I SA/Op 223/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu, Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA Grzegorz Gocki po rozpoznaniu w dniu 15 czerwca 2009r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi . "A" D. U. w N. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Opolu z dnia 12 lutego 2009 r. Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług po rozpoznaniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia: oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Decyzją Dyrektora Izby Celnej w Opolu z dnia 12.02.2009 r. nr.[...] uchylono w części decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w Opolu z dnia 30.09.2009 r. 2005 r. nr [...] w zakresie naliczonych odsetek wyrównawczych umarzając w tej części postępowanie, a także stwierdzono, że obowiązek podatkowy powstał z mocy prawa w dniu 27.04.2004 r. W skardze wywiedzionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego pełnomocnik skarżącej wnosząc o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji organu odwoławczego, złożył równocześnie, na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U nr 153 , poz. 1270 ze zm. ) – zwanej dalej p.p.s.a.- wniosek o wstrzymanie jej wykonania. Uzasadniając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, wskazano na okoliczność prowadzonego przez skarżącego procesu likwidacji działalności gospodarczej, co w pierwszej kolejności spowodowało zlikwidowanie działu produkcji mebli i procedury uszlachetniania czynnego tworzyw sztucznych i naturalnych, która też stanowi zagadnienie sporne na gruncie niniejszej sprawy. Z tego też względu z uwagi na koszty likwidacyjne, skarżący nie jest obecnie w stanie zaspokoić określonego mu zobowiązania podatkowego, zarówno z dochodów bieżących jak i z oszczędności. Uregulowanie zatem obciążenia podatkowego wynikającego z zaskarżonej decyzji wymagałoby zaciągnięcia na ten cel pożyczki, a to wiąże się z wysokimi kosztami, które w sytuacji podzielenia zarzutów skargi , byłyby całkowicie nieuzasadnione. Ponadto w ocenie skarżącego wina w wydaniu zaskarżonej decyzji spoczywa w całości na organach , ponieważ ustaliły one błędny stan faktyczny . Z tych też względów wskazano, że wykonanie spornej decyzji byłoby krzywdzące dla skarżącego jako strony postępowania i uchybiałoby jego dobrze pojętemu interesowi. W związku z powyższym wnioskiem, zarządzeniem Sądu z dnia 13.05.2009 r. zobowiązano pełnomocnika strony skarżącej –adw. A.Ś. do uzupełnienia w terminie siedmiu dni- od dnia otrzymania wezwania - wniosku o wstrzymania wykonania decyzji zawartego w skardze poprzez wskazanie ustawowej przesłanki zgłoszonego żądania oraz uprawdopodobnienie istnienia okoliczności faktycznych mających w ocenie strony skarżącej uzasadniać zasadność wniosku ( szczegółowej informacji dotyczącej aktualnej sytuacji majątkowej: składniki majątkowe, pasywa i aktywa, obroty za ostatnie 6 m-cy, wyciągi z posiadanych kont bankowych za okres 6 m-cy, deklaracji podatkowych składanych dla celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług za okres od stycznia do maja 2009( VAT -7). Równocześnie pouczono pełnomocnika, że w wypadku nienadesłania żądanych informacji w wyznaczonym terminie , rozpoznanie wniosku nastąpi wyłącznie w oparciu o materiały będące w dyspozycji Sądu . Skarżąca , pomimo upływu wyznaczonego jej terminu, nie udzieliła odpowiedzi na niniejsze wezwanie Sądu. W tym stanie faktycznym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje . Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie . Stosownie do treści art. 61 §1i 2 ustawy z dnia z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U nr 153 , poz. 1270 ze zm. ) – zwanej dalej ustawą - wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Zasadą jest więc wykonywanie zaskarżonych aktów mających przymiot ostateczności. Wstrzymanie wykonania może nastąpić bądź przez organ, którego decyzja jest skarżona , bądź przez sąd administracyjny , na etapie postępowania sądowego. W myśl art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi może on, na wniosek skarżącego, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności organu administracji, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie wykonania – co w rozpatrywanej sprawie nie ma miejsca. W złożonym do Sądu wniosku strona wskazała na fakt swojej trudnej sytuacji finansowej, nie konkretyzując jednakże na wezwanie sądu, w oparciu o którą z ustawowych przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 ustawy, czy na niebezpieczeństwie wyrządzenia znacznej szkody, czy też na okoliczności spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, wywodzi swoje żądanie. Jako uzasadnienie wniosku powołano się na wadliwości prawne istniejące w zaskarżonej decyzji administracyjnej oraz oparcie decyzji o błędnie ustalony stan faktyczny. Skarżąca nie przedłożyła także żądanych przez Sąd szczegółowych informacji pozwalających na weryfikację jej twierdzeń o braku środków umożliwiających wywiązanie się z obowiązku podatkowego wynikającego z zaskarżonej decyzji. Jednocześnie nie negowała możliwości zaciągnięcia pożyczki, co świadczy o jej pozytywnej zdolności kredytowej. Wskazywała jedynie na fakt, iż w jej ocenie ponoszenie związanych z ewentualnym kredytem, dodatkowych kosztów, byłoby nieopłacalne, ze względu na istniejące według niej wady decyzji, które muszą końcowo doprowadzić do jej wyeliminowania z obrotu prawnego. O spełnieniu przesłanek ustawowych określonych w art. 63 § 3 p.p.s.a. można mówić, dopiero w sytuacji, gdy ich zaistnienie jest realne z uwagi na aktualną sytuację finansową podatnika, jak i uwzględniając zakres faktycznie podejmowanych wobec niego czynności egzekucyjnych. Dlatego też dla oceny zasadności wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji decydujące znaczenie ma ocena aktualnego stanu faktycznego w oparciu o przedłożone dokumenty, a nie ewentualnych możliwych zagrożeń, jakie mogą się pojawić w bliżej nieokreślonej przyszłości. Odnosząc się do aktualnej kondycji finansowej podatnika, nie przedłożono żadnych dokumentów potwierdzających twierdzenia zawarte we wniosku mimo, że Sąd umożliwił stronie ich udokumentowanie. Dlatego też Sąd dokonując analizy zasadności żądania oparł się wyłącznie na lakonicznych informacjach zawartych w samej skardze, a te pozwalały na stwierdzenie, iż możliwe jest uregulowanie obciążenia podatkowego w ramach posiadanych własnych zdolności płatniczych skarżącego. Jednocześnie należy podkreślić, iż Sąd informował stronę o konsekwencjach oparcia swojego rozstrzygnięcia o te niepełne dane, o ile nie zostaną przedłożone dodatkowe informacje. Natomiast poza zakresem oceny Sądu, w ramach rozpoznawania wniosku strony o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, pozostała ponoszona przez pełnomocnika argumentacja, mająca na celu wykazanie uchybień prawnych decyzji, która stała się przedmiotem skargi jak też wskazywanej wadliwości ustalonego w sprawie przez organy podatkowe stany faktycznego. Tego rodzaju okoliczności nie mogą stanowić skutecznej podstawy uwzględnienia wniosku, bowiem przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. zawiera zamknięty katalog podstaw wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu i nie wymienia wśród nich wadliwości i uchybień prawnych zaskarżonego aktu czy też wadliwości w zakresie dowodów przyjętych przez organy podatkowe w trakcie postępowania podatkowego. Zatem rozpoznając na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. wniosek o wstrzymanie wykonania przedmiotu zaskarżenia, sąd nie dokonuje oceny zawartości skargi (post. NSA z dnia 9 lipca 2004 r., FZ 163/04, niepubl.). Jak wskazuje B. Dauter w: [B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005 ], środki ochrony tymczasowej nie mogą zastępować orzeczeń zawierających merytoryczną ocenę aktu czy też wpływać na ich treść. W tym stanie, Sąd nie znajdując w chwili obecnej podstaw do uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, orzekł jak wyżej.