I SA/Op 23/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu, Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący – sędzia WSA Marta Wojciechowska po rozpoznaniu w dniu 31 marca 2008r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A Spółka z o.o. we W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w O. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku akcyzowym wskutek wniosku skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia: oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Skarżąca spółka wraz ze skargą na decyzję Dyrektora Izby Celnej w O. z dnia [...], utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w O. w przedmiocie określenia skarżącej spółce zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za miesiące od sierpnia 2004r. do grudnia 2004r., złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Jako podstawę prawną wniosku pełnomocnik skarżącej wskazał art. 224 § 2 ustawy Ordynacja podatkowa i uzasadnił wniosek ważnym interesem podatnika, który jego zdaniem należy upatrywać nie tylko w możliwościach finansowych skarżącej, ale także w jakości zarzutów stawianych zaskarżonej decyzji. Nadto pełnomocnik wskazał, że zapłata podatku na obecnym etapie postępowania spowoduje znaczące uszczuplenie majątku strony i wiąże się z prawdopodobieństwem wyrządzenia podatnikowi niepowetowanej szkody na skutek wykonania decyzji, która w ocenie strony nie może ostać się w obrocie prawnym. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części (zaskarżonego) aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z treści wskazanego przepisu wynika, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności ma charakter wyjątkowy i może nastąpić tylko na wniosek skarżącej, w którym uprawdopodobni ona istnienie przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 powołanej ustawy. Oznacza to, że sąd jest uprawniony do uwzględnienia wniosku jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W przepisie tym chodzi o taką szkodę majątkową lub niemajątkową, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego dobrowolnie lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, a który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę w jej wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków i nie wystarczy samo powtórzenie, a tym bardziej tylko zacytowanie treści przepisu. Brak właściwego uzasadnienia wniosku uniemożliwia jego merytoryczną ocenę i tym samym wyklucza jego uwzględnienie. Wniosek złożony przez skarżącą nie zawiera argumentów, które uzasadniałyby możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. We wniosku tym po pierwsze powołano się na błędną podstawę prawną, a przytoczone argumenty poza negowaniem zasadności wydanej w sprawie decyzji, nie wskazują na czym miałoby polegać prawdopodobieństwo wyrządzenia znacznej szkody ani nie uprawdopodabniają żadnych elementów, które by o tym świadczyły. Ogólnikowe stwierdzenia dotyczące uszczuplenia majątku skarżącej w związku z zapłatą podatku, bez przedstawienia aktualnej sytuacji finansowej skarżącej i poparcia jej stosownymi dokumentami, nie mogą stanowić podstawy do wstrzymania wykonania decyzji. Zatem podniesione przez skarżącą okoliczności, nie powodują konsekwencji, o jakich mowa w art. 61 § 3, a rodzaj obowiązku nie wywołuje stanu, który byłby nieodwracalny, skoro chodzi o świadczenie pieniężne z natury rzeczy przecież odwracalne. W przypadku ewentualnego uwzględnienia skargi, istnieje oczywista możliwość zwrotu nadpłaconych kwot. Z tych względów wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji na podstawie art. 61 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało oddalić.