I SA/Op 197/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Asesor sądowy Marzena Łozowska po rozpoznaniu w dniu 5 listopada 2007r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K.R. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w O. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie umorzenia odsetek od niuregulowanej części długu celnego wskutek wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym postanawia: przyznać prawo pomocy Wyrokiem z dnia 24 września 2007r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu oddalił skargę K.R na decyzję Dyrektora Izby Celnej w O. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie umorzenia odsetek od nieuregulowanej części długu celnego. Wobec wniosku strony o sporządzenie uzasadnienia wyroku odpis wyroku wraz z jego uzasadnieniem doręczono stronie w dniu 19 października 2007r. Wnioskiem z dnia 29 października 2007r. złożonym na urzędowym formularzu – druk PPF – K.R. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata oraz zwolnienia od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, iż nie jest w stanie ponieść wydatków związanych z koniecznością zatrudnienia adwokata oraz kosztów sądowych niezbędnych do wniesienia skargi kasacyjnej. Posiada bowiem na utrzymaniu rodzinę składającą się z niepracującej małżonki oraz syna. Dodatkowo ponosi wydatki na utrzymanie starszej schorowanej matki. Dochody w jego rodzinie stanowią kwotę 1200 zł miesięcznie. Na majątek przez niego posiadany składa się dom o powierzchni 60m ² oraz nieruchomość rolna o powierzchni 10 ha. Zasobów finansowych oraz przedmiotów wartościowych nie posiada, do wiosny bieżącego roku pozostawał bez pracy, a dochody osiągane z gospodarstwa rolnego są niewielkie. Dodatkowo wskazał, iż został oszukany przy zakupie samochodu, który ostatecznie stracił. Stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - dalej zwaną ustawą - przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym, a taki jest zakres niniejszej sprawy z uwagi na żądanie strony dotyczące ustanowienia adwokata oraz zwolnienie od kosztów sądowych - następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przyznanie prawa pomocy ma charakter obligatoryjny, w tym sensie, że spełnienie przesłanek określonych w § 1 obliguje sąd do przyznania prawa pomocy w stosownym zakresie. Określenie: "gdy osoba wykaże" oznacza, że na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar udowodnienia, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy (por. J.P. Tarno Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze Lexis Nexis str. 319; postanowienie NSA z 18.06.2004r. FZ165/04 niepubl.). Zdaniem Sądu skarżący wykazał, iż znajduje się w sytuacji uprawniającej do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Obecnie z uwagi na przymus adwokacko - radcowski w zakresie sporządzenia skargi kasacyjnej wynikający z treści art. 175 § 1 ustawy, niezbędnym obok poniesienia wpisu od skargi kasacyjnej w kwocie 250 zł dla kontynuowania procesu przed sądem administracyjnym drugiej instancji jest poniesienie wydatku w celu zatrudnienia zawodowego pełnomocnika dla sporządzenia skargi kasacyjnej. Niewysokie dochody, jakie podano w formularzu o przyznanie prawa pomocy w wysokości 1200 zł, przypadające na utrzymanie trzyosobowej rodziny, uzasadniają ocenę, iż skarżący nie jest w stanie ponieść zarówno kosztów związanych z zatrudnieniem adwokata jak też poniesienia wpisu sądowego, bez uszczerbku utrzymania rodziny. W sytuacji zatem, gdy zaistniała ustawowa przesłanka do przyznania prawa pomocy w całości uwzględnienie wniosku jest zasadne. Podjęcie odmiennego rozstrzygnięcia w zakresie złożonego wniosku mogłoby skutkować pozbawieniem strony prawa do sądu. Końcowo zauważyć należy, iż stosownie do treści art. 244 § 2 ustawy ustanowienie adwokata stanowi uprawnienie strony do udzielenia pełnomocnictwa wyznaczonemu adwokatowi. Powyższe oznacza, iż dla skuteczności czynności podejmowanych przez adwokata wyznaczonego przez samorząd zawodowy koniecznym jest udzielenie pełnomocnictwa przez stronę. W opisanym stanie faktycznym i prawnym orzeczono jak w sentencji.