I SA/Op 211/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grzegorz Gocki po rozpoznaniu w dniu 5 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. K., A. P. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Opolu z dnia 29 października 2013 r., Nr [...] w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności podatkowej byłych wspólników spółki cywilnej i określenia zobowiązania w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu postanawia: odrzucić skargę Zaskarżoną decyzją z dnia 29 października 2013 r., Dyrektor Izby Celnej w Opolu, po rozpatrzeniu odwołania K. K. i A. P. (dalej skarżący, strona) od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w Opolu z dnia 29 maja 2013 r., wydanej w sprawie orzeczenia o odpowiedzialności podatkowej byłych wspólników spółki cywilnej i określenia zobowiązania w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu - uchylił decyzję organu I instancji w części dotyczącej określenia kwoty odsetek za zwłokę od zaległości podatkowych i w tym zakresie orzekł, że prawidłowa kwota odsetek wynosi 6.343 zł, w pozostałym zakresie utrzymując w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji W piśmie z dnia 30 listopada 2013 r. K. K. i A. P., powołując się na art. 213 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U z 2012 r. poz. 749 ze zm.) /dalej jako O.p./ zwrócili się do uzupełnienie decyzji Dyrektora Izby Celnej w Opolu z dnia 29 października 2013 r. Postanowieniami wydanymi w dniu 4 grudnia 2013 r. Dyrektor Izby Celnej w Opolu odmówił uzupełnienia decyzji, uznając, że zakres żądania uzupełnienia wskazany przez skarżących wykraczał poza możliwe do uzupełnienia w trybie art. 213 § 1 O.p. elementy decyzji. Po rozpoznaniu zażalenia skarżących Dyrektor Izby uchylił wydane postanowienia i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. Skarżący pismem z dnia 16 stycznia 2014 r. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Opolu z dnia 29 października 2013 r. Jak wynikało z odpowiedzi na skargę, do dnia przekazania tej odpowiedzi do tut. Sądu sprawa dotycząca wniosku skarżących o uzupełnienie zaskarżonej decyzji nie została jeszcze załatwiona. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu jako wniesiona przed terminem. Badanie merytoryczne skargi poprzedza analiza jej dopuszczalności pod względem formalnym. Dlatego też sąd zobligowany jest do zbadania, czy w danej sprawie nie zachodzi podstawa do odrzucenia skargi, wymieniona w art. 58 § 1 pkt 1-6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012, poz. 270, dalej "p.p.s.a."). Zgodnie z treścią art. 53 § 1 p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Jak natomiast stanowi art. 213 § 1 O.p., strona może w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji zażądać jej uzupełnienia co do rozstrzygnięcia lub co do prawa odwołania, wniesienia w stosunku do decyzji powództwa do sądu powszechnego lub co do skargi do sądu administracyjnego albo sprostowania zamieszczonego w decyzji pouczenia w tych kwestiach. W myśl § 4 O.p. tego przepisu w przypadku wydania decyzji o uzupełnieniu lub sprostowaniu decyzji termin do wniesienia odwołania lub skargi biegnie od dnia doręczenia tej decyzji. Jak jednolicie przyjmuje się w orzecznictwie, decyzja o uzupełnieniu decyzji nie ma bytu samodzielnego, a pozostaje częścią aktu podstawowego. Decyzja uzupełniająca stanowi więc dodatkowy element decyzji podstawowej, która jako całość może zostać poddana kontroli sądowoadministracyjnej. Przy czym konsekwencją złożenia wniosku o uzupełnienie decyzji organu II instancji jest przesuniecie rozpoczęcia biegu terminu przewidzianego do złożenia skargi do sądu administracyjnego, do czasu zakończenia postępowania z wniosku złożonego w trybie art. 213 § 1 O.p. W rozpoznawanej sprawie skarżący skorzystali z unormowanego w art. 213 § 1 O.p. uprawnienia do żądania uzupełnienia decyzji i jak wynikało z informacji organu, do czasu przesłania akt sprawy do tut. Sądu (tj. 18 lutego 2014 r.) sprawa dotycząca wniosku skarżących nie została załatwiona. Tym samym, w myśl § 4 ww. przepisu, początek biegu terminu do wniesienia skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Opolu z dnia 29 października 2013 r. ulegnie przesunięciu do czasu rozpoznania złożonego przez skarżących wniosku. Innymi słowy, wniesiona przez skarżących skarga jest przedwczesna. Złożenie bowiem wniosku o uzupełnienie przedmiotowej decyzji wykluczyło możliwość wniesienia skargi od tej decyzji, gdyż w dniu jej wniesienia toczyło się z inicjatywy skarżących postępowanie w przedmiocie jej uzupełnienia. Mając zatem na uwadze okoliczność, że w dniu wniesienia skargi trzydziestodniowy termin do jej wniesienia nie rozpoczął jeszcze biegu, Sąd stwierdza, że wniesiona przez skarżących skarga jest przedwczesna i z tej przyczyny, jako niedopuszczalna, podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Dodatkowo Sąd wskazuje, iż z chwilą zakończenia postępowania dotyczącego uzupełnienia decyzji strona uzyska ponowną możliwość wniesienia skargi na decyzję organu odwoławczego. Z tych względów faktycznych i prawnych orzeczono jak w sentencji.