I SA/Op 20/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Krzysztof Bogusz po rozpoznaniu w dniu 22 lutego 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. K. na postanowienie Dyrektora Opolskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Opolu z dnia 8 grudnia 2015 r. Nr [...] w przedmiocie stanowiska wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu postanawia: odrzucić skargę Postanowieniem z dnia 8 grudnia 2015 r. Dyrektor Opolskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Opolu utrzymał w mocy postanowienie Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Oleśnie, w sprawie stanowiska wierzyciela w przedmiocie zgłoszonego zarzutu w postępowaniu egzekucyjnym, prowadzonym na podstawie tytułu wykonawczego z dnia 30 maja 2014 r., nr [...]. Zaskarżone postanowienie zawierało pouczenie o przysługującym skarżącemu środku zaskarżenia w postaci skargi do sądu administracyjnego, odpowiadające treści art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) dalej w skrócie: P.p.s.a., do którego R. K. w dniu 11 stycznia 2016 r. się zastosował i przesłał skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Opolskiego Oddziału Regionalnego ARiMR w Opolu wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 1647 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Zakres powyższej kontroli wynika wprost z art. 3 § 2 P.p.s.a. W szczególności w myśl art. 3 § 2 pkt 3 P.p.s.a. w brzmieniu obowiązującym do dnia 15 sierpnia 2015 r., sądy administracyjne były uprawnione do orzekania w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługiwało zażalenie. Kognicja sądów w zakresie tych dwóch kategorii postępowań nie była ograniczona przedmiotowo. W dniu 15 sierpnia 2015 r. weszła w życie ustawa z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015, poz. 658). W niniejszej sprawie postępowanie sądowoadministracyjne zostało wszczęte skargą wniesioną po15 sierpnia 2015 r., dlatego zgodnie z art. 2 ustawy nowelizującej, przepis art. 3 § 2 pkt 3 P.p.s.a., stosuje się w brzmieniu nadanym ustawą zmieniającą. Zgodnie z aktualnym brzmieniem tego przepisu, kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu. Ponieważ skarga została wniesiona po dniu 15 sierpnia 2015 r., a jej przedmiot stanowi postanowienie wierzyciela wydane w postępowaniu egzekucyjnym, w sprawie zgłoszonego zarzutu, skarga wniesiona na powyższe rozstrzygnięcie, jako niepodlegająca właściwości sądu administracyjnego podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a., zgodnie z którym, Sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Na marginesie Sąd zauważa, że bez wpływu na treść rozstrzygnięcia pozostaje błędne pouczenie strony przez organ odwoławczy zawarte w kwestionowanym postanowieniu, w szczególności wskazanie możliwości jego zaskarżenia do sądu administracyjnego. Błędne pouczenie nie rodzi prawa do skutecznego wniesienia skargi, gdyż rozstrzygające są przepisy procedury sądowoadministracyjnej obowiązujące w dniu wniesienia skargi.