I SA/Op 210/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia NSA Joanna Kuczyńska po rozpoznaniu w dniu 12 września 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D.J. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu z dnia 10 maja 2012 r. Nr. [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji ustalającej zryczałtowany podatek dochodowy postanawia 1. umorzyć postępowanie sądowe 2. zwrócić skarżącej kwotę 100,00 zł (słownie: sto złotych) tytułem opłaconego wpisu od skargi Decyzją z dnia 28 marca 2012 roku, Nr [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego w Kluczborku ustalił D. J. zryczałtowany podatek dochodowy od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów za 2007r. w kwocie 5.273 zł. Przedmiotowe orzeczenie zostało doręczone zostało skarżącej w dniu 28 marca 2012 r. Nie godząc się z wydanym rozstrzygnięciem skarżąca w dniu 12 kwietnia 2012r. złożyła w urzędzie skarbowym w Kluczborku odwołanie, zaś pismem z dnia 20.04.2012r. wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Po negatywnym rozpatrzeniu wniosku skarżącej o przywrócenie terminu, Dyrektor Izby Skarbowej w Opolu, działając na podstawie art. 228 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.)-/dalej O.p./, postanowieniem z dnia 10 maja 2012 r. stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu wskazał, iż odwołanie skarżącej zostało złożone po upływie terminu, określonego w art. 223 § 2 Ordynacji. W związku bowiem z doręczeniem orzeczenia organu I instancji w dniu 28 marca 2012 r., termin do wniesienia odwołania upływał z dniem 11 kwietnia 2012 r., natomiast odwołanie złożono w dniu 12 kwietnia 2012 roku. W skardze na powyższe postanowienie skarżąca wniosła m.in. o jego uchylenie, wskazując okoliczności, które były przyczyną uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Decyzją z dnia 1 sierpnia 2012 r. nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w Opolu, na podstawie art. 248 § 2 pkt 1 i art. 247 § 1 pkt 3 O.p., stwierdził nieważność decyzji ostatecznej Naczelnika Urzędu Skarbowego w Kluczborku z dnia 28 marca 2012 r. w przedmiocie ustalenia zryczałtowanego podatku dochodowego od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Postępowanie w sprawie należało umorzyć. Stosownie do treści art. 161 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270),-/dalej p.p.s.a./, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania: 1) jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę; 2) w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania; 3) gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Bezprzedmiotowość "z innych przyczyn" w rozumieniu art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. zachodzi wówczas, kiedy w toku postępowania wystąpią zdarzenia w następstwie których przestaje istnieć sprawa sądowoadministracyjna. W sprawie będącej przedmiotem niniejszego postępowania doszło do stwierdzenia nieważności decyzji organu I instancji, która była przedmiotem odwołania. Stwierdzenie nieważności eliminuje decyzję administracyjną z obrotu prawnego i znosi skutki tej decyzji od dnia jej wydania. Stwierdzić zatem należy, iż po wniesieniu skargi zaistniały okoliczności, uzasadniające stwierdzenie, że rozpoznanie skargi stało się bezprzedmiotowe. Nie ma bowiem potrzeby rozpoznawania sprawy dotyczącej tego czy skarżąca złożyła w terminie odwołanie od decyzji organu I instancji skoro decyzja ta została wyeliminowana z obrotu prawnego. W tej sytuacji, skoro będące przedmiotem zaskarżenia postanowienie odnosi się do decyzji, która została pozbawiona bytu prawnego w wyniku stwierdzenia jej nieważności, postępowanie sądowoadministracyjne należało umorzyć jako bezprzedmiotowe. W zakresie zwrotu kosztów znajduje zaś zastosowanie przepis art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. przewidujący, że zwrot całości uiszczonego wpisu przysługuje skarżącemu od pisma odrzuconego lub cofniętego. Z uwagi na to, iż skarżąca uiściła wpis w kwocie 100,00 zł, kwota ta z urzędu podlega zwrotowi. Z tych przyczyn na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 oraz art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji.