I SA/Op 233/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący : sędzia WSA Marta Wojciechowska po rozpoznaniu w dniu 17 maja 2010r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Stowarzyszenia "A" z siedzibą w O. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia [...] nr [...] w przedmiocie sprostowania z urzędu oczywistej omyłki w decyzji stwierdzającej nieważność decyzji w przedmiocie zwrotu części dotacji postanawia: odrzucić skargę Postanowieniem z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Opolu sprostowało z urzędu oczywiste pomyłki popełnione przez ten organ w decyzji z dnia [...] nr [...]. Postanowienie to zostało doręczone stronie – Stowarzyszeniu "A" z siedzibą w O. w dniu [...]. W postanowieniu zawarto pouczenie informujące o możliwości zaskarżenia postanowienia poprzez złożenie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu w terminie 7 dni od otrzymania postanowienia - wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. W dniu 25 marca 2010r. do Kolegium wpłynęło pismo strony skierowane do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu za pośrednictwem SKO w Opolu nazwane "zażaleniem na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego", w którym Stowarzyszenie wniosło o stwierdzenie nieważności postanowienia SKO z dnia [...] zarzucając błędne pouczenie strony ośrodkach odwoławczych oraz naruszenie art. 113 §1 i 2 K.p.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art.3 § 1 ustawy dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.- dalej p.p.s.a), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta, stosownie do treści § 2 pkt 2 wskazanego artykułu obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie m.in. w sprawach skarg na postanowienia wydane przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze, od których służy prawo wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Zakres tej kontroli został jednak przez prawodawcę ograniczony treścią art. 52 § 1 wymienionej ustawy, zgodnie z którym skargę można wnieść dopiero po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Stosownie do § 2 wskazanego przepisu, przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Oznacza to, że wniesienie skargi do sądu administracyjnego możliwe jest dopiero wówczas, gdy strona wyczerpie służące jej środki zaskarżenia, a w niniejszej sprawie strona tego nie uczyniła, pomimo prawidłowego pouczenia, które zawarto w postanowieniu z dnia [...]. Dodatkowo podkreślić należy, iż w przypadku postanowienia wydanego przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze dotyczącego sprostowania własnej decyzji, zażalenie, o którym mowa w art.113 § 3 K.p.a nie przysługuje. Przysługuje natomiast, przewidziany w art. 127 § 3 K.p.a., wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Przepis ten ma zastosowanie do wydanego w sprawie postanowienia z uwagi na treść art. 144 K.p.a., bowiem w sprawach nie uregulowanych w rozdziale 11 (dotyczącym zażaleń) do zażaleń mają odpowiednie zastosowanie przepisy dotyczące odwołań. Wobec niewyczerpania trybu wskazanego w art. 52 § 1 p.p.s.a. sąd odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 tej ustawy, jako niedopuszczalną.