I SA/Op 204/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Gerard Czech po rozpoznaniu w dniu 26 września 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. Ś. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia: I. umorzyć postępowanie sądowe, II. zwrócić skarżącemu połowę uiszczonego wpisu od skargi w kwocie 50 (pięćdziesiąt) złotych. Pismem z dnia 19 września 2005 r. skarżący W. Ś. cofnął skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu z dnia [...] Nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w Brzegu z dnia [...] Nr [...], w której orzeczono o odpowiedzialności skarżącego jako członka zarządu Spółki z o. o. ,,A-- w G. za zaległości tej Spółki w podatku od towarów i usług za miesiąc październik 1999r. Cofając skargę skarżący stwierdził, iż jego działanie polegające na złożeniu wniosku w tym zakresie jest skutkiem uiszczenia spornej należności podatkowej przez byłych wspólników wymienionej Spółki. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej ustawą, skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże Sąd, chyba że uzna on cofnięcie skargi za niedopuszczalne w sytuacji, gdyby zmierzało ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W rozpatrywanej sprawie nie stwierdzono aby cofnięcie skargi zmierzało do obejścia prawa lub spowodowało utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Tym samym brak jest podstaw prawnych do przyjęcia, iż zaistniały przesłanki negatywne co do skutecznego cofnięcia skargi. Powyższe - stosownie do art. 161 § 1 pkt 1 powołanej ustawy - powoduje konieczność umorzenia postępowania sądowego. Natomiast orzeczenie o kosztach uzasadnia przepis art. 232 § 1 pkt 2 ustawy, zgodnie z którym Sąd z urzędu zwraca stronie połowę wpisu od pisma cofniętego przed rozpoczęciem posiedzenia, na które sprawa została skierowana. W stanie faktycznym przedmiotowej sprawy nie ma bowiem podstaw prawnych do dokonania zwrotu całości wpisu od skargi (art. 232 § 1 pkt 1 lit. a), o co wnosi skarżący w powołanym na wstępie piśmie.