I SA/Op 202/16

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Opolu Krzysztof Błasiak, po rozpoznaniu w dniu 27 lutego 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego K. P. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w sprawie ze skargi P. B. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 3 marca 2016 r., nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne i zdrowotne, postanawia przyznać pełnomocnikowi skarżącego radcy prawnemu K. P. od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, tytułem wynagrodzenia za sporządzenie – w ramach nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu – opinii prawnej o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, kwotę 295,20 zł (słownie: dwieście dziewięćdziesiąt pięć 20/100), zawierającą podatek od towarów i usług w wysokości 55,20 zł (słownie: pięćdziesiąt pięć 20/100). Wyrokiem z dnia 7 września 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu uchylił decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 3 marca 2016 r. (nr [...]) w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne i zdrowotne, w jakiej utrzymywała ona w mocy decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z 8 grudnia 2015 r. nr [...]. Postanowieniem z dnia 5 stycznia 2017 r. referendarz sądowy przyznał w przedmiotowej sprawie P. B. (dalej skarżący) prawo pomocy poprzez ustanowienie radcy prawnego. Powyższe orzeczenie stanowiło podstawę do zwrócenia się do Rady Okręgowej Izby Radców Prawnych w Opolu o wyznaczenie radcy prawnego, co też tut. Sąd uczynił pismem z 9 stycznia 2017 r. W odpowiedzi Okręgowa Izba Radców Prawnych poinformowała o wyznaczeniu skarżącej, jako pełnomocnika radcę prawnego K. P. W piśmie sporządzonym w dniu 10 lutego 2017 r. radca prawny K. P. zawarł opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od powyższego wyroku. W piśmie sporządzonym również w dniu 10 lutego 2017 r. zwrócił się o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu za sporządzenie tej opinii oraz o zwrot poniesionych wydatków w wysokości 93,94 zł w związku z kosztami dojazdu do siedziby Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, oświadczając zarazem, że na jego rzecz nie dokonano w tym względzie żadnych opłat. Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz.718) referendarz sądowy zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem § 4 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2015, poz. 1805) – zwanego dalej rozporządzeniem, opłatę ustala się w wysokości co najmniej połowy opłaty maksymalnej określonej w rozdziałach 2-4. Na mocy § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c, zawartego w rozdziale 4 rozporządzenia, opłaty maksymalne w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w innej sprawie niż w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna wynoszą 480 zł. Do tej kategorii należą m.in. sprawy ze skargi na decyzje uznaniowe (tj. decyzje zapadłe w sprawie umorzenia należności, rozłożenia na raty należności itp.). Z kolei stosownie do § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia opłaty w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, jeżeli nie prowadził sprawy ten sam radca prawny, wynoszą 75% opłaty maksymalnej określonej w pkt 1, nie mniej jednak niż 240 zł. Zatem w świetle powyższego należne wynagrodzenie radcy prawnego za sporządzenie w przedmiotowej sprawie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi 240 zł. Obliczoną w sposób opisany powyżej kwotę wynagrodzenia radcy prawnego podwyższa się o stawkę podatku od towarów i usług, przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tj. Dz. U. z 2016 r., poz. 710) stawka podatku od towarów i usług wynosi 23 %. Jest to stawka podstawowa i obowiązuje ona podatników świadczących usługi prawnicze . Natomiast odnośnie zwrotu kosztów dojazdu do siedziby Sądu należy wskazać, iż w art. 205 § 1 i 2 ustawy - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sposób wyczerpujący zdefiniowano pojęcie niezbędnych kosztów postępowania m.in. w sytuacji, gdy w imieniu strony występuje pełnomocnik będący adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym lub rzecznikiem patentowym. Regulacja ta zawiera katalog wyczerpujący, który nie przewiduje innych wydatków, w tym drobnych i zwykłych występujących przy okazji procesu sądowego. Koszty te pokrywane są przez przyznawane pełnomocnikowi wynagrodzenie (por. wyrok NSA z 5 lipca 2007 r., I FSK 1079/06; postanowienie NSA z 13 marca 2012 r., II FZ 31/12 - dostępne na stronie internetowej http:// orzeczenia.nsa.gov.pl). Zatem mając na względzie powyższe orzeczono jak w sentencji.