I SA/Op 192/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Krzysztof Bogusz po rozpoznaniu w dniu 6 lutego 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. K. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Opolu z dnia 28 lutego 2017 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia postanowienia o odmowie umorzenia postępowania egzekucyjnego i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia. postanawia: odrzucić skargę kasacyjną. Wyrokiem z dnia 8 listopada 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu oddalił skargę wniesioną przez S. K. (dalej określany też jako: strona, skarżący) na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Opolu z dnia 28 lutego 2017 r. w przedmiocie uchylenia postanowienia o odmowie umorzenia postępowania egzekucyjnego i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia. Pismem z dnia 22 listopada 2017 r. skarżący zwrócił się o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Odpis wyroku z uzasadnieniem został doręczony skarżącemu w dniu 23 grudnia 2017 r., co wynika ze zwrotnego pocztowego potwierdzenia odbioru przesyłki (k. 66 akt sądowych). Wnioskiem z 7 grudnia 2017 r. skarżący wniósł o przyznanie mu prawa pomocy. Od powyższego orzeczenia, pismem nadanym w urzędzie pocztowym w dniu 26 stycznia 2018 r., skarżący wniósł skargę kasacyjną. Skarga ta została sporządzona osobiście przez stronę. Postanowieniem z dnia 30 stycznia 2018 r. referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Opolu odmówił stronie przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika z urzędu, a to z uwagi na brak wykazania przez skarżącego spełnienia przesłanek określonych w art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) – dalej jako: [P.p.s.a.]. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna sporządzona osobiście przez S. K. podlega odrzuceniu. Zgodnie z treścią art. 177 § 1 P.p.s.a. skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Nadto, w myśl art. 175 § 1 P.p.s.a. skarga kasacyjna może być sporządzona jedynie przez adwokata lub radcę prawnego, a w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami może zostać sporządzona również przez doradcę podatkowego (art. 175 § 3 pkt 1 P.p.s.a.). Przepisu powyższego nie stosuje się jedynie wtedy, gdy skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem, albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (§ 2). Te okoliczności jednak w niniejszej sprawie nie występują. Przepisy powyższe mają charakter bezwzględnie obowiązujący, co oznacza, że sporządzenie skargi kasacyjnej z zachowaniem wymogów określonych w tych przepisach jest warunkiem koniecznym dopuszczalności tego środka zaskarżenia. Sądy administracyjne są z urzędu zobowiązane do badania, czy takie wymogi zostały zachowane. Przy czym żadne szczególne okoliczności nie uprawniają do jakichkolwiek odstępstw od tej zasady. Niesporządzenie skargi kasacyjnej przez podmioty wymienione w art. 175 § 1 – 3 P.p.s.a. jest brakiem, który nie podlega uzupełnieniu w trybie określonym w art. 49 P.p.s.a. Jest to brak nieusuwalny i skutkujący odrzuceniem skargi kasacyjnej. Zgodnie z art. 178 P.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. W rozpoznawanej sprawie ta niedopuszczalność skargi kasacyjnej "z innych przyczyn", o czym mowa w powołanym art. 178 P.p.s.a., wynika z faktu sporządzenia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 8 listopada 2017 r. osobiście przez skarżącego. O konieczności sporządzenia skargi kasacyjnej wyłącznie przez wymienione w art. 175 P.p.s.a. podmioty skarżący został pouczony przy doręczaniu mu odpisu wyroku z uzasadnieniem. Ponadto zauważyć należy, że skarżący wniósł skargę kasacyjną przedwcześnie, tj. przed otrzymaniem postanowienia w przedmiocie prawa pomocy. Zgodnie z treścią art. 177 § 6 P.p.s.a. w przypadku odmowy przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego na wniosek, o którym mowa w § 3, bieg terminu do wniesienia skargi kasacyjnej nie może rozpocząć się wcześniej niż od dnia doręczenia stronie postanowienia, a jeżeli strona wniesie środek zaskarżenia na to postanowienie - wcześniej niż od dnia doręczenia postanowienia kończącego postępowanie w tym przedmiocie. W rozpoznawanej sprawie postanowieniem z dnia 30 stycznia 2018 r. referendarz sądowy odmówił stronie przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w całości oraz ustanowienia radcy prawnego bądź adwokata. W tej też dacie został skierowany do strony odpis powyższego postanowienia z pouczeniem o prawie, terminie i trybie wniesienia środka zaskarżenia. Natomiast skarga kasacyjna została nadana przez stronę w urzędzie pocztowym w dniu 26 stycznia 2018 r. Mając powyższe na uwadze, wobec faktu przedwczesnego wniesienia skargi kasacyjnej oraz z naruszeniem wymogu określonego w art. 175 § 1-3 P.p.s.a. w zw. z art. 178 P.p.s.a. skarga kasacyjna musiała zostać odrzucona.