C. na postanowienie Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Opolu z dnia 11 kwietnia 2018 r. Nr [...] w przedmiocie zarzutów na prowadzone postępowanie egzekucyjne postanawia: odrzucić skargę. A. C. (dalej też określany jako: "skarżący") wniósł skargę na postanowienie Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Opolu z dnia 11 kwietnia 2018 r. w przedmiocie zarzutów na prowadzone postępowanie egzekucyjne. Następnie, w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 15 czerwca 2018 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 zł, zgodnie z treścią § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). Dla dokonania tej czynności wyznaczono stronie siedmiodniowy termin, informując, że jego niedochowanie będzie skutkowało odrzuceniem skargi. Ponadto w wezwaniu zawarto pouczenie o możliwości ubiegania się o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Skarżący wniósł zażalenie na powyższe zarządzenie. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 13 września 2018 r. oddalił zażalenie skarżącego. W związku z powyższym, w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 9 października 2018 r., wezwano skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 15 czerwca 2018 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł. w terminie siedmiu dni pouczając, że niedochowanie terminu będzie skutkowało odrzuceniem skargi. W rozpatrywanej sprawie wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego doręczone zostało skarżącemu (dorosłemu domownikowi) w dniu 12 października 2018 r. Siedmiodniowy termin do wykonania wezwania Sądu upłynął zatem z dniem 19 października 2018 r. (piątek). Dokumentuje to zwrotne pocztowe potwierdzenie odbioru, znajdujące się w aktach sądowych sprawy (k-2147). We wskazanym terminie, ani do dnia wydania niniejszego postanowienia należny wpis od skargi nie został uiszczony, co potwierdza zapisek urzędowy z dnia 30 października 2018 r. (k - 24 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Badanie merytoryczne skargi poprzedza analiza jej dopuszczalności pod względem formalnym. Dlatego też sąd zobligowany jest do zbadania czy skarga nie zawiera braków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 1-6 oraz w art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.) – dalej jako: [P.p.s.a.]. Zgodnie z art. 230 § 1 P.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Z art. 230 § 2 P.p.s.a. wynika, że pismami, o których mowa w § 1 są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Natomiast art. 220 § 1 P.p.s.a. stanowi, że sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Ze wspomnianego § 3 wskazanego przepisu wynika natomiast, że skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Uwzględniając powyższe, wskazać należy, że odpis zarządzenia o wezwaniu skarżącego do uiszczenia wpisu należnego od skargi w kwocie 100 zł został prawidłowo doręczony stronie w dniu 12 października 2017 r. Powyższe oznacza, że wyznaczony termin do uiszczenia wpisu upłynął w dniu 19 października 2017 r. Skarżący mimo prawidłowego wezwania, z jednoczesnym pouczeniem o konsekwencjach prawnych niedokonania powyższej czynności, należnej opłaty sądowej nie uiścił, przez co niemożliwe okazało się przyjęcie skargi do jej merytorycznego rozpoznania i rozstrzygnięcia. Ponieważ nałożony na skarżącego obowiązek nie został wykonany, Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 P.p.s.a., w związku art. 220 § 3 P.p.s.a. odrzucił skargę.