I SA/Op 199/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Grzegorz Gocki po rozpoznaniu w dniu 21 maja 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I.D. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu z dnia 5 lutego 2013 r. Nr [...] w przedmiocie zarzutów na postępowanie egzekucyjne postanawia: skargę odrzucić Skarżąca I.D. pismem nadanym w dniu 8 marca 2013 r. wniosła do tutejszego Sądu skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu z dnia 5 lutego 2013 r. w przedmiocie zarzutów na postępowanie egzekucyjne. Zarządzeniem z dnia 11 kwietnia 2013 r., wydanym na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270) - /dalej zwane p.p.s.a./ wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu należnego od skargi w kwocie 100 zł w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Z uwagi na nieobecność skarżącej pod wskazanym w skardze adresem przesyłka zawierająca odpis w/w zarządzenia została dwukrotnie awizowana tj. 18 kwietnia 2013 r. i 26 kwietnia 2013 r., o czym umieszczono zawiadomienie w oddawczej skrzynce pocztowej adresata. Ze względu na niepodjęcie przesyłki przez osobę uprawnioną przez okres 14 dni od dnia pierwszego awiza została ona zwrócona do Sądu w dniu 9 maja 2013 r. Jednocześnie, jak wynikało z ustaleń pracownika sekretariatu Sądu poczynionych w oddziale budżetowo-finansowym, do dnia 20 maja 2013 r. nie uiszczono należnego od skargi wpisu sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Badanie merytoryczne skargi poprzedza analiza jej dopuszczalności pod względem formalnym. Dlatego też sąd zobligowany jest do zbadania czy skarga nie zawiera braków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 1-6 oraz w art. 220 § 3 p.p.s.a. Zgodnie z treścią art. 220 § 3 p.p.s.a, skarga od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Taka sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie. Skarżąca, mimo dwukrotnego awizowania przesyłki na wskazany przez nią adres (w dniach 18 i 26 kwietnia 2013 r.), nie odebrała wezwania do uiszczenia wpisu należnego od skargi. Taki stan rzeczy skutkować musiał przyjęciem, że doręczenie przesyłki nastąpiło w dniu 2 maja 2013 r., w trybie tzw. doręczenia zastępczego wynikającego z art. 73 p.p.s.a. Przepis ten stanowi, iż w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72 p.p.s.a. (np. adresatowi do rąk własnych, dorosłemu domownikowi), pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia (§ 1), które umieszcza się w skrzynce pocztowej adresata lub na drzwiach mieszkania na okres siedmiu dni (§ 2). W przypadku niepodjęcia pisma w tym terminie, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (§ 3). W konsekwencji doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1. Skoro zaś skuteczne doręczenie przesyłki nastąpiło w dniu 2 maja 2013 r., wyznaczony skarżącej termin do uiszczenia wpisu należnego od skargi upłynął w dniu 9 maja 2013 r. Z poczynionych ustaleń bezspornie wynika, że do dnia upływu ustawowego terminu skarżąca nie uiściła należnego od skargi wpisu, co w świetle art. 220 § 3 p.p.s.a. powoduje konieczność odrzucenia skargi jako nieopłaconej w wymaganym terminie. Z powyższych przyczyn faktycznych i prawnych orzeczono jak w sentencji