I SA/Op 185/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzena Łozowska po rozpoznaniu w dniu 26 maja 2009r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi K. S. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Opolu z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji dotychczasowej i odmowy przyznania płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi postanawia przywrócić termin do uzupełnienia braków formalnych skargi W postępowaniu wszczętym ze skargi K. S. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Opolu z dnia [...] nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji dotychczasowej i odmowy przyznania płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych, pełnomocnik skarżącej B. K., zwróciła się z wnioskiem o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi przez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącej w postępowaniu sądowadministracyjnym. Z akt sprawy wynika bowiem, iż wniesiona skarga podpisana została przez panią B. K., działającą jako pełnomocnik skarżącej, która nie dołączyła do skargi dokumentu pełnomocnictwa. W związku z powyższym, zarządzeniem przewodniczącego wydziału wezwano Panią B. K. do usunięcia, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, braku w zakresie złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym. Z uwagi na przepis art. 35 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. (Dz. U. nr 153,nr 1270 ze zm) –/dalej zwane p.p.s.a/,zgodnie z którym pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również rodzice, małżonek, rodzeństwo lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne, wezwano także do określenia, czy Pani K. jest jedną z osób wymienionych w tym przepisie. Powyższe wezwanie B. K. odebrała w dniu 30 marca 2009 r, co wynika ze zwrotnego poświadczenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy. Natomiast wniosek o przywrócenie terminu nadano w urzędzie pocztowym w dniu 11 kwietnia 2009 r. We wniosku, jako okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, pełnomocnik wskazała, iż w okresie od dnia otrzymania wezwania Sądu do dnia 10 kwietnia 2009 r. niemożliwy był kontakt z mocodawcą, ponieważ skarżąca przebywała za granicą. Wyjaśniła ponadto, że nie była świadoma, iż konieczne jest ponowne przedkładanie pełnomocnictwa, skoro było już złożone w toku postępowania administracyjnego w ARiMR, tym bardziej iż zawierało umocowanie także do zastępowania mocodawcy przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym. Pełnomocnik podniosła, iż nie jest prawnikiem i nie posiada w tym zakresie odpowiedniej wiedzy. Jednocześnie do wniosku dołączono dokument pełnomocnictwa, z którego treści wynika, iż K. R., udziela swej siostrze B. K. pełnomocnictwa procesowego do działania w jej imieniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym. W tym stanie faktycznym Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył ,co następuje: Wniosek zasługuje na uwzględnienie Stosownie do art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, a w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu i równocześnie strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 1, 2 i 4 p.p.s.a.). W powołanych wyżej przepisach zostały ustanowione zatem przesłanki przywrócenia terminu, które muszą wystąpić łącznie, a mianowicie: - uprawdopodobnienie przez osobę zainteresowaną braku swojej winy, - wniesienie wniosku o przywrócenie terminu, - dochowanie terminu do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu, - dopełnienie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu tej czynności, dla której był ustanowiony termin. Na wstępie zauważyć należy, iż w przypadku, gdy strona jest reprezentowana przez pełnomocnika procesowego termin siedmiodniowy do złożenia wniosku biegnie od momentu, kiedy pełnomocnik dowiedział się o uchybieniu terminu i mógł dokonać czynności procesowej (Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz - J. P. Tarno, Wydawnictwo Prawnicze Lexis Nexis, str 148). Skoro więc wykonanie wezwania możliwe było dopiero po powrocie mocodawcy z zagranicy, który nastąpił w dniu 10 kwietnia 2009 r. siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie uchybionego terminu należy uznać za zachowany. Spełniona została także przesłanka dopełnienia wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu tej czynności, dla której był ustanowiony termin, bowiem załączono do wniosku dokument pełnomocnictwa. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wówczas , gdy powstałej przeszkody w jego dochowaniu nie można było przezwyciężyć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku i przy zachowaniu pełnej należytej staranności ( por. postanowienie NSA z dnia 2.10.2002r sygn. V SA 793/03, Mon Praw. 2002/23) . Brak zawinienia strony w uchybieniu terminowi winien być również każdorazowo oceniany z wykorzystaniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy w ramach pozostawionego Sądowi uznania ,a także w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności , jakiej należałoby wymagać od każdej osoby należycie dbającej o własne interesy. Oceniając podane przez B. K. okoliczności uznać należy, że wykazała ona brak winy w uchybieniu terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Podkreślić należy, iż w sytuacji, gdy strona reprezentowana jest przez nieprofesjonalnego pełnomocnika, sąd administracyjny ma obowiązek, tak jak w przypadku gdy strona występuje osobiście, czuwać, aby nie poniosła szkody z powodu nieznajomości prawa. Przejawia się to w obowiązku udzielania jej stosownych wskazówek i pouczeń co do czynności procesowych i ich skutków. Mając zatem przeświadczenie, iż w postępowaniu sądowoadministracyjnym wystarczające będzie pełnomocnictwo złożone do akt postępowania administracyjnego, upoważniające również do reprezentowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym, wnosząc skargę, B. K., nie dołączyła do niej dokumentu pełnomocnictwa. Wezwanie zaś do uzupełnienia skargi, poprzez złożenie pełnomocnictwa, nie mogło zostać skutecznie wykonane, gdyż jak oświadczyła Pani K., jej mocodawca przebywał w tym czasie za granicą, co uniemożliwiało jakikolwiek kontakt z jego osobą. Dokonując zatem analizy wskazywanych przez pełnomocnika skarżącej przyczyn uchybienia terminowi do uzupełnienia braków formalnych skargi, w ocenie Sądu nie można postępowania tego uznać za zawinione. W tym stanie faktycznym i prawnym należało orzec jak w sentencji