I SA/Op 185/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia NSA Joanna Kuczyńska po rozpoznaniu w dniu 23 lipca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Stowarzyszenia "A" w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 7 września 2011 r. nr [...] w przedmiocie określenia przypadającej do zwrotu części dotacji wskutek wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji W skardze na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 7 września 2011 r. Nr [...] w przedmiocie określenia przypadającej do zwrotu części dotacji, strona skarżąca – Stowarzyszenie "A" w W. zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, uzasadniając go zagrożeniem dalszej egzystencji Stowarzyszenia, albowiem wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje, że zostanie ono pozbawione jakichkolwiek środków na swoją dalszą działalność. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270) - /zwanej dalej p.p.s.a./, wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek strony wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części skarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przyznanie takiej ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym stanowi zatem odstępstwo od ogólnej reguły, iż ostateczna decyzja administracyjna podlega wykonaniu i objęte jest zakresem uznania Sądu, iż w sprawie zaistniały przesłanki do zastosowania takiej ochrony. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym wskazuje się, że w przepisie art. 61 § 3 p.p.s.a chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (por. post. NSA z 20.12.2004 r. w sprawie sygn. akt GZ 138/04, – dostępne w internetowej bazie orzeczeń NSA i WSA www.nsa.gov.pl). Trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por. post. WSA w Białymstoku z dnia 3 sierpnia 2006 r. sygn. akt II SA/Bk 352/06, LEX nr 192964). Zatem przesłankami warunkującymi wstrzymanie aktu nie są jakiekolwiek skutki i jakakolwiek szkoda, ale szkoda i skutki kwalifikowane, tzn. przekraczające normalne następstwa związane z wykonywaniem aktu. Wnioskujący składający wniosek winien wskazać na konkretne zdarzenia, czy też okoliczności świadczące o tym, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione oraz poprzeć je stosownymi dokumentami. Zadaniem Sądu jest natomiast zbadanie, czy argumenty przedstawione przez stronę przemawiają (lub nie) za uwzględnieniem jej wniosku, zaś w razie gdy niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków w sposób niewątpliwy wynika z całości okoliczności sprawy, Sąd powinien te okoliczności wziąć pod uwagę z urzędu (por. postanowienie NSA z dnia 26 marca 2008r., I OZ 181/08). Z tego względu Sąd uwzględnił dokumenty źródłowe i okoliczności podniesione w ramach wpadkowego postępowania dotyczącego przyznania stronie prawa pomocy. W uzasadnieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy strona skarżąca podniosła, iż jest organizacją non profit utrzymującą z dotacji gminy, przekazywanych na konkretne cele. Ponadto wskazała, że nie posiada własnego majątku ani środków trwałych (oprócz kilku piłek do gry) i poza środkami pochodzącymi dotacji celowych nie dysponuje innymi środkami finansowymi (strona wykazała koncie bankowym środki pieniężne w wysokości 11.018,47 zł). W ocenie Sądu, sytuacja strony wskazuje, iż wykonanie zaskarżonej decyzji może wywołać następstwa wskazane w art. 61 § 3 p.p.s.a. Mając bowiem na względzie, że strona jest organizacją pożytku publicznego prowadzącą działalność na zasadzie non-profit, nie posiadającą, poza zakupionymi z dotacji składnikami wyposażenia, własnego majątku trwałego oraz że posiadane obecnie środki pieniężne na koncie bankowym w wysokości 11.018,47 zł zostały przekazane na realizację ściśle określonych celów statutowych, za uprawdopodobniony należało uznać argument strony, iż wykonanie zaskarżonej decyzji spowodować może zagrożenie dalszej egzystencji Stowarzyszenia. Dochodzenie przedmiotowej dotacji przed zakończeniem postępowania w niniejszej sprawie może spowodować znaczne utrudnienie bądź wręcz uniemożliwić podejmowanie zadań realizowanych w ramach statutowej działalności Stowarzyszenia, co stwarzać będzie dla strony niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ppsa, orzekł jak w sentencji postanowienia