I SA/Op 193/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grzegorz Gocki po rozpoznaniu w dniu 26 marca 2007 r. posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. D. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia [...] nr. [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości postanawia I. umorzyć postępowanie sądowe, II. nakazać kasie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu zwrot skarżącemu K. D. kwoty 100,00 zł (stu złotych) tytułem uiszczonego wpisu od skargi. Postanowieniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia [...], wydanym na podstawie art. 228 § 1 pkt 1 w związku z art. 239 stawy z dnia 29.08.1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. nr 8 poz. 60 z zm.), stwierdzono niedopuszczalność zażalenia wniesionego przez Pana K. D. od postanowienia Wójta Gminy Lubsza z dnia [...] nr [...] w przedmiocie wszczęcia postępowania podatkowego w sprawie ustalenia podatku od nieruchomości na 2002 r. wskazując, iż na tego rodzaju postanowienie organu I instancji ustawodawca nie przewidział środka zaskarżenia. W skardze wywiedzionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia nie zgadzając się z naliczaniem przez Wójta Gminy Lubsz wysokości podatku od nieruchomości w ramach nakazu płatniczego Pismem z dnia 16 marca 2007 r. skarżący cofnął powyższą skargę, o ile powyższa skarga nie dotyczy kwestii związanych z ostatecznym ustaleniem wysokości samego zobowiązania podatkowego. Jak wskazał skarżący jego zamiarem jest zakwestionowanie prawidłowości samego rozstrzygnięcia o zmianie wysokości podatku od nieruchomości, jednakże ze względu na trudność w jego skonkretyzowaniu, wywodzi z ostrożności środki zaskarżenia od wszelkich rozstrzygnięć doręczanych mu przez organ I instancji. W tym stanie faktycznym Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z zm.) [dalej zwanej - p.p.s.a.], skarżący może cofnąć skargę, które to cofnięcie wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W niniejszym jednak przypadku nie występuje okoliczności, które sprzeciwiałoby się skutecznemu cofnięciu skargi przez stronę i czyniło ją niedopuszczalną. Konsekwencją zaś skutecznego cofnięcia skargi jest umorzenie postępowania sądowo administracyjnego. W rozpoznawanej sprawie przedmiotem wywiedzionej skargi była wyłącznie kwestia dopuszczalności zaskarżenia postanowienia o wszczęciu z urzędu postępowania podatkowego w oparciu o art. 165 Ordynacji podatkowej. Samo wszczęcie postępowania, jakkolwiek w przyszłości może prowadzić do ustalenia zobowiązania podatkowego, jest jedynie czynnością procesową nie nakładającą na stronę określonych obowiązków podatkowych. Takowe są bowiem dopiero ustalane w decyzji wymiarowej, od której podatnikowi przysługują już środki zaskarżenia, w formie odwołania, w ramach którego może on także kwestionować wszelkie wcześniejsze rozstrzygnięcia zapadłe w danej sprawie, na które uprzednio nie przysługiwały odrębne środki zaskarżenia. O ile zatem skarżący nie będzie się zgadzać z zasadnością samego wszczęcia z urzędu postępowania podatkowego, a zatem z rozstrzygnięciem będącym pośrednio przedmiotem niniejszego postępowania sądowego, może on zakwestionować prawidłowość tej czynności w odwołaniu od decyzji wymiarowej ustalającej już kwotowo wysokość podatku od nieruchomości za dany rok. Z tego też względu umorzenie niniejszego postępowania w skutek cofnięcia skargi, pozostaje bez wpływu na wysokość obowiązku podatkowego i w tym zakresie nie rodzi wobec strony negatywnych następstw finansowych. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w oparciu o art. 161 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z zm.), orzekł jak w sentencji postanowienia, równocześnie orzekając o zwrocie skarżącemu uiszczonego przez niego wpisu od skargi (zarejestrowanego pod nr [...]).