I SA/Op 218/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Grzegorz Gocki po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi P. G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu z dnia 27 grudnia 2013 r. Nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku od towarów i usług za marzec 2008r. postanawia: odrzucić skargę Mając na względzie wymóg ponoszenia kosztów postępowania sądowego w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu z dnia 27 grudnia 2013 r. Nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku od towarów i usług za marzec 2008 r. (tj. wpisu od skargi w wysokości 2000 zł, opłaty kancelaryjnej w wysokości 100 zł i wpisu od skargi kasacyjnej w wysokości 1000 zł) P. G. (dalej jako skarżący) zwrócił się o zwolnienie od ich uiszczenia, wnosząc dodatkowo o ustanowienie radcy prawnego. Postanowieniem z 25 kwietnia 2014 r. referendarz sądowy odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy, wskazując jako przyczynę niezastosowanie się do wezwania o dostarczenie dodatkowego oświadczenia i dokumentów dotyczących jego sytuacji finansowej i majątkowej. Następnie na skutek złożonego sprzeciwu, postanowieniem z 9 czerwca 2014 r. WSA w Opolu, odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy. Sąd uznał bowiem, że skarżący, pomimo trudnej sytuacji finansowej, jest w stanie ponieść koszty postępowania sądowego. Złożone na powyższe rozstrzygniecie zażalenie zostało oddalone postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 lipca 2014 r., Wnioskiem sporządzonym w dniu 7 sierpnia 2014 r. skarżący podjął kolejną próbę ubiegania się o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego, jednakże postanowieniem tut. Sądu z dnia 29 października 2014r. ponownie odmówiono przyznania prawa pomocy . Postanowienie to zostało doręczone skarżącemu za zwrotnym potwierdzeniem jego odbioru w dniu 4.11.2014r. W tym stanie rzeczy zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 18 listopada 2014 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu należnego od skargi w kwocie 2.000 zł. W wezwaniu zawarto pouczenie o wysokości, trybie i terminie uiszczenia wpisu, a nadto wskazano skutki niedopełnienia tego obowiązku w postaci odrzucenia skargi. Odpis zarządzenia wzywającego do uiszczenia wpisu, doręczony został skarżącemu za zwrotnym potwierdzeniem jego odbioru w dniu 24 listopada 2014r. ( poniedziałek ). Termin do uiszczenia wpisu upłynął zatem w dniu 1 grudnia 2014 r., jednakże pomimo jego upływu wpis nie został uiszczony. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje Badanie merytoryczne skargi poprzedza analiza jej dopuszczalności pod względem formalnym. Dlatego też sąd zobligowany jest do zbadania czy skarga nie zawiera braków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 1-6 oraz w art. 220 § 3 p.p.s.a. Zgodnie z tym ostatnim przepisem, skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a). Taka sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie. Wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi doręczono skutecznie skarżącemu w dniu 24 listopada 2014 r., a zatem siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu upłynął w dniu 1 grudnia 2014 r. ( wtorek) ., a jednoczenie z wynika z informacji udzielonej przez oddział finansowo-budżetowy WSA w Opolu, skarżący w tym terminie nie uiścił wymaganego wpisu od skargi. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., postanowił odrzucić skargę.