I SA/Op 227/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Wójcik po rozpoznaniu w dniu 6 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D.S., A. S. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Opolu z dnia 12 kwietnia 2017 r., nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2010 r. postanawia: odrzucić skargę kasacyjną D.S. Wyrokiem z dnia 9 sierpnia 2017 r., sygn. akt I SA/Op 227/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu oddalił skargę A. S. i D. S. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Opolu z dnia 12 kwietnia 2017 r. w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2010 r. W dniu 9 sierpnia 2017 r. A. S. złożył wniosek o sporządzenie uzasadnienia powyższego wyroku. Wobec powyższego odpis wyroku wraz z uzasadnieniem doręczony został A. S. w dniu 12 września 2017 r. (k. 126 akt sądowych). Od wyżej opisanego wyroku z dnia 9 sierpnia 2017 r. A. S. i D. S. działając przez profesjonalnego pełnomocnika wnieśli skargę kasacyjną w dniu 12 października 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369), przywoływanej dalej w skrócie jako "p.p.s.a.", skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Zgodnie z treścią przepisu art. 141 § 2 p.p.s.a. w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku albo doręczenia odpisu sentencji wyroku. Uzasadnienie wyroku sporządza się w terminie czternastu dni od dnia zgłoszenia wniosku. Z powyższych przepisów wynika, że warunkiem skutecznego wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku oddalającego skargę jest uprzednie doręczenie stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Oznacza to, że strona która nie wystąpiła o uzasadnienie orzeczenia nie może wnieść skutecznie skargi kasacyjnej. Jednocześnie dodać trzeba, że w orzecznictwie NSA dominuje stanowisko, iż sytuacja współuczestnictwa materialnego przewidziana jest w art. 214 § 2 p.p.s.a. i odnosi się jedynie do kosztów sądowych (vide: postanowienie NSA z dnia 5 maja 2015 r. sygn. akt II OZ 372/15 oraz postanowienie NSA z dnia 12 maja 2010 r. sygn. akt II OZ 421/10 - dostępne na stronie internetowej pod adresem: https://.orzeczenia.nsa.gov.pl). Podkreśla się, że sytuacja, w której więcej niż jeden podmiot skarży to samo rozstrzygnięcie, rodzi stan wielopodmiotowości po stronie skarżącej, a w relacjach między tymi podmiotami powstaje współuczestnictwo materialne (wyrażające się wspólnością praw lub obowiązków współuczestników) lub procesowe (istnieje, gdy przedmiotem sporu są roszczenia lub zobowiązania tego samego rodzaju oparte na tożsamej podstawie prawnej i faktycznej). Zaistnienie na gruncie przedmiotowej sprawy między wnoszącymi skargę współuczestnictwa materialnego nie oznacza jednak, że dokonanie czynności procesowej (z pewnymi skonkretyzowanymi wyjątkami) w postępowaniu sądowym przez jednego ze współuczestników jest skuteczne wobec pozostałych podmiotów występujących po tej samej stronie. Przepisy ustawy – p.p.s.a. nie przewidują bowiem ogólnej, odnoszącej się do wszystkich czynności procesowych normy, która przewidywałby taką możliwość. W ustawie tej nie znajduje się odpowiednik art. 73 § 2 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2014 r., poz. 101 ze zm.), w którym przewidziano odstępstwo od zasady działania w sprawie przez każdego współuczestnika we własnym imieniu, wskazując, że jeżeli z istoty spornego stosunku prawnego lub z przepisu ustawy wynika, iż wyrok dotyczyć ma niepodzielnie wszystkich współuczestników, czynności procesowe współuczestników działających są skuteczne także wobec nie działających. W rozpoznawanej sprawie okolicznością niesporną jest, iż skarga kasacyjna została wywiedziona przez skarżącą D. S., która nie wnioskowała uprzednio o sporządzenie uzasadnienia wyroku i A. S., który wystąpił z wnioskiem o sporządzenie uzasadnienia wyroku, czyniąc to wyłącznie we własnym imieniu. Treść wniosku nie daje podstaw do przyjęcia, że skarżący działał w tym wypadku w imieniu małżonki, D. S. Skoro zaś D. S. nie wnioskowała o sporządzenie uzasadnienia wyroku, to nie budzi wątpliwości, że nie mogła wnieść skutecznie skargi kasacyjnej. Na marginesie zaznaczyć należy, że skarga kasacyjna A. S., jako skutecznie wniesiona będzie przedmiotem postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. W związku z powyższym Sąd, działając na podstawie art. 178 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji postanowienia.